ilustracja na okładce
Bartosz Rosenberg
(grafika komputerowa, z elementami kolażu, monochromatyczna w tonacji: szarość, czern, biel)

zdjęcie autora na okładce
Daniel Rutkowski

korekta
Julia Zając

projekt graficzny środka, skład do druku
EJ Design

Przygotowanie wersji elektronicznej
Epubeum

copyright © by Marek Guzowski 2025

copyright © by Pan Wydawca 2025

ISBN 978-83-68622-18-8

wydanie 1

Gdańsk 2025

Pan Wydawca sp. z o. o.

ul. Wały Piastowskie 1/1508

80-855 Gdańsk

PanWydawca.pl

Spis treści

1. Strona tytułowa

2. Strona redakcyjna

3. żywa statua

4. nim stanie się płonienie

5. wspak

6. lakoniczna bliskość

7. Olimp

8. w samą porę

9. scultura di sabbia

10. kłusem ze stępu w galop

11. zbawiciel raju

12. pstryk

13. gach

14. krzywoprzysięstwo

15. awantura czyli ostracyzm operetkowy

16. superstar

17. vivat

18. Frankenstein

19. gargantuiczny apetyt

20. kamuflaż

21. klucz dzikich gęsi

22. kadr płóciennych igraszek

23. hekatomba

24. front

25. hulanki i swawole

26. walczyk

27. prace konserwatorskie

28. heca

29. nieustanność

30. delikates

31. seans w opuszczonym kinie

32. szarlatan

33. adnotacja

34. kwieciem przyodziana

35. beka

36. Predom Łucznik 1303

37. graciarnia

38. getto

39. feler

40. ciemiężca

41. kodeks moralny

42. bezludna wyspa

43. pobrzask półcieni barw

44. barłóg przystrojony baldachimem

45. raban

46. panorama

47. ambrozja

48. ku pamięci

49. gloryfikacja bezdroży

50. rzesza

51. zgaduj zgadula

52. stuk puk o krok

53. nimfa wodna

54. wyrok sądu ostatecznego w sprawie krzywoprzysięstwa

55. prognoza pogody

56. awaria

57. ekspresja ruchu orbitalnego

58. bestiarium

59. atrapa

60. Libra

61. psikus

62. astygmatyczny nieboskłon

63. O autorze

Lista stron wydania drukowanego

1. 4

2. 5

3. 7

4. 8

5. 9

6. 10

7. 11

8. 12

Punkty orientacyjne

1. Okładka

2. Strona tytułowa

3. Strona redakcyjna

4. Dedykacja

przyjaciołom

z piaskownicy

żywa statua

dłutem rzeźbiony w marmurze

z półcieniem kolan wytartych

ze szlaką we krwi

wprost z lat pierwszych czereśniowych

łupanych nasion słonecznika

pod jaskółczym gniazdem

tu i ówdzie uszczerbiony

tynkiem podklejony na zaprawę na ślinę

a nuż nikt nie przyuważy gamy defektów

nawet boskość doskonali się w niedoróbkach

ponoć według nieprzemijających trendów

w izbicy trzymany pod nadzorem

jakem bezcenny bom niepowtarzalny

mamrocze niewyraźnie pod nosem

bezeceństwo

spijać sobie buńczucznie z dzióbków

z manekinem bez charakteru i ogłady

z listkiem figowym

zakrywającym jego zmasturbowaną nagość

gołą dupę wypina

wymalowaną grafomańskimi freskami

by nasycić wścibskie oko

świętego przechodnia z cerowanego płótna

nim stanie się płonienie

wiszę i wietrznieję

niczym liść zagubiony w skodyfikowanej mnogości

poligamii skądinąd niedostrzegalnej

jestem jedynią

pustkowiem rozległym na czubku nosa

Proroka wszelkiej maści

jakąże stanowię koniunkcję

uklepaną zakalcem zbiorów zboksowanych myśli

bezpańskich ujadających demencją

upolowują mnie nicią Ariadny ku rozbłyskom

fajerwercznych rozkwitów wojen kwiatów

w głos roześmiewuję się i tańczą me zwoje unerwień

na baczność wyciągam dłonie

w obłoki dosięgam się

