redaktor prowadzący

Paweł Orzeł

projekt okładki

Anna Sztwiertnia

korekta

Jakub Nowacki, Andrzej Śnioszek

© Copyright by Grzegorz Wróblewski

© Copyright for this edition Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 2022

Wydanie pierwsze

Warszawa 2022

Państwowy Instytut Wydawniczy

ul. Foksal 17, 00–372 Warszawa

tel. 22 826 02 01

e-mail: piw@piw.pl

Księgarnia internetowa www.piw.pl

www.fb.com/panstwowyinstytutwydawniczy

Bezpłatny fragment

Razem

Ciamkowatość życia

Rogowacizna

Figury

*** (pod września)

Sala zaskoczeń

SCHYŁEK

Nieporozumienie

Terytorium

Valby ulica długa

Porcje

Wypad pana Cullena

Prześladujący mnie mistrz – Yasuo Kuwahara

Ojciec Jana Hansena

Odwiedziny

Klimakterium

*** (Powody, dla których siedzę zapatrzony)

Nerwy na ulicach

*** (oto cały ja: nie można mnie)

*** (Przekładam nożyk z ręki na jutro)

The Red Paint czyli historia upadku pewnego państwa

Umarli

Po hot doga i z powrotem

Grudniowy wiersz

Nasze latające obiekty

Powrót do miejsca początku

Wierni przyjaciele

Już niedługo się znów zobaczymy

(Za chwilę stanie się coś niedobrego)

Pan Robin umiera na zapalenie płuc (o irlandzkich zdobywcach Ameryki Północnej)

Wieloletnia znajomość

Mandarynki

Ważna wiadomość

*** (wieczorem wyglądając)

Montserrat. Pustelnia św. Jana.

Propozycja na czerwiec

Zgoda

Ostatnie kuszenie

Ptaki nadlatujące dzisiaj od strony morza

Pomieszczenia i ogrody

Latawce na Primrose Hill

Sukienka w czerwone groszki

Robespierre (1758–94)

Autonomia

Powtórzenie

Ptaki z Cmentarza Asystentów w Kopenhadze

Drzewo/Wersja

Kiedy nagle odczuwamy piękno ziemi

Arabski sprzedawca owoców i starzy piewcy śmierci

Triumf wiatru. Hotel Jeckels, Skagen.

(Poranna toaleta mężczyzny w średnim wieku. Nieoczekiwane wątpliwości przed wyruszeniem w drogę)

Północny szlak

Ryōgen-in

Dom

Żebrak

Jedna z pań

Miejsce

Róża domaga się wiersza

Kaskada

Obierając ponownie drogę lądową

Coś tajemniczego

Popołudniowe fantomy

Fabryka marcepana

My i gwiazdy

Powrót armady

Demony Márqueza

Emerytowany nauczyciel tańca, Manuel. Jego ostatnie dni w kopenhaskim przytułku ‘Paradis’.

Noc w obozie Corteza

Konie nowej Hiszpanii

Magia obsydianowych noży

La Noche Triste (1520)

*** (I wszystko się szybko skończyło)

Program Mercury

Ci niezwykli ludzie

Kołyska Cindy

Schemat sumacji (o chorobie Johna T.)

Chorągiewki, delfiny, wolny czas…

Dreaming of Dragons (Mixed Media on Canvas)

Za dużo mówisz mi o aniołach

Iluminacja (lilie i żaby)

Zenit

(Wiersz)

Według zamieszczonej instrukcji

Musil

Myszy

Duch spłaszczonych opuncji

Wzgórze gwiazdy

Czarna główka

Światło nad rzeką

„Controlled Zones”, Gallery Zenit, Kopenhaga (kwiecień-maj 2009)

Echolokacja

Ogród Miriam, po cierpliwym wysłuchaniu kolejnej płyty Małcużyńskiego:

Ucieczki i przybliżenia

Psycho tajga

Wszystko idzie (polowanie na kandydata)

