Czesław Czyż

List Klemensa Rzymskiego do Koryntian

© Czesław Czyż, 2022

Książka Dzieła Ojców Apostolskich przedstawia kilka opracować z okresu pierwszego i drugiego stulecia po Chrystusie. Przedstawiają one zasady wierzenia Kościoła czasów apostolskich bez dogmatów, uchwał soborów i ogromnej schizmy na tle władzy w Kościele. List Klemensa i Polikarpa to piękne duchowe przesłania z którymi warto się zapoznać, zwłaszcza że obaj pamiętali apostołów.

ISBN 978-83-8273-942-8

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. List Klemensa Rzymskiego do Koryntian

2. 1List Klemensa

1. Autorstwo

2. Przesłanie listu

3. Podział listu

4. Rozdział 1

5. Rozdział 2

6. Rozdział 3

7. Rozdział 4

8. Rozdział 5

9. Rozdział 6

10. Rozdział 7

11. Rozdział 8

12. Rozdział 9

13. Rozdział 10

14. Rozdział 11

15. Rozdział 12

16. Rozdział 13

17. Rozdział 14

18. Rozdział 15

3. 2 List Klemensa

1. Wprowadzenie

2. Treść przesłania

3. Rozdział 1

4. Rozdział 2

5. Rozdział 3

6. Rozdział 4

7. Rozdział 5

8. Rozdział 6

9. Rozdział 7

4. List Polikarpa do Filipian

1. Wstęp

2. O Polikarpie

3. Analiza tekstu

4. Rozdział 1

5. Rozdział 2

6. Rozdział 3

7. Rozdział 4

8. Rozdział 5

5. Didache — Nauka 12 apostołów

1. Wstęp

2. ROZDZIAŁ 1

1List Klemensa

Autorstwo

Klemens Rzymski napisał list do Koryntian ok. 90 roku czyli jeszcze za czasów życia apostoła Jana. Klemens mieszka w Rzymie dlatego jego list i on sam został nazwany Klemensem Rzymskim. O Klemensie wspomniał również ap. Paweł w Liście do Filipian.4,3 „Proszę także i ciebie, wierny mój towarzyszu, zajmij się nimi, wszak one dla ewangelii razem ze mną walczyły wespół z Klemensem i z innymi współpracownikami moimi, których imiona są w księdze żywota” Natomiast nie ma o nim nic w Liście do Rzymian, w którym wymienia całą listę osób. Być może Klemens przybył do Rzymu po śmierci Nerona, jak wiemy w Rzymie zginęło wielu chrześcijan, w tym z pewnością przywódcy. Gdyby Klemens był przywódcą w tym czasie nie byłoby jego listu. List Klemensa oceniam jako wspaniałe dzieło literackie, któremu nie dorównuje żaden inny list. Pisany z miłością, bez narzucania swojej woli, ale i z mocną naganą. Mało kto potrafi napominać z miłością. W kościele w Koryncie nastąpił bunt, usunięto z urzędów starszych których wybrali apostołowie, a młodsi przejęli władzę. Klemens apeluje o przywrócenie porządku apostolskiego. Nie ma samozwańczego przywództwa w Kościele apostolskim, to Duch Boży udzielał darów czy to prorokowania czy nauczania czy pasterzowania, a apostołowie wyświęcali tych których im Duch wskazywał, mamy tego przykład w Antiochii w której po modlitwach i postach nałożono ręce na Pawła i Barnabę bo Duch Święty ich wybrał do odpowiedniej służby. Więc samozwańczy przywódcy w Koryncie nie mieli ani wskazania Ducha ani nałożenia rąk. List ten ukazuje nam że system demokratyczny nie jest biblijny. Wybór przywódcy poprzez głosowanie większości w danym kościele jest świeckim systemem.

Wspomnieć należy że jest tylko jeden list Klemensa a jego autorytet był tak poważany przez kolejne stulecia, ten list był czytany w wielu kościołach na równi z listami kanonicznymi. Powstawało wiele fałszywych listów i ewangelii pisanych przez gnostyków, którzy podpisywali się rękami apostołów, ale fałszerstwa nie nie dokonywali tylko tylko gnostycy, robili to również prawowierni chrześcijanie np. Konstytucje Apostolskie pisane ok. 360 roku, i rzekomo pisali je apostołowie. Dopisano rozdziały Ignacemu Antiocheńskiemu tzw. Pseudo-Ignacy. Nawet samej Biblii nie oszczędzono, aby udowodnić Trójcę w 1 Liście Jana 5,7 dopisano tekst zwany jako Comma Jahanneum 1Jana 5,7 „Albowiem trzy są, którzy świadczą na niebie: Ociec, Słowo i Duch święty, a ci trzej jedność są”. [Biblia Brzeska] Ciekawe jest to że Klemens stawia osobno Ojca Syna i Ducha Świętego. napisał: „Czyż nie mamy wszyscy jednego Boga i jednego Chrystusa i jednego Ducha, który został na nas wylany?” roz.24 Ten tekst oddziela Ducha od Ojca i Syna. Co uderza w tych co nie uznają osobowości Ducha Świętego. O ile to zdanie nie zostało dopisane w późniejszym czasie. List Klemensa to najstarsze dzieło niekanoniczne pochodzące z czasów apostolskich. Klemens napisał tylko jeden list ponieważ istnieje jeszcze 2 list Klemensa, powstały o. 160 roku, ale o tym powiemy w drugiej części tej książki.