ze mnie deszcz wypełza palisadowy kołtuny burz

wspak

zawróćmy

tam skąd wywodzą się maki

śpiew zbóż taniec godowy ptaków

gdzie cisza tworzy krajobraz

malowane wschodem słońca uśmiechy

skąd zapach ciasta z owocami

prosto z lasu

gdzie echo woła na podwieczorek

a latawce szybują gdy niebo umyka poza kadrem

gdzie mama przygrywa na mandolinie

a tata piecze ziemniaki w popiele

snując legendy o rycerzach polujących na smoki

ucieknijmy z powrotem

z nosem w chmurach

licząc sztuki gęsi w odlatującym kluczu

pragnąc znów latać jak one

lakoniczna bliskość

wdzięczny jestem że starać się nie muszę

o tych których brak w moim życiu

bez kłótni waśni wyrywania włosów

o byle bzdety

jakże wiele zawdzięczam

tym co nic dla mnie nie znaczą

kochającym na ostro pełnią pogardy

na wszystko to wyrażam zgodę i aprobatę

bez niechcianych prezentów

bez zwiędłych kwiatów zbutwiałych kolacji

seksu od wielkiego dzwonu

ciągłego proszę przepraszam czego

dzięki za cierpliwość niewymuszoną

brak hałasu wieczne rozstania i powroty

tego samego dnia bądź nawet godziny

dzięki za podróże spełnione

choć na drugi brzeg globusu

bez próśb zażaleń wymuszeń od biedy

jak dobrze mi z nimi

radość mnie ogarnia że czekać na nich nie muszę

z zupą za słoną z przegotowanym ryżem

jak dobrze nam razem

w rozseparowanej komitywie

gdzie bliscy są komuś innemu

czyimś balastem kulą u nogi

bez pełnych imion nazwisk

przypadkowo zdań wymienionych

Olimp

wypiętrza się mężnie ze sztucznego nasypu

posiany jak wysyp z łusek blaszanej szyszki

rośnie w siłę zajmując nawet miejsce nieba

na wysokości widoczności ludzkiego wzroku

hodując embrionów nasienie w miliardowych kopiach

staje się zalążkiem nowej zurbanizowanej dżungli

mruga światłami codziennej utraty czasu

przemijania introwertycznej depresji najsamprzód

zdławionej do formy nieożywionej poza strefą rażenia

jest jak Czarnobyl z opóźnionym zapłonem

wchodzi przodem w głąb najpiękniejszych widoków

zagarniając morza lasy soczystość świeżego powietrza

połacie latających motyli wśród wojen kwiatów

za rok za dwa przywłaszczy cały oręż i naturę dziewiczą

głupią bezbronną i udającą martwą mimikrę

każdy sterczy niczym podochocony ogier we wzwodzie

każdy najwyższy a jest ich wielość nieskończona

który choćby truchlejący miałby zapaść się pod ziemię

to brak go najwidoczniej w bezmiernym orszaku

w samą porę

stoi

waść na straży

choć odziany w sandały i smukły głód

z daszkiem na krawędzi głowy

nieba nie widzi

nic prócz czubka własnego nosa

laskę dzierży w dłoni

niczym miecz krzyżacki

pochodnię Statuy Wolności

pejcz w night clubie

dni mijają jak z bicza trzasł

dlań lewitowanie to ledwie preludium nieśmiertelności

i mruczy pod wąsem

kiedy ranne wstają zorze

Marek Guzowski – artysta amator, wychowany na wsi, od studiów mieszka w Bydgoszczy i na co dzień uczy języka angielskiego. Krawędź ciszy to czwarta publikacja autora. Chciałby polecieć kiedyś w kosmos, zdobyć Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury, wynaleźć lek na raka i dożyć spokojnej starości gdzieś w małej chatce z widokiem na jezioro czy las i nigdy nie przestawać czubkiem głowy dotykać chmur.