Lato z wodorostami

Płetwa rekina

Głowa Richarda

Długowłosy przybysz

Pijane dzieci

Testy na małpach

Renoir i van Gogh

Plaga wielkich much

Dwie kobiety nad Atlantykiem

Chwile słabości antropologa Malinowskiego

Wzmocnione techniki przesłuchiwania

Kurczaki i księżyc

Podróże z podręczną apteczką

Pisanie wierszy o muchach

Wyprowadzanie z sali

New England

150 Third Avenue, Boston

Zachód słońca

Sonda Juice

Szukam w piasku rzymskich monet

Skończoność światła

*** (Wyglądasz w słońcu jak zrujnowany broker)

*** (Zadbałaś o wszystko… Mam się poświęcić)

Sny pod cierpliwymi sosnami

Chustka Sandry

Tendencja

Szerszy plan

Cuarto del Principe

Laguna

Nie ma zgody na nacjonalizm

Winda

Gekon

Między tobą a mną

¡Viva España!

Marengo

Ciche kroki listonosza

Are You an Aspie?

Panowie agenci

Haluksy

Psychoterapia w naturze

Poezja wschodu

Ewolucjonizm

Strzałka czasu

*** (125. rocznica przybycia)

Assistens Kirkegård

Le Gendarme et les Gendarmettes

Nocna zmiana

Szkoła duszenia mrówki

Letnie rytuały

Andante

Łosie

Proszek o gorzkim smaku

Waterloo

123 x OM

Tożsamość/Hodowla

Posłowie

Nota

Twenty, twenty, twenty-four hours to go

I wanna be sedated

Nothing to do, nowhere to go, oh

I wanna be sedated

Ramones

Razem

gatunek

to ja i on

jeżeli my razem

to ja

nie

Ciamkowatość życia

Rozwinąłem papier.

Wyciągnąłem kanapkę i szybko przytknąłem do ust.

Chleb z masłem i żółtym serem.

Nieźle, całkiem nieźle – pomyślałem.

Ten obok też coś wcinał.

Nie potrafiłem dojrzeć co.
– Ty! co masz? – zapytałem.
– Z masłem i mielonką! – wrzasnął.

Oklapłem na wyrko.

Z masłem.

Z masłem i mielonką.

Mielonka i masło krążyły po mej głowie.

Ciamkałem powoli kanapkę, zastanawiając się

nad przedziwnym brzmieniem słowa – mielonka.

Masło odstawiłem na kiedy indziej.

Leżałem długo odurzony.

Nie potrafiłem się zmusić do logicznego myślenia.

Ten obok przeglądał w lusterku zęby.

Macał je paluchami i mruczał coś pod nosem.
– Ty! co tam? – zapytałem go.
– Chwytam zębami pokarm, a potem go rozdrabniam.

Więcej nie odezwał się do mnie.

Ustały mu czynności.

Nieźle, całkiem nieźle – pomyślałem.

Rogowacizna

oglądam paznokcie

ze zdziwieniem

to chyba jakaś

ROGOWACIZNA

nagle dreszcz

skąd mi to

przyszło do głowy

to słowo

jest przecież

tyle innych

Figury

Penetrowałem różne zakątki świata.

Uwagę moją zwróciło pewne zagłębienie.

Mała rysa na jednej z zielonych ławek.

Rysa była nienormalnie wydłużona.

Przypominała swym wyglądem oceaniczną rybę.

Miała odpowiedni, opływowy kształt.

Uznałem jednak, że trop ten jest na pewno fałszywy.

Pożeglowałem więc przed siebie.

Odwróciłem głowę w przeciwnym kierunku.

Czekał tam na mnie całkiem nowy obszar.

***

pod września

miesiąca koniec

ery wychyliłem

głowę na zewnątrz

oko mieszkania

i natknąłem się

na jesieni początek

duńskiej ujrzałem

liści pióropusz

żółtopomarańczowych

wetknięty w szyję

zielonej butelki

a naklejki nie było

może po piwie

Tuborg bo rozmył ją

silny deszcz od

tygodnia więc schowałem

głowę z powrotem oko

do swojego mieszkania

sztorm

Sala zaskoczeń

Umiem zatrzymać oddech

na kilkanaście minut.

