To ja się może przedstawię

Cześć! Nazywam się Kajtek Niesforek. Właściwie to Kajetan, ale wszyscy mówią na mnie Kajtek, bo mam tylko osiem lat. Mieszkam w Ząbkach – małym miasteczku pod Warszawą. Jest tu spokojnie, zielono i rośnie dużo drzew. Przeprowadziłem się z rodziną dość dawno, bo mniej więcej rok temu. Bardzo nam się to miejsce podoba. Tylko tata czasem marudzi, bo jak wraca z pracy, musi stać w długich korkach. Chodzi o takie korki z samochodów, a nie te od butelek. Brat mi to trochę tłumaczył, ale jemu nie do końca można ufać. Mieszkamy tu w piątkę, w świetnym domu z ogródkiem.

Moja mama – Malwina – jest dietetykiem. Dietetyk to taka osoba, która mówi ludziom, co wolno jeść, a czego nie i dzięki temu robią się chudsi i zdrowsi. Mama najczęściej mówi, co wolno jeść a czego nie tacie, ale on niespecjalnie od tego chudnie. Zdrowszy chyba też nie jest, bo bardzo się przy tym czerwieni i denerwuje.

Tata – Andrzej – pracuje w IT. Oglądałem kiedyś z rodzicami taki film, w którym był ufoludek, który się podobnie nazywał i żegnał się poprzez wyciągnięcie palca do góry. Brat mówił, że tata właśnie u niego pracuje. Siostra za to twierdzi, że IT to taka praca z komputerami. I teraz już nie wiem, kogo mam słuchać. Spytałbym ojca, ale zawsze sobie o tym przypominam, kiedy on wraca z pracy, więc jest zirytowany przez te korki samochodowe, a ja nie chcę go bardziej denerwować.

Najwięcej czasu spędzam z moim starszym bratem – Staśkiem – bo mieszkam z nim w jednym pokoju, a teraz chodzimy też do tej samej szkoły – ja do podstawówki, on do gimnazjum i są z nim ciągłe problemy. Dodatkowo, bez przerwy sobie ze mnie żartuje i lubi mnie zaczepiać. Ale czasem gramy też w piłkę w ogródku (za co gania nas mama), więc w sumie jest spoko.

No i jest jeszcze Anka. Moja siostra. Ona już jest bardzo dorosła. Maluje się i chodzi z Danielem – swoim chłopakiem. Ma szesnaście lat i rzadko ją widuję. Mama mówi, że Anka traktuje dom jak hotel. Dla mnie jest to strasznie dziwne, że ktoś woli hotel od naszego domu. W żadnym hotelu, w którym byłem, nie było tak fajnie jak u nas. Tam zawsze trzeba być cicho. Nie wolno biegać, krzyczeć i się dobrze bawić. Czego by się nie zrobiło, to na pewno będzie się przeszkadzało jakiemuś dorosłemu. No i nie można dotykać tych przepysznych, kolorowych napojów z lodówki, bo tata wydaje potem majątek.

Ja jestem najmłodszy i siostra twierdzi, że wszystko mi wolno. To akurat wcale nie jest prawda, bo nie wolno mi samemu przechodzić na sąsiednie podwórko i jeść szybko lodów. Z tym ostatnim zakazem to nawet się trochę zgadzam, bo jak to robię, to potem zawsze boli mnie głowa. Tak jakby z przodu. Ale sami wiecie, że czasem trudno jest się powstrzymać.

Dorośli, którzy mnie znają, twierdzą, że moje nazwisko to zrządzenie losu. To znaczy, że określenie Niesforek dobrze do mnie pasuje. Cieszę się, kiedy tak mówią, bo wszyscy w mojej rodzinie mają właśnie takie nazwisko. Mój brat z kolei twierdzi, że ja jestem podrzucony, a rodzice przygarnęli mnie, dlatego, że się nade mną zlitowali. Więc mogę mu pokazać język, bo wcale tak nie jest.

Chodzę do drugiej klasy w pobliskiej szkole i często gram w piłkę. Ostatnio trenuję nawet w profesjonalnym klubie! Nazywa się FC Szoruj Ząbki. Mamy prawdziwego trenera, boisko i bramki. Gram w pomocy i jestem całkiem niezły.

Mamy jeszcze psa – Kolesia. Rodzice przygarnęli go, gdy miałem rok, więc można powiedzieć, że razem dorastaliśmy. Wspominają, że zdarzało się nam jadać z jednej miski, co – moim zdaniem – nie powinno być dla nich powodem do przechwałek. Jednak my z Kolesiem nie chowamy do siebie urazy i też często razem biegamy za piłką.

I tak sobie żyję z rodziną w naszym domu w Ząbkach. Odwiedzamy też czasem dziadków mieszkających w Warszawie i jeździmy do rodziny mamy, do Puław. Często zdarzają nam się śmieszne historie, a czasem też i te trochę mniej zabawne. Jednak wszyscy się bardzo kochamy i dobrze się razem bawimy.

Tata się bada

Dalsza część dostępna w wersji pełnej

Spis treści:

Okładka

Karta tytułowa

To ja się może przedstawię

Tata się bada

Iłak

Najlepszy na świecie

Samodzielność

Mama i piłka

Idę z mamą i z Anką na zakupy

Wyrozumiałość i spokój

Dzień Kobiet

Odpowiedzialność za własne czyny

Plan

Karta redakcyjna

Kajtek Niesforek

Wydanie pierwsze

ISBN: 978-83-8219-758-7

© Krzysztof Żaryn i Wydawnictwo Novae Res 2022

Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, reprodukcja lub odczyt

jakiegokolwiek fragmentu tej książki w środkach masowego przekazu

wymaga pisemnej zgody wydawnictwa Novae Res.

Redakcja: Anna Grabarczyk

Korekta: Anna Jakubek

Okładka: ulia Wądołowska

Ilustracje: Ola Komuda

Wydawnictwo Novae Res należy do grupy wydawniczej Zaczytani.

Zaczytani sp. z o.o. sp. k.

ul. Świętojańska 9/4, 81-368 Gdynia

tel.: 58 716 78 59, e-mail: sekretariat@novaeres.pl

http://novaeres.pl

Publikacja dostępna jest w księgarni internetowej zaczytani.pl.

Na zlecenie Woblink

woblink.com

plik przygotowała Katarzyna Rek