Przesłanie listu

Treść listu ukazuje sposób myślenia z czasów apostolskich, Klemens ukazuje wartość uczynków w chrześcijańskim życiu, i kładzie na to silny nacisk. Klemens zna usprawiedliwianie z wiary, zbawienie w Chrystusie a jednocześnie pokazuję ukazuje naszą decyzję. Nie ma czegoś takiego że kiedy uwierzysz to dobre uczynki będą wypływać z wiary. Wolna wola człowieka do popełniania zła nie zostaje usunięta poprzez samą wiarę. Klemens napisał:

„Przymocujmy nasz wzrok na krwi Chrystusa i zrozummy jak cenna ona jest w Jego Ojcu, ponieważ będąc oddana dla naszego zbawienia” i dodaje „Zaprzestańcie waszej niegodziwości; nauczcie się robić dobrze; szukajcie sądu; brońcie tego który jest skrzywdzony; dajcie sąd dla sieroty, i wymierzcie sprawiedliwość dla wdowy”

i taką argumentacją jest przesiąknięty cały list. Podstawą wiary było życie bez grzechu, obecnie dla większości kościołów podstawą jest nauczanie, która nauka, teoria biblijna jest prawdziwa a która nie. Kościoły oparte są na zasadach wiary, credo jest podstawą do usunięcia tego kto wyraża inny pogląd. Dla czasów Starego Przymierza i czasów apostolskich podstawą było życie bez grzechu. Chrystus umarł za grzechy a nie za to czy uznaję że Bóg jest pojedynczy czy potrójny. Kiedy Grecy przejęli kościół to najważniejsza stała się mądrość.

Podział listu

List nie miał podziału na rozdziały i wiersze. Nikt z nas pisząc list czy to do przyjaciela czy urzędowy nie podaje rozdział 1 wiersz 1. chyba że cytuje ustawę. Obecnie taki podział jest w większości dzieł w celu szybszego znalezienia wybranego fragmentu. Zauważyłem że oficjalny podział na wiersze i rozdziały bardziej przeszkadza czytelnikowi niż pomaga, np. u Lightfoota każde zdanie to inny wiersz co utrudnia czytanie. więc usuwam to i stosuje własny podział na akapity i rozdziały. Tłumaczenie własne z języka angielskiego. Skorzystano z tłumaczenia. Joseph’a Barber Lightfoot’a (13 kwietnia 1828 — 21 grudnia 1889) Tekst umieszczonego na stronie „Early Christian Writings” Tekst jest ogólnodostępny dla wszystkich. Zgodnie z prawem amerykańskim wszystkie dzieła z przed 1923 roku nie posiadają już praw zastrzeżonych.

Rozdział 1

Kościół Boga który jest w Rzymie do Kościoła Boga, który jest w Koryncie, do wszystkich którzy są wezwani i poświęceni przez wolę Boga przez naszego Pana Jezusa Chrystusa. Łaska wam i pokój od Wszechmocnego Boga przez Jezusa Chrystusa niech obfituje. Z powodu nagłych i powtarzających się nieszczęść i porażek które zdarza się nam, bracia, bierzemy pod uwagę, że byliśmy nieco opóźnieni w dawaniu uwagi co do spraw sporu który powstał między wami, drodzy ukochani i do obrzydliwej i nie świętej działalności wywrotowej, obcej i nieznanej wyborowi Boga, do której kilka silnych i samowolnych osób zapłonęło, do takiej wysokości szaleństwa że wasze imię, kiedyś szanowane i sławne i śliczne na oczach wszystkich ludzi, zostało znacznie zelżone.

Czy ci którzy mieszkają wśród was nie zgadzali się z waszą najbardziej nienaganną moralnie i silną wiarą? Kto nie podziwiał waszego trzeźwego i wyrozumiałego pietyzmu w Chrystusie? Kto nie rozgłaszał poza granicami waszego wspaniałego usposobienia gościnności? Któż nie gratulował wam waszego doskonałej i cudownej wiedzy? Ponieważ wy zrobiliście wszystkie rzeczy bez względu na osobę i chodziliście w nakazach Boga, przedkładając siebie waszym rządzącym i okazaliście starszym ludziom między wami honor który im się należy. Młodszym również nakazano przyzwoitość i odpowiednie myśli, a kobietą nałożono wykonywać odpowiednią posługę w niewinności, należytości i czystym sumieniu, miłować ich własnych mężów, jak to należy, i oto nauczyliście ich trzymać się zasad posłuszeństwa i prowadzenie spraw ich własnych domów właściwie z całą swobodą.

