Mała droga ufności Teresy z Lisieux

Jacques Philippe

Mała droga ufności Teresy z Lisieux

Przełożyła Dorota Samsel

Wydawnictwo W Drodze, Poznań 2023

Spis treści

- Przedmowa

Tytuł oryginału

La voie de confiance et de l’amour avec Ste Thérèse

© ÉDITIONS DES BÉATITUDES, S.O.C., 2011

© Copyright for this edition by Wydawnictwo W drodze, 2012, 2023

Redaktor prowadząca – Ewa Kubiak

Redakcja – Jolanta Czapczyk

Korekta – Agnieszka Czapczyk

Skład i łamanie – aleksandra wawrzyniak

Redakcja techniczna – Józefa Kurpisz

Projekt okładki i layoutu – Krzysztof Lorczyk OP

Fotografia (s. 2) – ANNA MESHKOV | unsplash.com

Fotografia na okładce – domena publiczna

ISBN 978-83-7906-676-6 (wersja drukowana)

ISBN 978-83-7906-677-3 (wersja elektroniczna)

Wydawnictwo Polskiej Prowincji Dominikanów W drodze sp. z o.o.

Wydanie II

ul. Kościuszki 99, 61-716 Poznań

tel. 61 850 47 52

sprzedaz@wdrodze.pl

www.wdrodze.pl

Przedmowa

Droga moja jest wyłącznie drogą ufności i miłości.

Teresa z Lisieux, list do ojca Roullanda[1]

Książka ta jest zapisem rekolekcji głoszonych przeze mnie w pewnej podmadryckiej parafii w pierwszy weekend października 2010 roku, w okolicach liturgicznego wspomnienia św. Teresy z Lisieux.

Chciałbym przedstawić w niej istotę przesłania tej młodej, zmarłej w wieku dwudziestu czterech lat zakonnicy, którą Jan Paweł II ogłosił w 1997 roku doktorem Kościoła. Pragnę też objaśnić, na czym polega odkryta i przeżyta przez Teresę „całkiem nowa mała droga”, „droga ufności i miłości”[2], której nauczała nowicjuszki w karmelu w Lisieux. Teresa odgadywała Boże pragnienie objawienia tej drogi również osobom spoza tego małego kręgu, całej rzeszy kruchych i słabych „małych dusz”, które miała poprowadzić aż na najwyższe szczyty miłości[3].

Krótko przed śmiercią przeczuwała, że czeka ją ogromne pośmiertne posłannictwo:

Czuję, że teraz odpocznę… Ale czuję przede wszystkim, że teraz zacznie się moje posłannictwo pociągania dusz do miłowania Boga tak, jak ja Go miłuję, wskazywania im mojej małej drogi. Jeśli Pan Bóg spełni moje pragnienie, moje niebo odbywać się będzie – aż do końca świata – na ziemi. Tak, chcę, aby moje niebo polegało na czynieniu dobrze na ziemi[4].

Nadzwyczajna dziś popularność nauczania tej młodej karmelitanki dowodzi, że jej pragnienie nie było iluzją, ale odpowiedzią na mądrość Ojca, który „zakrywa te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawia je prostaczkom” (Łk 10,21), oraz że w tej kwestii, podobnie jak w wielu innych, Bóg „przeszedł jej oczekiwania”[5].

Nie spodziewałem się, że tych sześć głoszonych nieopodal Madrytu konferencji stanie się przedmiotem publikacji. Kiedy jednak zostałem poproszony o możliwość ich wydania, przystąpiłem do dokonania niewielkiej korekty redakcyjnej zapisu nagrań, starając się nieco poprawić ich styl, niektóre kwestie doprecyzować lub uzupełnić oraz dodać pomocne przypisy i odwołania.

Rezultat nie jest z pewnością doskonały, tekst zachowuje raczej styl języka mówionego niż spełniającego zwyczajowe normy publikacji; zawiera sporo powtórzeń i dygresji. Myślę, że może on jednak zachęcić do pogłębienia wiedzy na temat przesłania tej młodej karmelitanki z Lisieux, przesłania, które według mnie ma istotne znaczenie dla dzisiejszego Kościoła i społeczeństwa.

Mimo kruchości i zranień dzisiejszego świata donośnie rozbrzmiewa w nim głos Ducha Świętego, wzywający wszystkich chrześcijan do świętości i życia całą głębią Ewangelii; myślę, że proponowana przez świętą z Lisieux droga ufności i miłości jest najlepszą odpowiedzią.

Zachęcam do posłużenia się tą książką zgodnie z jej pierwotną intencją, zatem do wykorzystania jej jako przewodnika w rekolekcjach. Można poświęcić na zapoznanie się z nią około tygodnia. Sugeruję przeczytanie jednego rozdziału dziennie, medytację nad jego treścią, a na koniec ponownie modlitewne rozważenie cytowanych tekstów i zastanowienie się, w jaki sposób mogą one rozjaśnić nasze życie i jakie wezwania Pan przez nie do nas kieruje.

1 List nr 226, 9 maja 1897, w: Święta Teresa od Dzieciątka Jezus, Pisma, przekład zbiorowy, Wydawnictwo o.o. Karmelitów Bosych, Kraków 1971, t. 1, s. 754 (dalej cytuję za tym wydaniem). Numeracja listów zgodna z wydaniem francuskim.

2 Teresa posługuje się również określeniem: „droga prostej i miłosnej ufności”. List nr 261, do księdza Bellière, 26 lipca 1897, s. 792.

3 Święta Teresa od Dzieciątka Jezus i Najświętszego Oblicza, Rękopis M, 5 v, s. 274 w: tejże, Dzieje duszy, przeł. K. Rogalska, Flos Carmeli, Poznań 2005, s. 199. W tym najnowszym, krytycznym wydaniu rękopisów Teresy z Lisieux zmieniona została kolejność i oznaczenie tekstów. Zamiast funkcjonujących we wcześniejszych wydaniach liter A, B, C, posłużono się oznaczeniem A, G, M. Rękopis A: do matki Agnieszki; Rękopis G (we wcześniejszych wydaniach umieszczany jako trzeci i oznaczony literą C): do matki Marii Gonzagi; Rękopis M (we wcześniejszych wydaniach umieszczany jako drugi i oznaczony literą B): do siostry Marii od Najświętszego Serca. Cytując Dzieje duszy, korzystam z tego wydania.

4 17 lipca 1897, w: Żółty zeszyt. Ostatnie rozmowy św. Teresy od Dzieciątka Jezus zebrane przez Matkę Agnieszkę od Jezusa, przeł. E. Szwarcenberg-Czerny, J. Dobraczyński, Instytut Wydawniczy Pax, Warszawa 1975, s. 85 (dalej cytuję za tym wydaniem).

5 Rękopis G, 3 r, s. 199.