JULIAN TUWIM

Lokomotywa i inne wierszyki dla dzieci

Wersja demonstracyjna

ISBN: 978-83-7991-543-9

Licencja: Domena publiczna

Źródło: Fundacja Nowoczesna Polska

Zdjęcie na okładce: Harald Landsrath, Pixabay

Opracowanie ebooka: © Masterlab

MASTERLAB

www.masterlab.pl

Spis treści

Lokomotywa i inne wierszyki dla dzieci

Lokomotywa

Abecadło

Słoń Trąbalski

Ptasie radio

Spóźniony słowik

Dyzio marzyciel

Okulary

Rzepka

Pstryk!

Wszyscy dla wszystkich

Lokomotywa

Stoi na stacji lokomotywa,

Ciężka, ogromna i pot z niej spływa: Tłusta oliwa.

Stoi i sapie, dyszy i dmucha, Żar z rozgrzanego jej brzucha bucha: Buch — jak gorąco!

Uch — jak gorąco!

Puff — jak gorąco!

Uff — jak gorąco!

Wagony do niej podoczepiali

Wielkie i ciężkie, z żelaza, stali, I pełno ludzi w każdym wagonie, A w jednym krowy, a w drugim konie, A w trzecim siedzą same grubasy, Siedzą i jedzą tłuste kiełbasy, A czwarty wagon pełen bananów, A w piątym stoi sześć fortepianów, W szóstym armata — o! jaka wielka!

Pod każdym kołem żelazna belka!

W siódmym dębowe stoły i szafy, W ósmym słoń, niedźwiedź i dwie żyrafy, W dziewiątym — same tuczone świnie, W dziesiątym — kufry, paki i skrzynie, A tych wagonów jest ze czterdzieści, Sam nie wiem, co się w nich jeszcze mieści.

Lecz choćby przyszło tysiąc atletów I każdy zjadłby tysiąc kotletów, I każdy nie wiem jak się wytężał, To nie udźwigną, taki to ciężar.

Nagle — gwizd!

Nagle — świst!

Para — buch!

Koła — w ruch!

Najpierw — powoli — jak żółw — ociężale, Ruszyła — maszyna — po szynach — ospale, Szarpnęła wagony i ciągnie z mozołem, I kręci się, kręci się koło za kołem, I biegu przyspiesza, i gna coraz prędzej, I dudni, i stuka, łomoce i pędzi, A dokąd? A dokąd? A dokąd? Na wprost!

Po torze, po torze, po torze, przez most, Przez góry, przez tunel, przez pola, przez las, I spieszy się, spieszy, by zdążyć na czas, Do taktu turkoce i puka, i stuka to: Tak to to, tak to to, tak to to, tak to to.

Gładko tak, lekko tak toczy się w dal, Jak gdyby to była piłeczka, nie stal, Nie ciężka maszyna, zziajana, zdyszana, Lecz fraszka, igraszka, zabawka blaszana.

A skądże to, jakże to, czemu tak gna?

A co to to, co to to, kto to tak pcha, Że pędzi, że wali, że bucha buch, buch?

To para gorąca wprawiła to w ruch, To para, co z kotła rurami do tłoków, A tłoki kołami ruszają z dwóch boków.

I gnają, i pchają, i pociąg się toczy, Bo para te tłoki wciąż tłoczy i tłoczy, I koła turkocą, i puka, i stuka to: Tak to to, tak to to, tak to to, tak to to!…

Table of Contents

Lokomotywa i inne wierszyki dla dzieci

Lokomotywa