Rozdział 2

I byliście zupełnie skromni w umyśle i wolni od arogancji, poddani raczej niż żądający uległości,, bardziej skłonni by dawać niż by brać i zadowoleni z zaopatrzenia, którym wspiera Bóg. I dając uwagę na Jego słowa, odkładaliście je pilnie w waszych sercach i Jego cierpienia, były przed waszymi oczyma. W ten sposób głęboki i bogaty pokój został dany wszystkim i nienasycone pragnienie robienia dobrego. Obficie wylany też Duch Święty spoczął na wszystkich, a, będąc w pełni świętej rady, wyśmienicie gorliwi i z potwierdzoną pobożnością wyciągaliście wasze ręce do Wszechmocnego Boga, błagając Jego, by, być należytym, jeżeli niechętnie zaangażowaliście się w jakiś grzech.

Toczyliście bój za wszystkich braci, aby liczba jego wybranych mogła być zachowana z wiernością i bacznością umysłu. Byliście szczerzy i prości i wolni od złości wzajemnej. Każda akcja wywrotowa i każdy rozłam, były obrzydliwe dla was. Narzekaliście na przestępstwa waszych sąsiadów, sądziliście ich wady jakby były waszymi własnymi. Nie żałowałyście dobrych czynów ale, byliście gotowi dla każdej dobrej pracy Będąc ozdobionymi z najcnotliwszym i najbardziej honorowym życiem, spełnialiście wszystkie wasze obowiązki w bojaźni Jego. Przykazania i nakazy Pana zostały napisane na tabletkach waszych serc.

Wszystka sława i wielkość zostały dane wam i to zostało spełniane co jest napisane; Mój ukochany zjadł i pił i, był rozradowany i namaszczony tłuszczem i zbuntował się. Odtąd przyszła zazdrość i zawiść, konflikt i akcja wywrotowa, prześladowanie i tumult, wojna i niewola. Więc ludzie byli wzburzeni, w znaczeniu przeciwko uczciwości, źle traktowani, przeciwko najwyższej godności, głupota przeciwko mądrości, młodzi przeciwko starszym. Z tej przyczyny sprawiedliwość i pokój stanęły z dala, każdy człowiek zapomniał bojaźni Bożej i stał się ślepy w wierze dla Niego, nie spacerujący w nakazach jego przykazań. Ani nie żyjący zgodnie z nakazem Chrystusa, ale każdy szedł za pożądliwością własnego serca, wiedząc że one poczęły nieprawość i bezbożną zazdrość, przez którą również śmierć weszła na świat.

Ponieważ jest napisane, I zdarzyło się pewnego dnia że Kain przyniósł owoce ziemi na ofiarę dla Boga, i Abel również przyniósł pierwociny owiec i ich tłuszcz. I Bóg spojrzał na Abla i jego ofiary, ale na Kaina i jego ofiarę nie zwrócił uwagi I Kain zasmucił się nadzwyczaj i jego oblicze sposępniało I Bóg powiedział do Kaina, dlaczego jesteś smutny i dlaczego twoje oblicze sposępniało jeżeli będziesz składał właściwe ofiary i nie będziesz dzielił sprawiedliwości, i nie będziesz popełniał grzechu, będziesz miał pokój. Ale jeżeli odwrócisz się i będziesz miał kontrolę nad nad tym. { Ta ostatnia fraza była również tłumaczona jako: Bądź w pokoju, twoja ofiara wróci do ciebie, i ty będziesz znowu posiadał to.} Kain powiedział do Abla jego brata, wyjdźmy na pole. I wyszli razem, podczas gdy oni byli na polu, to Kain rzucił się na Abla swojego brata i zabił go. Rozumiecie bracia, zazdrość i wrogość i zawiść wyładowała morderstwo brata. Przyczyna zazdrości naszego ojca Jakuba odeszła z twarzy Ezawa jego brata. Zazdrość spowodowała że Józef był prześladowany aż do śmierci i zaprowadziło go nawet na niewoli.

Zazdrość towarzyszyła Mojżeszowi gdy uciekał z przed oblicza faraona króla Egipskiego. Podczas gdy było powiedziane do niego przez jego rodaków kto uczynił cię sędzią ponad nami, czy chcesz mnie tak zabić jak zabiłeś wczoraj Egipcjanina? Z powodu zazdrości Aaron i Miriam byli usunięci poza obóz Zazdrość doprowadziła Datana i Abirama do grobu ponieważ wystąpili przeciwko Mojżeszowi słudze Bożemu. Z przyczyny zazdrości Dawid był wrogiem nie tylko Filistynów, ale również prześladowany przez Saula [króla Izraela]

Rozdział 3

Ale, to były przykłady starożytnych dni, przejdźmy zatem do mistrzów żyjących bliżej naszych czasów, popatrzmy ma szlachetne przykłady tych co należeli do naszego pokolenia. Z powodu zazdrości i zawiści najwięksi i najbardziej prawe filary Kościoła były prześladowane i walczono z nimi nawet do śmierci. Postawmy przed oczyma dobrych apostołów. Piotr, z powodu niesprawiedliwej zazdrości cierpiał nie jeden raz, ale wiele razy i w ten sposób znosił jego świadectwo, poszedł do wyznaczonego miejsca chwały. Z powodu zazdrości i konfliktu Paweł przez jego przykład wskazał nagrodę wytrwałości Następnie on, był siedem razy w kajdanach, został skazany na wygnanie, został ukamienowany, głosił na Wschodzie i na Zachodzie, on wygrał szlachetną sławę, która, była nagrodą jego wiary. Nauczał sprawiedliwości po całym świecie i sięgnął najdalszych granic Zachodu, i kiedy on przedstawił swoje świadectwo przed rządzącymi, on oddzielił się od świata i poszedł do świętego miejsca, mając szlachetny wzór wytrwałej cierpliwości.

