Peter Gotthardt

Los Elfów 2: Serce z kamienia

Saga

Los Elfów 2: Serce z kamienia
Przełożyła
Agnieszka Wielądek
Tutuł oryginału
Elverfolkets skæbne 2: Det forstenede hjerte
Copyright © ..., 2019 Peter Gotthardt i SAGA Egmont
Wszystkie prawa zastrzeżone
ISBN: 9788726146110

1. Wydanie w formie e-booka, 2019

Format: EPUB 2.0

Ta książka jest chroniona prawem autorskim. Kopiowanie do celów innych niż do użytku własnego jest dozwolone wyłącznie za zgodą SAGA Egmont oraz autora.

SAGA Egmont, spółka wydawnictwa Egmont

Serce z kamienia

Jest to opowieÅ›Ä‡ o jednej z najciemniejszych epok w dÅ‚ugiej historii elfÃ³w. Do ich krainy wkroczyÅ‚ wrÃ³g ze swÄ… potÄ™Å¼nÄ… armiÄ…. MiaÅ‚ jeden cel â€“ chciaÅ‚ odebraÄ‡ elfom ziemiÄ™ i wolnoÅ›Ä‡. Z wielu stron dochodziÅ‚y wieÅ›ci o jego nikczemnych czynach i rozmiarze zniszczeÅ„! Rozpacz i przeraÅ¼enie zapanowaÅ‚y w caÅ‚ym kraju, by wreszcie przerodziÄ‡ siÄ™ w gniew i chÄ™Ä‡ zemsty. Elfy postanowiÅ‚y walczyÄ‡ i wypÄ™dziÄ‡ wroga. WiedziaÅ‚y, Å¼e waÅ¼Ä… siÄ™ losy ich przyszÅ‚oÅ›ci i kolejnych pokoleÅ„ elfÃ³w.

OrzeÅ‚ wyleciaÅ‚ ze swojego gniazda, wzbiÅ‚ siÄ™ wysoko nad szczyty. Z rozpostartymi skrzydÅ‚ami majestatycznie krÄ…Å¼yÅ‚ przez chwilÄ™ nad zielonÄ… dolinÄ…, ukrytÄ… u podnÃ³Å¼a wysokich gÃ³r.

Dolina zazwyczaj opustoszaÅ‚a tym razem rozbrzmiewaÅ‚a gwarem. Spore stado koni pasÅ‚o siÄ™ spokojnie. Niemal wszÄ™dzie byÅ‚y rozstawione namioty i chatki. Z ognisk unosiÅ‚y siÄ™ kÅ‚Ä™by dymu. RoiÅ‚o siÄ™ tu od elfÃ³w. Jedna maÅ‚a grupka zebraÅ‚a siÄ™ na polu miÄ™dzy namiotami. Daisy staÅ‚a poÅ›rodku.

â€“ MieliÅ›my szczÄ™Å›cie, dotarliÅ›my do Doliny OrÅ‚a â€“ powiedziaÅ‚a. â€“ Tutaj bÄ™dzie Å‚atwiej nam siÄ™ broniÄ‡, mimo przewagi liczebnej wroga.

â€“ I jest tu wystarczajÄ…co duÅ¼o miejsca zarÃ³wno dla nas, jak i dla koni â€“ zauwaÅ¼yÅ‚a Carnation â€“ niegdyÅ› niania Daisy. Teraz pomagaÅ‚a opatrywaÄ‡ rannych.

â€“ A co z trollami? â€“ zapytaÅ‚ Bramble, mÅ‚odszy brat Daisy. DzieÅ„ wczeÅ›niej za ich obozowiskiem zauwaÅ¼yÅ‚ trolla.

â€“ Nie przeszkadza im, Å¼e tu jesteÅ›my, dopÃ³ki nie wchodzimy sobie w drogÄ™ â€“ odpowiedziaÅ‚a Daisy.

Nagle przez tÅ‚um otaczajÄ…cy Daisy przedarÅ‚ siÄ™ rycerz. Jego zbroja byÅ‚a mocno wgnieciona, a krew sÄ…czyÅ‚a mu siÄ™ z rÄ™ki.

â€“ Wracam z Orlego WÄ…wozu u wrÃ³t doliny, krÃ³lowo Daisy â€“ zameldowaÅ‚.

â€“ Wystarczy Daisy, bez krÃ³lowej â€“ poprawiÅ‚a go dziewczyna. â€“ BÄ™dÄ™ wÅ‚adczyniÄ… tylko do momentu, kiedy wrÃ³ci moja mama, krÃ³lowa Veronica. JesteÅ› ranny. MusieliÅ›cie walczyÄ‡ dzisiaj w wÄ…wozie!

