Szekspir

William Szekspir (Shakespeare) jest uznawany za największego autora tworzącego w języku angielskim. Urodził się w Stratford-upon-Avon, w Warwickshire w Anglii, około 23 kwietnia 1546 roku. Był trzecim z ośmiorga dzieci Mary i Johna Shakespeare’ów.

Zasłynął jako poeta, autor sztuk teatralnych i dramaturg. Jest nazywany angielskim wieszczem narodowym i „bardem znad Avonu”. Napisał trzydzieści osiem sztuk teatralnych, sto pięćdziesiąt cztery sonety, dwa poematy narracyjne i wiele innych wierszy. Jego sztuki były tłumaczone na wszystkie duże języki świata i są wystawiane na scenach częściej niż twórczość jakiegokolwiek innego autora.

Protej: Młody pan z Werony. Na początku sztuki kocha się w Julii. Jednak wraz z rozwojem akcji zakochuje się w Sylwii i wypędza z Mediolanu najlepszego przyjaciela, Walencja.

Walencjo: Najlepszy przyjaciel Proteja, kocha Sylwię. Wygnany przez księcia po zdradzie Proteja, zostaje przywódcą buntowników.

Julia: Ukochana Proteja. Jedzie za nim do Mediolanu i służy mu, przebrana za pazia o imieniu Sebastian.

Sylwia: Córka księcia Mediolanu, ukochana Walencja. Odrzuca zaloty Proteja, twierdząc, że ten krzywdzi Julię. Później ucieka do lasu, by nie musieć poślubić Turia.

Dwaj panowie z Werony

Walencjo i Protej, dwaj młodzi dżentelmeni, mieszkali w Weronie. Byli dobrymi przyjaciółmi i spędzali ze sobą niemal cały czas. Jednak Protej zakochał się w szlachetnej i dystyngowanej pannie imieniem Julia. Kiedy chodził ją odwiedzić, Walencjo czuł się osamotniony. Dwaj przyjaciele byli do siebie pod wieloma względami bardzo podobni, różniły ich jednak poglądy na temat miłości.

– Nie wiem, jak możesz się tak zatracać w uczuciach. Spójrz na siebie, wciąż jesteś niespokojny i zlękniony! – śmiał się Walencjo z Proteja.

Ale mimo że w tych kwestiach różnili się od siebie, wciąż byli nierozłączni.

Pewnego dnia Walencjo odwiedził Proteja i oświadczył, że jedzie do Mediolanu. Protej nie chciał nawet na chwilę stracić towarzysza, ale Walencjo już podjął decyzję.

Gdy jego przyjaciel wyjechał, Protej napisał list do Julii i wręczył go jej służce, Lucetcie, by dostarczyła go jego wymarzonej wybrance.

Julia była szlachcianką i mimo że kochała Proteja równie mocno jak on ją, musiała udawać, że jego uczucia są jej całkowicie obojętne. Kiedy więc Lucetta przekazała jej list, Julia skrzyczała swoją służkę za to, że przyjmuje listy od Proteja, i wyprosiła ją z pokoju. Była jednak ciekawa, co ukochany do niej napisał, poprosiła więc Lucettę, by wróciła i powiedziała jej, która jest godzina.

Lucetta domyśliła się, że jej pani nie chodzi o sprawdzenie czasu, tylko o list, więc chciała jej go wręczyć. Julię jednak rozzłościło to, że służąca potrafi odgadnąć jej uczucia, podarła więc list i znów wyprosiła służącą z pokoju.

Kiedy Lucetta wyszła, Julia posklejała porwane skrawki papieru, by przeczytać wiadomość. Zdołała jednak rozszyfrować tylko kilka słów. To ją zdenerwowało i nie mogąc się powstrzymać, napisała najbardziej ujmujący list, jaki kiedykolwiek skierowała do Proteja.

Dalsza część dostępna w wersji pełnej

Spis treści:

Okładka

Karta tytułowa

Szekspir

Dwaj panowie z Werony

Karta redakcyjna

Tytuł oryginału: The Two Gentlemen of Verona

Copyright: © Macaw Books

Licensor: Sweet Cherry Publishing Limited United Kingdom [2020]

Copyright for this edition © 2021 by Wydawnictwo Tandem

Adaptacja na podstawie oryginalnego tekstu

Williama Shakespeare’a: Macaw Books

Ilustracje: Macaw Books

Projekt okładki: Macaw Books

Tłumaczenie: Marta Szelichowska

Przygotowanie tekstu: Positive Studio

Redakcja i korekta: Zespół Tandem

Korekta techniczna: Positive Studio

Wydanie I

ISBN 978-83-8233-853-9

Wydawnictwo Tandem

www.wydawnictwo-tandem.pl

Plik opracował i przygotował Woblink

woblink.com