Ci ludzie w świętym swoim życiu zostali zebrani z ogromnego mnóstwa wybranych, którzy chociaż znieważani i torturowani, byli ofiarami zazdrości, stanowili odważny przykład między sobą. Z powodu zazdrości kobiety były prześladowane, one cierpiały okrutnie i bezbożne zniewagi jak Danaids i Dirkae bezpiecznie osiągnęły cel w biegu wiary i otrzymały szlachetne nagrodę, chociaż były w swoich słabych ciałach. Zazdrość zraziła żony do ich mężów i zmieniła mówiąc o naszym ojcu Adamie, To teraz jest kość z kości moich i ciało z ciała mego. Zazdrość wywróciła wielkie miasta i wykorzeniła wielkie narody.

Takie rzeczy, moi umiłowani, my piszemy, nie tylko aby zadziwić was, ale również jako kładący siebie ku pamięci, Ponieważ jesteśmy na tej samej liście i niech to tak samo pobudza nas. Dlatego porzućmy bezczynne i próżne myśli; i dostosujmy się do wspaniałej i czcigodnej reguły, która została nam powierzona. i zobaczmy co, jest dobre i co, jest miłe i co jest zadowalające na oczach Jego który uczynił nas. Przymocujmy nasz wzrok na krwi Chrystusa i zrozummy jak cenna ona jest w Jego Ojcu, ponieważ będąc oddana dla naszego zbawienia, ona zwyciężyła cały świat łaska i opamiętanie. Przejrzyjmy wszystkie pokolenia po kolei i nauczmy się jak od pokolenia do pokolenia Mistrz dawał im miejsce dla opamiętania i to pragnienie aby zwrócić się do Niego. Noe głosił opamiętanie, i ci co byli posłuszni zostali uratowani. Jonasz głosił zniszczenie ludziom Niniwy, ale oni opamiętali się z ich grzechów, otrzymali przebaczenie Boga przez ich błagania i otrzymane zbawienie, chociaż oni, byli obcymi dla Boga.

Pracownicy łaski Bożej przez Ducha Świętego mówili odnośnie opamiętania. Tak i Pan wszechświata sam mówił co do opamiętania z przysięgą. Ponieważ, jako żyje mówi Pan, nie pragnę śmierci grzesznika, ale bardziej jego opamiętania. i on dodaje również miłosierny sąd: Pokutujcie, O domu Izraela z waszych niegodziwości; mów do synów mojego ludu. Choćby wasze grzechy sięgały z ziemi do nieba, i choćby one były czerwieńsze niż szkarłat i bardziej czarne niż wór pokutny, a wy odwrócicie się do mnie całym waszym sercem i powiecie Ojcze, usłyszę i zmienię was w święty lud.

A w innym miejscu On mówi w swej mądrości, Umyjcie się, bądźcie czyści. Odsuńcie winy z waszych dusz z mojego wzroku. Zaprzestańcie waszej niegodziwości; nauczcie się robić dobrze; szukajcie sądu; brońcie tego który jest skrzywdzony; dajcie sąd dla sieroty, i wymierzcie sprawiedliwość dla wdowy i chodźcie i rozważmy razem, powiedział On; i, choćby twoje grzechy, były jak szkarłat, staną się białe jak śnieg; i, chociaż one byłyby jak purpura, zrobię je białe jak wełna. I, jeżeli, będziecie skłonni i będziecie mnie słuchać, będziecie jeść dobre rzeczy tej ziemi, ale jeżeli nie będziecie skłonni, ani nie będziecie mnie słuchać, miecz pożre was, ponieważ usta Pana to powiedziały. Widząc zatem, że On pragnie by wszyscy Jego umiłowani byli częścią opamiętania, On potwierdza to przez działanie Jego Wszechmocnej woli.

Rozdział 4

Bądźmy zatem posłuszni Jego wyśmienitej i chwalebnej woli, i przedstawiając siebie jako oddanych Jego litości i dobroci, upadnijmy przed Nim i oddajmy się dla Jego współczucia porzucając próżny trud i konflikt i zazdrość która prowadzi do śmierci. Umocujmy nasz wzrok na tych którzy służą doskonale w Jego wyśmienitej chwale. Weźmy przed nami Henocha, który był sprawiedliwy i posłuszny i nie zaznał śmieci. Noe, był pełen wiary, w swojej służbie głosił pokoleniu całego świata, i przez niego Pan zbawił żyjące stworzenia które zgodnie weszły do arki.

