Marcin Bill

Kierownictwo w administracji publicznej

© Marcin Bill, 2020

Administracja publiczna podejmuje działania w sferze odnoszącej się do naszego społecznego życia. istotnym elementem sprawnego jej funkcjonowania jest kierownictwo. Niniejsza publikacja porusza kwestię realizowania funkcji kierowniczej administracji która jest pochodną funkcji zarządzania w administracji publicznej i samorządowej.

ISBN 978-83-8221-125-2

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Kierownictwo w administracji publicznej

2. Wstęp

3. Istota kierownictwa

4. Dóbr i rotacji kadr kierowniczych

5. Organizacja pracy kierownika — rola sekretariatu

6. Kierownik a tzw. grupy nieformalne

7. Podsumowanie

8. Bibliografia

Wstęp

Realizowanie działań przez osoby odpowiedzialne za organizowanie pracy administracji na szczeblu menadżerskim ma zasadnicze znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania każdego urzędu. W tym wymiarze zastosowanie znajdują również znane z zarządzania firmami prywatnymi zasady, które odnoszą się do kształtowania roli kierownika, jako organizatora i przywódcy zespołu.

Istota kierownictwa

Kierowanie jest to całość metod i funkcji umożliwiających określenie celów i dysponowanie zasobami kadrowymi, rzeczowymi, finansowymi dla efektywnego i racjonalnego osiągania celów. Kierowanie polega na świadomym i racjonalnym kształtowaniu zależności miedzy elementami systemu organizacyjnego[1].

W ujęciu praktycznym, kierowanie przedsiębiorstwem ma charakter czynnościowy. Jest więc ono procesem ciągłym — realizowanym bez przerwy. W literaturze przedmiotu można spotkać wiele różnych podejść do tej samej istoty. Zdaniem R.W. Griffina, kierowanie jest to „zestaw działań (obejmujący planowanie i podejmowanie decyzji, organizowanie, przewodzenie, tj. kierowanie ludźmi i kontrolowanie) skierowanych na zasoby organizacji (ludzkie, finansowe, rzeczowe i informacyjne) i wykonywanych z zamiarem osiągnięcia celów organizacji w sposób sprawny i skuteczny.[2]

Przy czym sprawny oznacza wykorzystujący zasoby mądrze i bez zbędnego marnowania, natomiast skuteczny, tj. podejmujący właściwe decyzje i z powodzeniem wprowadzający je w życie. H. Stienmann i G. Schreyogg preferują dwa podejścia do zarządzania: instytucjonalne i funkcjonalne, rozumiane jako zespół działań służących kierowaniu procesami pracy ( np. planistycznych, organizacyjnych czy też kontrolnych). W literaturze kierowanie jest także ujmowane jako zbiór kierowniczych funkcji realizowanych poprzez procesy decyzyjne[3].

Zdaniem R.W. Griffina kierowanie obejmuje cztery podstawowe funkcje:[4]

— Planowanie i podejmowanie decyzji — wytyczanie celów organizacji i określenie, jak można je najlepiej osiągnąć, cześć procesu planowania obejmująca wybór trybu działania spośród zestawu dostępnych możliwości,

— Organizowanie — logiczne grupowanie działań i zasobów

— Przewodzenie (motywowanie) — zespół procesów wykorzystywanych po to, aby skłonić członków organizacji do wzajemnej współpracy w interesie organizacji,

— Kontrolowanie — obserwowanie postępów organizacji w realizowaniu celów.

Kierowanie jest opartym na posiadanych zasobach poszukiwaniem działań bardziej efektywnych w konfrontacji z wyzwaniami, jakie stawia przed organizacją rynek, konkurencja, klient.

[1] A. Nowicki, Wstęp do systemów informacyjnych zarządzania w przedsiębiorstwie, Częstochowa 2005, s.25.

[2] R.W. Griffin, Podstawy zarządzania organizacjami, Warszawa 2004, s. 6.

[3] H. Steinmann, G. Schreyogg, Zarządzanie. Teoria i praktyka, Wrocław 1995, s. 99.

[4] R.W. Griffin, Podstawy zarządzania organizacjami, Warszawa 2004, s. 8.

Dóbr i rotacji kadr kierowniczych

[1] W. Drobny, M. Mazuryk, P. Zuzankiewicz, ABC służby cywilnej, Wolters Kluwer Polska, 2010, s. 23—43.

[2] W. Karna, Zmiany w zarządzaniu zasobami ludzkimi w administracji samorządowej, Monografie i Studia Instytutu Spraw Publicznych Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2011, s. 34—54.

[3] Por. Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 4 kwietnia 2016 r. w sprawie warunków i sposobu przeprowadzania ocen okresowych urzędników służby cywilnej i pracowników służby cywilnej (Dz. U. 2016 poz. 470)

[1] P. Wachowiak, Kierowanie zespołem projektowym, Centrum Doradztwa i Informacji Difin, 2004, s. 22—45.

[2] T. Mark, Mistrzowskie zarządzanie ludźmi: tworzenie skutecznego zespołu poprzez motywowanie, wspieranie i przywództwo, Wolters Kluwer Polska, Warszawa 2010, s. 34—56.

[3] B. Hysa, P. Kowalczyk, Kluczowe kompetencje kierowników średniego szczebla administracji samorządowej, Zeszyty Naukowe Politechniki Śląskiej, Organizacja i Zarządzanie, 2014, 69, s. 75—76.

[4] B. Urbaniak, P. Bohdziewicz, Zdiagnozowanie potencjału administracji samorządowej, ocena potrzeb szkoleniowych kadr urzędów administracji samorządowej oraz przygotowanie profili kompetencyjnych kadr urzędów administracji samorządowej, MSWiA, Warszawa 2009, s. 212—230.

[1] Peszko A., Elementy organizacji i zarządzania przedsiębiorstwem, Uczelniane Wydawnictwa Naukowo — Dydaktyczne, Kraków 2002 r., s. 23—43.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.