Copyright © by Virtualo, 2023

Copyright © by Marta Iwanowska-Polkowska

Redakcja: Melanż

Korekta: Melanż

Skład i łamanie: Melanż

Projekt okładki: Anna Simeone

Wydanie I

Warszawa 2023

ISBN 9788327275196

Książka jest objęta ochroną prawa autorskiego. Wszelkie udostępnianie osobom trzecim, upowszechnianie i upublicznianie, kopiowanie oraz przetwarzanie jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom.

Virtualo Sp. z o.o.

ul. Marszałkowska 104/122

00-017 Warszawa

www.virtualo.pl

Chcesz wydać książkę lub audiobook? Wejdź na virtualo.eu lub napisz do nas na adres redakcja@virtualo.pl

Fragment

Strona redakcyjna

Łąka pytań

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Tolka biegła polną drogą, ciągnącą się przez ukwiecone łąki, wkurzona na swoich braci. Wkurzona to mało powiedziane. Była tak samo wkurzona, jak i za nią się kurzyło. Była zła na swoich braci. Była na nich naprawdę zła. Była wściekła. Gotowała się ze wściekłości. Co i rusz kopnęła jakiś kamień, ze złością odpychała kolejne krzaki i gałęzie, które miały czelność stanąć jej na drodze.

„Czy oni muszą być takimi palantami? Czy ciągle muszą mi dokuczać? Śmiać się z tego, co wiem? Żartować z tego, o co pytam? Bagatelizować to, czego chcę i do czego wyrywa się moje serce?”

Czuła złość i niezgodę na to, że ciągle jej dokuczają, ale też na to, że ona sama daje się im w to wciągać. Przecież mama ciągle jej powtarza: „Tolka, znajdź dystans, bo zwariujesz… Twoi bracia tacy już są, robią sobie żarty ze wszystkiego. Nie znasz ich?”.

Ale Tolkę wkurzało to, że oni mogą być tacy, jacy są, a ona nie. Oni mogą ciągle żartować i jej dokuczać, a ona ma płacić cenę za to, że staje się ich ofiarą. Choć mama tyle razy jej powtarzała: „Tolciu, jesteś wspaniała, tyle potrafisz, jaka jesteś mądra”, to jednak w takich sytuacjach nie potrafiła powiedzieć chłopakom: „stop”, tylko raczej nakazywała Toli bagatelizować ich żarciki. „Nie chcę już tego znosić! Nie chcę! Nie chcę!” – Tolka krzyczała w myślach!. Tak bardzo chciała, by mama, zamiast ją pocieszać, stanęła w jej obronie i nagadała chłopakom raz a porządnie. Hmmm, westchnęła i biegła dalej.