Abraham, który był nazwany przyjacielem, był pełny wiary w tym że on czynił posłuszeństwo słowom Boga. On przez posłuszeństwo wyszedł ze swej ziemi i od swojej rodziny, i z jego ojca domu, te opuszczając skąpą ziemie i słabe pokrewieństwo i lichy dom, on mógłby odziedziczyć obietnice Boga. Ponieważ on powiedział do niego: Wyjdź z tej ziemi i od krewnych twoich i z domu ojca, do ziemi którą ci pokażę, i ja zrobię cię wielkim narodem, i będę ci błogosławił i wywyższę twoje imię, i będziesz błogosławiony. I ja będę błogosławił tym którzy błogosławią ciebie, a przeklnę tych którzy przeklinają ciebie, i będą w tobie błogosławione wszystkie pokolenia ziemi.

I znowu, kiedy on rozstał się z Lotem, Bóg powiedział do niego, spójrz swymi oczami, z miejsca gdzie ty jesteś teraz, na północ i na południe i słońce wzeszło nad morzem, ponieważ cała ziemia którą widzisz dam tobie i nasieniu twemu na zawsze. I ja uczynię twoje nasienie jak proch na ziemi. Jeżeli człowiek może policzyć proch ziemi, tak będzie z liczeniem twojego nasienia. I znowu On mówi: Bóg prowadził Abrahama i powiedział do niego, popatrz na niebo i policz gwiazdy, jeżeli możesz je policzyć, takie będzie twoje nasienie. I Abraham uwierzył Bogu, i to zostało mu policzone za sprawiedliwość. Dla jego wiary i gościnności syn był mu dany w starości, i przez posłuszeństwo on złożył go w ofierze Bogu na jednej z gór którą mu pokazano.

Dla jego gościnności i pobożności Lot został uratowany z Sodomy, kiedy wszyscy w całej okolicy zostali osądzeni przez ogień i siarkę; Pan w ten sposób przednio pokazał, że On nie wybaczył tym, którzy nie pokładali nadziei w Nim, ale poddał karze i męce ich którzy zboczyli na bok. Ponieważ kiedy jego żona wyszła z nim, niezgodnie ze swoim przekonaniem ona została przedstawiona jako znak, kiedy ona stała się słupem soli w tym dniu, żeby to mogło być znane wszystkim ludziom, że ci którzy są dwulicowi i ci co mają wątpliwość dotyczące władzy Boga są ustawieni dla sądu i jako znak dla wszystkich pokoleń.

Dla jej wiary i gościnności Rahab nierządnica była zachowana. Ponieważ kiedy szpiedzy byli wysłani do Jerycha przez Jozuego syna Nuna, król tej ziemi dowiedział się że oni przyszli wyszpiegować jego ziemię, i wysłał ludzi do pochwycenia ich, aby ich pochwycić i uśmiercić. Więc gościnność Rahab przyjęła ich i ukryła ich w górnej izbie pod łodygami lnu. A kiedy posłańcy króla przyszli i powiedzieli, szpiedzy tej naszej ziemi przyszli do ciebie, wydaj ich bo tak król rozkazał: wtedy ona odpowiedziała, to prawda, ludzie których szukacie przyszli do mnie, ale oni odeszli i poszli swoją drogą, i ona pokazała im przeciwną drogę I ona powiedziała do mężczyzn, zaprawdę jestem przekonana że Pan wasz Bóg wydał to miasto wam, ponieważ strach i przerażenie przed wami padło na jego mieszkańców. Kiedy przyjdzie czas kiedy je przejmiecie, zachowajcie mnie mój dom i mojego ojca.

I oni powiedzieli do niej, Tak się stanie jak powiedziałaś do nas, zostaniesz zachowana kiedy my przyjdziemy, zbierz wszystkich pod swój dach i oni będą zachowani, bo wszyscy którzy będą znalezieni poza domem zginą. I co więcej oni dali jej znak, że oni powinni trzymać się z dala od jej domu, szkarłatną wstążkę, przez to pokazano że przez krew Pana będzie odkupienie dla wszystkich którzy wierzą i pokładają nadzieję w Bogu. Widzicie, drodzy umiłowani, nie tylko wiara, ale proroctwo wypełniło się na kobiecie.

Rozdział 5

Dlatego bądźmy pokorni bracia, odkładając na bok wszelka arogancję i zwiedzenie i głupotę i złość, a czyńmy to co jest napisane. Przez Św. Ducha powiedział: Niech mądry nie chlubi się swoją mądrością, ani siłacz swoją siłą, ani bogacz jego bogactwem, ale ten który się chlubi niech się chlubi Panem, że on może szukać jego i czynić sąd i sprawiedliwość najbardziej pamiętajcie słowa pana Jezusa który powiedział, ucząc wytrwałości i znoszenia cierpień: bo to on powiedział Bądźcie miłosierni abyście miłosierdzia dostąpili, wybaczajcie żeby wam było wybaczone, jak wy robicie tak i wam uczynią, jak sądzicie tak będziecie sadzeni, jak pokażecie uprzejmość tak i wam będzie pokazana uprzejmość, jaką miarą mierzycie taką i wam odmierzą