Na ile wyglądam lat?
– zapytał guru.

Na 65 – odpowiedziałem.

Pomyłka, mam 70. Czy coś

w życiu potrafisz?

Potrafię rozmawiać z psami
– rzekłem wspominając Aresa.

Guru spojrzał na mnie

lękliwie, wypowiedział

tajemnicze zaklęcie i szybko

opuścił salę.

Pewna kobieta z Perth

przypaliła białą serwetę.

SCHYŁEK

ŻYJESZ BEZ BOGA BO NIE MA TU BOGA ZABRALI NAM

BOGA PŁYNIE KREW BOGA NIE WIERZYSZ W BOGA

WSZYSTKO PRZEZ BOGA BO NIE MA BOGA

CZY WIDZIAŁ KTOŚ BOGA? MÓDL SIĘ DO BOGA

GROŹNEGO BOGA ZABILI NAM BOGA NIE WIERZYSZ W BOGA

ZWRÓĆCIE NAM BOGA! ŻĄDAMY TU BOGA!

ZDRADZIŁEM BOGA CZY WIDZIAŁ KTOŚ BOGA?

BOGA OTRULI BO NIE MA JUŻ BOGA ZABRALI NAM

BOGA MÓWIĘ DO BOGA POTRZEBA WAM BOGA!

BOGA NA BOGA WSZYSTKO PRZEZ BOGA! A BOGA

TU NIE MA CZY WIDZIAŁ KTOŚ BOGA? BOGA

MIŁUJCIE ZDRADZIŁEM BOGA WINA JEST BOGA

NIE WIERZYSZ W BOGA? ŻĄDAM TU BOGA!

BOGA I BOGA MÓDL SIĘ DO BOGA

WYRZEKNIJ SIĘ BOGA BO NIE MA TU BOGA

BOGA ZABILI ŻYJESZ BEZ BOGA POTRZEBA CI

BOGA A BOGA TU NIE MA CZY WIDZIAŁ KTOŚ

BOGA? JA WIERZĘ W BOGA I ŻĄDAM TU BOGA!

PŁYNIE KREW BOGA BO WSZYSTKO PRZEZ BOGA

Nieporozumienie

Na stoliku zobaczyłem:

kolorową puszkę z niemieckimi piernikami w środku,

futerał na okulary, nożyczki i mydełko krawieckie,

czterowkładowy gruby długopis, 2 pudełka zapałek,

„LITERATURĘ NA ŚWIECIE” – nr 7 z 1986 roku,

3 tabletki przeciw grypie firmy H. Lundbeck A/S,

list z Polski od Mariana i reklamówkę nowego

miesięcznika „GØR DET SELV”.

Oglądałem to bogactwo świata przez cały tydzień.

A potem mnie zabrali.

Terytorium

Cztery razy grubą kasjerkę z Brugsena

pięć razy miejscowego pijaczka – poetę Pierra

może ze sto razy sąsiada Christiansena

następnie tłustego pekińczyka (który na mnie warczy)
– może z dziesięć razy

jego właścicielkę, w tym układzie – też z dziesięć razy

pana Pakistana prowadzącego kiosk – niezliczoną ilość razy

czyli… oni też mnie musieli

jeżeli ja ich tyle razy, to oni mnie również

ciekawe, ile razy?

Valby ulica długa

publiczny dom (250 od łebka)

rzeźnia (słodkawy, mdły zapach)

fryzjer (obcina nieżywych już staruszków)

to jest moja duńska przestrzeń

a konkretnie valby ulica długa

zmęczony malarz w białym kombinezonie

wchodzi, załatwia błyskawicznie miłość

i odjeżdża furgonem, z którego

wystaje mu składana drabinka

(rzeźnik zbiera z ulicy czerwoną maź)

a ja nie potrafię tak znienacka

wejść i równie szybko wyjść