â€“ Tak. Stalowe PiÄ™Å›ci znowu nas zaatakowaÅ‚y â€“ raportowaÅ‚ rycerz. â€“ Ale nie uda im siÄ™ przedrzeÄ‡ przez wÄ…skie wejÅ›cie do doliny. Jest tak maÅ‚o miejsca, Å¼e mogÄ… wchodziÄ‡ tylko we dwÃ³ch lub trzech jednoczeÅ›nie. Ich krÃ³l zmusza ich caÅ‚y czas do atakÃ³w, mimo Å¼e to nic im nie da. Pozostali straÅ¼nicy i ja odpieramy wszystkie prÃ³by.

â€“ Ogromne dziÄ™ki i wielki podziw dla was! â€“ powiedziaÅ‚a Daisy. â€“ Na was, rycerzy, zawsze moÅ¼na liczyÄ‡!

â€“ Daj, opatrzÄ™ twojÄ… ranÄ™ â€“ zwrÃ³ciÅ‚a siÄ™ do niego Carnation.

â€“ Nie ma potrzeby, to tylko zadrapanie â€“ odpowiedziaÅ‚.

â€“ MoÅ¼esz byÄ‡ bohaterem w wÄ…wozie â€“ zniecierpliwiÅ‚a siÄ™ kobieta â€“ Ale tutaj, w naszym obozowisku, to ramiÄ™ musi zostaÄ‡ zabandaÅ¼owane, i to teraz.

Rycerz posÅ‚usznie poszedÅ‚ do namiotu, w ktÃ³rym opatrywano rannych.

â€“ Mam nadziejÄ™, Å¼e nie wda siÄ™ zakaÅ¼enie â€“ westchnÄ™Å‚a Carnation. â€“ SkoÅ„czyÅ‚a nam siÄ™ maÅ›Ä‡ lecznicza, ktÃ³rej uÅ¼ywaÅ‚am.

â€“ Jaka to maÅ›Ä‡? â€“ spytaÅ‚a Daisy.

â€“ KiedyÅ› przygotowywaÅ‚yÅ›my jÄ… razem z twojÄ… mamÄ… â€“ wyjaÅ›niÅ‚a Carnation â€“ ZbieraÅ‚yÅ›my kojÄ…ce zioÅ‚a za zamkiem i robiÅ‚yÅ›my z nich specjalny balsam pomagajÄ…cy goiÄ‡ rany. Ale tak szybko uciekaliÅ›my z zamku, Å¼e nie zabraÅ‚am ze sobÄ… sÅ‚oja z nim. A teraz bojÄ™ siÄ™, Å¼e armia wroga moÅ¼e go uÅ¼ywaÄ‡.

â€“ Zabrali naszÄ… maÅ›Ä‡ leczniczÄ…? â€“ zapytaÅ‚ Bramble obraÅ¼onym tonem. â€“ Jak mogli.

â€“ MaÅ›Ä‡ to nic wielkiego, gorszy jest fakt, Å¼e chcÄ… nam odebraÄ‡ naszÄ… krainÄ™ â€“ powiedziaÅ‚a Daisy. â€“ Musimy sobie jakoÅ› poradziÄ‡ bez tej maÅ›ci.

Carnation wrÃ³ciÅ‚a do namiotu, w ktÃ³rym zajmowano siÄ™ rannymi. Bramble zdobyÅ‚ siÄ™ na odwagÄ™, pociÄ…gnÄ…Å‚ Daisy za rÄ™kaw i powiedziaÅ‚:

â€“ NauczyÅ‚abyÅ› mnie szermierki? MÃ³gÅ‚bym wtedy pomÃ³c rycerzom w walce ze Stalowymi PiÄ™Å›ciami.

â€“ Nie ma mowy â€“ odpowiedziaÅ‚a Daisy bez chwili zawahania. â€“ JesteÅ› za mÅ‚ody!

â€“ Aleâ€¦ â€“ zaczÄ…Å‚ Bramble.

â€“ Bramble, sÅ‚uchajâ€¦ â€“ przerwaÅ‚a mu Daisy. â€“ Nasz ojciec zginÄ…Å‚, gdy byliÅ›my mali. Teraz opuÅ›ciÅ‚a nas matka i nie mam pojÄ™cia, kiedy jÄ… znowu zobaczymy. ZostaÅ‚eÅ› mi tylko ty. Nie chcÄ™ straciÄ‡ teÅ¼ ciebie. Nie wolno ci walczyÄ‡, musisz z tym zaczekaÄ‡ jeszcze parÄ™ lat.

â€žCo za niesprawiedliwoÅ›Ä‡! â€“ pomyÅ›laÅ‚ Bramble. â€“ KaÅ¼dy, poza mnÄ…, walczy z wrogiem. Daisy myÅ›li, Å¼e nic nie potrafiÄ™ zrobiÄ‡â€.

SzedÅ‚ wolno przez obozowisko. Tak wiele siÄ™ dziaÅ‚o. MÅ‚odzi rycerze Ä‡wiczyli fechtunek. Kowal i jego uczniowie byli zajÄ™ci przygotowaniem nowej broni.