Z tymi przykazaniami i z tymi przepisami utwierdźmy siebie, abyśmy mogli chodzić w posłuszeństwie za jego świętymi słowami, w pokorze. Dla świętych słów powiedzianych, na którego spoglądam, zachowuje tego który jest delikatny i cichy i lęka się moich wyroczni. Dlatego jest prawe i właściwe, bracia, abyśmy byli posłuszni Bogu, raczej niż idąc za tymi którzy są aroganccy i bezprawni ustanawiając siebie liderami w obrzydliwej zazdrości. Nie przynosimy na siebie żadnej wspólnej szkody, ale raczej wielkie niebezpieczeństwo, jeżeli poddajemy siebie nierozważnie do celów ludzi, którzy wdają się w konflikty i działalność wywrotową więc nie zrażajmy się tym co jest właściwe.

Bądźmy dobrymi w tym kierunku, zgodnie ze współczuciem i słodkością Tego który uczynił nas. Jak jest napisane: Dobro będzie mieszkać w tej ziemi i niewinny będzie pozostawiony na niej, ale ci co zgrzeszyli będą zniszczeni całkowicie z niej. I znowu on powiedział: Widziałem bezbożnego który się wynosił wysoko i dumnie jak cedr Libanu. I przechodziłem obok, i nie zauważyłem go i nie ujrzało go jego miejsce, i nie znalazłem go, trzymajcie niewinność i trzymajcie sprawiedliwość, ponieważ te są pozostawione dla pokojowego człowieka.

Dlatego trzymajmy się tych praktyk pokoju z pobożnością i pozo stańmy z pragnieniem rzeczywistego pokoju Ponieważ On powiedział w pewnym miejscu Ten lud czci mnie swoimi wargami, ale ich serce jest daleko ode mnie i znów, oni pobłogosławili ich ustami, ale oni przeklinali w ich sercu i znowu On powiedział. Oni kochają go swoimi ustami, a ich język wypowiada o Nom kłamstwa, a ich serce nie było właściwe z nim, ani oni nie wytrwali w ich przymierzu. Dla tej przyczyny zwodnicze wargi, wypowiadały puste słowa niegodziwe przeciw sprawiedliwości. I znowu Niech Pan wypowie zniszczenie wszystkich zwodniczych warg, język mówiący dumne rzeczy, kiedy oni mówią, ubogaćmy naszą mowę, nasze wargi są naszymi własnymi, kto to jest Pan ponad nami? Bo dla potrzebujących i dla jęczących z biedy Ja powstanę, mówi Pan. I ja zbiorę ich bezpiecznie, i wielce obdzielę. Ponieważ Chrystus jest z tymi którzy są pokorni, nie z tymi którzy się wynoszą ponad stado.

Berło majestatu Bożego, nawet nasz Pan Jezus Chrystus nie przyszedł w wielkiej wyniosłości, chociaż on mógł zrobić to, ale w pokorze, tak jak to Duch Święty powiedział co do niego. Bo jak Pan powiedział, kto uwierzył naszej wieści, a ramię Pana komu się objawiło? My ogłaszamy Go w Jego obecności, jako dziecko był On, jak korzeń z suchej ziemi, nie miał postawy, ani chwały I ujrzeliśmy Jego i On nie miał żadnej postawy ani splendoru, ale Jego postawa była znacząca, nie miał więcej niż postawa człowieka. On był człowiekiem obnażonym i utrudzonym i wiedział jak znosić słabości: ponieważ Jego zostało zmienione. On został zhańbiony i został trzymany bez znaczenia. On poniósł nasze grzechy i cierpiał ból dla naszego zbawienia i my zaliczyliśmy go do utrudzonych, obnażonych i obarczonych.

A on był zraniony za grzechy nasze, i obarczony za nasze przewinienia. Napomnienie naszego pokoju jest na nim. A jego sińce uleczyły nas. Wszyscy zbłądziliśmy jak owce, każdy zboczył na jego własną ścieżkę: a Pan dotknął Jego za wszystkie nasze grzechy. I nie otworzył ust swoich, ponieważ był obarczony, jak owca która prowadzą na rzeź, i milczący jak baranek przed tymi co go strzygą, nie otworzył ust swoich. Dla Jego poniżenia jego sąd był odjęty. Jego pokolenie kto będzie ogłaszał? Ponieważ jego życie zostało wzięte z ziemi. Za winy mojego ludu położony do śmierci. I uczynię nikczemny jego pogrzeb, a bogactwo dla jego śmierci, ponieważ nie popełnił przewinienia, ani nie znaleziono winy w jego ustach. I Panu upodobało się aby go oczyścić z jego poniżenia.

Kiedy złoży ofiarę za grzech, twoja dusza zobaczy długo żyjące nasienie. I Panu upodobało się odsunąć trud jego duszy, by pokazać mu światło i nasyci się jego zrozumieniem, i wielu mój sługa Sprawiedliwy usprawiedliwi. I poniesie ich grzechy. Dlatego odziedziczy wiele, i podzieli łupy silnego; ponieważ Jego dusza została dostarczona śmierci i On został zaliczony do grzeszników. I on poniesie grzechy wielu, i za ich grzechy został wydany. I znowu On Sam powiedział, Ale ja jestem robak a nie człowiek, wzgarda człowieka i wyrzutek ludzi. Wszyscy którzy byli ze mną szydzili ze mnie, oni mówili swoimi wargami, oni potrząsali swoimi głowami, mówiąc, On pokładał nadzieję w Panu niech go zatem uwolni, niech go uratuje skoro ma w nim upodobanie. Widzicie, drodzy umiłowani, co jest wzorem który był nam dany, bo jeżeli Pan był pokorny, jakimi my powinniśmy być, którzy przez niego chodzimy w jarzmie jego łaski?

Rozdział 6

Bądźmy naśladowcami również tych którzy chodzili w owczych i kozich skórach, głosząc przyjście Chrystusa. Mamy na myśli Eliasza i Elizeusza i podobnie Ezechiela, proroków, i oprócz nich tych którzy otrzymali dobre świadectwo. Abraham otrzymał szczególnie dobre świadectwo i był nazwany przyjacielem Boga, a spoglądając mocno na chwałę Boga, on powiedział w pokorze, Ale ja jestem proch i popiół Jakkolwiek co dotyczy Hioba to również jest napisane, I Job był sprawiedliwy i niewinny był w prawdzie i czcił Boga i unikał wszelkiego zła.

Oto on sam oskarżając siebie powiedział, Nie ma człowieka bez winy, żadnego, ani przez całe życie, ani przez jeden dzień. Mojżesz został nazwany wiernym w całym jego domu i przez jego posługę Bóg osądził Egipt plagami i nieszczęściami które spadły na nich. Wyniesiono go również do wielkiej chwały, oto nie powiedział żadnych dumnych słów, ale powiedział, kiedy wyrocznia była dana mu w krzaku, Kim ja jestem, że ty posyłasz mnie? Ależ, Jestem słabej mowy i ciężkiego języka. I znowu on powiedział, Ale ja jestem dymem z garnka.

A co możemy powiedzieć o Dawidzie który otrzymał dobre świadectwo? O którym Bóg powiedział, Znalazłem człowieka mojego serca, Dawida syna Jessego, wiecznym miłosierdziem namaściłem go. Oto on również powiedział do Boga miej miłosierdzie nade mną, o Boże, zgodnie z wielkim miłosierdziem, i zgodnie z wieloma twoimi współczuciami, wytrzyj mój przewinienia. Obmyj mnie z moich win, i oczyść mnie z moich grzechów, ponieważ ja znam moje przewinienia, i mój grzech jest przede mną. Przeciwko Tobie jedynie zgrzeszyłem i popełniłem zło w twoich oczach: Ty okazałeś się sprawiedliwy w swoich słowach i okazałeś się zdobywcą w Twoich argumentach.

Ponieważ w przewinieniu byłem poczęty i w grzechu urodziła mnie matka moja. Ponieważ Ty umiłowałeś prawdę: ciemności i ukryte rzeczy w swojej mądrości pokazałeś mi. Pokrop mnie hyzopem, i będę czysty. Obmyj mnie, a stanę się bielszy niż śnieg. Spraw bym słuchał radości i zadowolenia, kości które skruszyłeś niech się radują. Odwróć swoją twarz od moich grzechów, i wytrzyj wszystkie moje przewinienia. Zrób czyste serce we mnie, o Boże, i odnów prawego ducha w moim wnętrzu, nie odrzucaj mnie od oblicza swego, i nie odbieraj mi swego Ducha Świętego ode mnie.

Przywróć mi radość z twego wybawienia, i umocnij mnie w duchu. Będę nauczał grzeszników Twoich dróg, a bezbożnych będę nawracał do ciebie. Wyzwól mnie o przelanej krwi, O Boże, Boże mego zbawienia. Mój język będzie radował się z Twojej sprawiedliwości. Panie, Otwórz moje usta, a moje wargi opowiedzą Twoją chwałę. Ponieważ, jeśli byś wyznaczył ofiarę, ja dałbym ją, w całopaleniach nie masz upodobania. Ofiarą Bogu jest skruszony duch, skruszonym i pokornym w sercu nie pogardzisz Boże.

Rozdział 7

Pokora i uległość co cechy wielkich ludzi ludzi, którzy w ten sposób otrzymali dobre świadectwo, mając posłuszeństwo zrobili lepszymi nie tylko nas ale też pokolenia które były przed nami, nawet oni którzy to otrzymali Jego wyrocznie w bojaźni i prawdzie. Rozumiejąc zatem że byliśmy częścią tych wielkich i chwalebnych czynów, wróćmy d celu pokoju który został nam przekazany na początku, popatrzmy mocno na Ojca i Stwórcę całego świata i mądrość jego chwały i wyśmienity dar pokoju i obfitości. Trzymajmy Go w naszej pamięci, i popatrzmy oczami naszej duszy w Jego długo cierpiącą wolę. Zauważmy jak wolny od gniewu jest On dla wszystkich jego stworzeń.