Niedaleko oparty o drzewo staÅ‚ sir Armstrong. ByÅ‚ trollem, ktÃ³rego krÃ³lowa Veronica pasowaÅ‚a na swojego rycerza. Teraz miaÅ‚ siÄ™ opiekowaÄ‡ Daisy. Na widok Armstronga Bramble wpadÅ‚ na pewien pomysÅ‚.

â€“ JesteÅ› Å›wietnym wojownikiem, Armstrongu â€“ odezwaÅ‚ siÄ™ do trolla. â€“ Dlatego jaâ€¦

â€“ NaprawdÄ™ tak uwaÅ¼asz? â€“ ucieszyÅ‚ siÄ™ Armstrong.

â€“ JesteÅ› naszym najlepszym rycerzem â€“ oÅ›wiadczyÅ‚ Bramble. â€“ Nauczysz mnie szermierki? Nie znajdÄ™ lepszego nauczyciela niÅ¼ ty.

Armstrong skinÄ…Å‚ gÅ‚owÄ… i spytaÅ‚: â€“ Dobrze, ale co na to Daisy?

â€“ CÃ³Å¼â€¦ sama mÃ³wiÅ‚a, Å¼e wszyscy musimy siÄ™ przygotowaÄ‡ â€“ niepewnie wykrztusiÅ‚ Bramble.

â€“ Dobrze â€“ zgodziÅ‚ siÄ™ Armstrong. â€“ PÃ³jdÄ™ po miecze.

â€“ PowinniÅ›my trenowaÄ‡ poza obozowiskiem. Tam jest wiÄ™cej miejsca. â€“ zaproponowaÅ‚ Bramble.

â€žI tam nie zobaczy mnie Daisyâ€ â€“ pomyÅ›laÅ‚. A gÅ‚oÅ›no powiedziaÅ‚: â€“ Spotkajmy siÄ™ pod jodÅ‚ami.

Kiedy Armstrong odszedÅ‚, Bramble szybko pobiegÅ‚ w kierunku drzew. PomiÄ™dzy jodÅ‚ami byÅ‚a polanka z wysokÄ… i gÄ™stÄ… trawÄ….

â€žSupermiejsce â€“ pomyÅ›laÅ‚ Bramble. â€“ Nie zrobiÄ™ sobie krzywdy, gdy siÄ™ przewrÃ³cÄ™â€.

Wtedy poczuÅ‚ mocne uderzenie w tyÅ‚ szyi. OdwrÃ³ciÅ‚ siÄ™ przeraÅ¼ony, ale... to byÅ‚a tylko szyszka.

â€“ CaÅ‚kiem silnÄ… mam tÄ™ rÄ™kÄ™, prawda? â€“ zza pnia wyjrzaÅ‚ szeroko uÅ›miechniÄ™ty mÅ‚ody trollâ€¦

â€“ PrzestraszyÅ‚eÅ› mnie! â€“ krzyknÄ…Å‚ zdenerwowany Bramble.

â€“ Szukasz kÅ‚opotÃ³w, elfie? â€“ powiedziaÅ‚ troll, zbliÅ¼ajÄ…c siÄ™ do chÅ‚opca. Byli obaj w podobnym wieku.

â€“ ZaÅ‚oÅ¼Ä™ siÄ™, Å¼e pokonaÅ‚bym ciÄ™ w walce â€“ zaczepnie powiedziaÅ‚ troll.

â€“ Tylko tak mÃ³wisz, a nic nie robisz â€“ dzielnie odpowiedziaÅ‚ Bramble. â€žAle prawdopodobnie masz racjÄ™â€ â€“ pomyÅ›laÅ‚.

Wtedy pojawiÅ‚ siÄ™ Armstrong. W obu rÄ™kach niÃ³sÅ‚ paÅ‚asze.

â€“ Tu jesteÅ›, Bramble! â€“ krzyknÄ…Å‚ z daleka.

â€“ To twÃ³j kolega? â€“ niepewnym gÅ‚osem spytaÅ‚ mÅ‚ody troll.

â€“ Armstrong jest moim przyjacielem. â€“ hardo odpowiedziaÅ‚ Bramble. â€“ JeÅ›li ktokolwiek mi dokucza, ma z nim do czynienia.

â€“ Eeee, ta jodÅ‚owa szyszka to byÅ‚ tylko Å¼art â€“ szybko wykrztusiÅ‚ troll. â€“ ZostaÅ„my kumplami. Mam na imiÄ™ Wisecrack.

â€“ Kumplami? No pewnie, jesteÅ›my kolegami â€“ odpowiedziaÅ‚ z ulgÄ… Bramble.

PodszedÅ‚ do nich Armstrong.

â€“ Nie bÄ™dzie Å¼adnych lekcji â€“ powiedziaÅ‚ do Brambleâ€™a. â€“ SpotkaÅ‚em Daisy. ZapytaÅ‚a siÄ™, gdzie idÄ™ z dwoma mieczami. Nigdy nawet nieâ€¦