Niebiosa są poruszane przez jego kierunek i posłuszne Jemu w pokoju. Dzień i noc wypełniają kursy wyznaczone przez Niego, wzajemnie bez przeszkód. Słońce i księżyc i migające gwiazdy zgodnie z Jego wyznaczonym biegiem w harmonii w zakresie wyznaczonym im bez zbaczania na bok. Ziemia nosi owoce wypełnione Jego wolą, w jej właściwych okresach, dostarcza w obfitości jedzenie zarówno ludziom ja i zwierzętom i także wszystkiemu co żyje, nie ma żadnych odstępstw, ani innych możliwości których nie ustanowił. Ponadto, niezbadane głębokości otchłani i niewypowiedzianych praw dolnych regionów są ograniczone przez te sam nakazy.

Podstawa obfitości morza, zebrane razem przez Jego dzieło włożone w zbiorniki którym wyznaczono granice którymi są otoczone. Ponieważ On powiedział, Więc dalej będziecie przychodzić i twoje fale będą rozbite w tobie. Ocean, który jest niedostępny dla ludzi i światów poza nim, jest kierowany przez te same nakazy Mistrza. Okresy wiosny i lata i jesieni i zimy odpowiednio idą swoimi drogami od jednego do następnego w pokoju. Wiatry w ich własnych spichlerzach w ich właściwym sezonie wypełniają ich zadanie bez zaniepokojenia; i zawsze płynące źródła, utworzone dla zadowolenia i zdrowia, niezawodnie stawiają czoło, które podtrzymują życie dla ludzi. Tak, aby najmniejsze rzeczy życia chodziły razem w zgodzie i pokoju. Wszystkie te rzeczy, które wielki Twórca i Mistrz wszechświata ustanowił, aby były w pokoju i zgodne, robiąc dobro dla wszystkich rzeczy, ale daleko poza resztą dla nas, którzy schroniliśmy się Jego współczującej litości przez naszego Pana Jezusa Chrystusa. Któremu niech będzie chwała i cześć na wieki wieków. Amen

Popatrzcie, bracia, na Jego korzyści których jest wiele, sądem zwraca się do nas wszystkich, jeżeli nie kroczymy za nim i nie wypełniamy tych rzeczy które są dobre, zgodne i miłe w Jego oczach. Ponieważ On powiedział w pewnym miejscu: Duch Pana jest lampą przeszukującą ukryte ładownie. Zobaczmy jak blisko On jest, i jak to nic nie uciekło Jemu naszych myśli czy z naszych poświęceń które robimy. To jest właściwe dlatego że my nie powinniśmy być dezerterami jego woli. Dajmy raczej obrazę głupim i bezrozumnym ludziom którzy wywyższają siebie samych i chlubią się w wyniosłości własnych słów, niż Boga.

Bójmy się Pana Jezusa [Chrystusa], którego krew była za nas dana. Czcijmy naszych rządzących, czcijmy naszych starszych, uczmy naszą młodzież bojaźni Bożej. Prowadźmy nasze kobiety w kierunku tego co jest dobre. pozwólmy im pokazać najprzód im śliczne usposobienie czystości; pozwólmy im udowodnić ich szczerą sympatię łagodności; pozwolić im zrobić oczywisty umiar ich języka przez ich milczenie. Pozwólmy pokazać im miłość, nie w kłótliwych preferencjach ale bez stronniczości do wszystkich którzy boją się Boga, w świętości. Pozwólmy naszym dzieciom być uczestnikami instrukcji, które są w Chrystusie:

Nauczmy się pokornego umysłu przed Bogiem, jaką moc nie skażonej miłości mamy w Bogu, mieć bojaźń przed Bogiem jest dobrem i wielkie, i zachowuje wszystkich którzy kroczą w czystości umysłu ze świętością. Ponieważ on bada zamysły i pragnienia, taki oddech jest w nas, a kiedy On słyszy odsunie to. Teraz wszystkie te rzeczy które w Chrystusie są potwierdzone, ponieważ On sam przez Ducha Świętego zaprasza nas: Przyjdźcie, moje dzieci, słuchajcie mnie, a ja nauczą was mądrości Pana. Jakim winien być człowiek który pragnie żyć i kochać i widzieć dobre dni? Niech twój język zaprzestanie zła, a twoje wargi niech będą wolne od winy. Odwróć się od zła i czyń dobrze. Szukaj pokoju i umacniaj go.

Oczy Pana są na sprawiedliwych, a jego uszy na ich modlitwę. Ale oblicze Pana jest przeciw tym co czynią zło, by zniszczyć o nich pamięć z ziemi. Sprawiedliwy woła, i Pan słyszy jego, i wyzwala go od wszystkich jego kłopotów. Wiele jest kłopotów sprawiedliwego, a Pan uwalnia go od wszystkich. I znowu Wiele jest utrapień grzesznika, ale te które złoży się w nadziei na Panu miłosiernym będą przechodziły obok.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.