Krzysztof Jan Derda-Guizot

Katedra Notre Dame w Clermond

© Krzysztof Jan Derda-Guizot, 2021

To książka o kolejnej Katedrze Notre Dame we Francji tym razem o Katedrze Wniebowstąpienia Najświętszej Marii Panny, jest to katedra Notre-Dame-de-l’Assomption, po francusku brzmi to Cathédrale Notre-Dame-de-l’Assomption de Clermont-Ferrand, gotycka katedra znajdująca się w mieście Clermont-Ferrand w Owernii, we Francji. Katedra Notre Dame jest, siedzibą arcybiskupów Clermont biskupów do 2002 roku.

ISBN 978-83-8245-334-8

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Katedra Notre Dame w Clermond

2. Katedra Notre-Dame-de-l’Assomption w Clermont-Ferrand

1. Architektoniczny Słowniczek Podręczny

Katedra Notre-Dame-de-l’Assomption w Clermont-Ferrand

Książka powstała w oparciu o materiały własne autora jak i przy pomocy  Polskiej wikipedi a także portalu zdjęć Pixabey. Na okładce znajduje się katedra pod wezwaniem Notre Dame w Clermond

Non Nobis Domine, Non Nobis Sed Domini Tuo Da Gloriam

Le auteur Templar militi

Katedra Notre-Dame-de-l’Assomption w panoramie miasta  Clermont

Katedra Wniebowstąpienia Najświętszej Marii Panny, jest to katedra Notre-Dame-de-l’Assomption, po francusku brzmi to Cathédrale Notre-Dame-de-l’Assomption de Clermont-Ferrand, gotycka katedra znajdująca się w mieście Clermont-Ferrand w Owernii, we Francji. Katedra Notre Dame jest, siedzibą arcybiskupów Clermont biskupów do 2002 roku.

Fasada główna katedry

Jest ona zbudowana w całości z czarnych skał wulkanicznych, co czyni ją bardzo charakterystyczną i widoczną z bardzo dużej odległości.

Witraż nawy głównej

Jej bliźniacze wieże mają 96 metrów i 10 centymetrów wysokości i górują ponad miastem. Budowa katedry została rozpoczęta już w 1248 roku, w samym centrum miasta Clermont, historycznej stolicy Owernii.

Ołtarz główny katedry

Zastąpiła wówczas romańską katedrę znajdującą się w tym samym miejscu, która została poprzedzona dwoma innymi chrześcijańskimi sanktuariami. Jego początkowym patronatem są Saint-Vital i Saint-Agricol.

Katedra widok na nawę główną i wieże dzwonnicze

Budynek katedry Notre Dame pochodzi mniej więcej z drugiej połowy XIII wieku, i jest chyba jednym z pierwszych przykładów zastosowania architektury Volvic czyli z czarnego kamienia.

Widok na emporę organową z filarami wsparcia sklepienia

W zachodniej elewacji oraz inne prace remontowe zostały wykonane przez Eugène Viollet-le-Duc w drugiej połowie XIX wieku. Katedra została zbudowana na szczycie centralnego wzgórza, które tworzy stare centrum Clermont-Ferrand.

Wieża dzwonnicza w zbliżeniu

Kościół katedralny znajduje się na skrzyżowaniu różnych ulicach i placach średniowieczny biorących trasę murów miasta III wieku. Plac południowy wychodzi na Place de la Victoire, pośrodku którego znajduje się posąg papieża Urbana II, który rozpoczął pierwszą krucjatę przeciwko islamowi podczas soboru w 1095 roku.

Gotyckie okna nawy głównej

W V wieku, Namatius biskup miasta Arwerno nakazał zbudować pierwszą katedrę pozyskiwania wiernych i rozpowszechnienia kultu chrześcijańskiego w dzielnicy zwanej przez Grzegorza z Tours.

Fontanna obok absydy prezbiterium

Vicus christianorum jest to obecnie dzielnica Saint-Alyre w swoim Historii Francorum z VI wieku. Namatius poświęcił ten budynek sakralny Świętemu Witowi i Agrykolowi, których relikwie sprowadzono z Rawenny.

Ołtarz główny w absydzie z witrażami

Opis dokonany przez Grégoire de Tours wskazuje, że jest to najstarszy kościół zbudowany w tym mieście, początkowo kościół miał plan bazylikowy, ozdobiony jest wszechobecnym marmurem, posiada nawę główną i dwie nawy boczne. Miał długości 43 metry i 50 centymetrów, o szerokości 17 metrów i 40 centymetrów i o wysokości 14 i pół metra.

Posąg Maryi w katedrze

Katedra ma 42 okna, 70 kolumn i 8 drzwi. Już w V wieku, cechował swoją obecność i wpływ na kościół biskup Sydoniusz, poeta i polityk, syn Avitusa, jednego z ostatnich cesarzy rzymskich. Pomiędzy 470 a 475 rokiem, zorganizował obronę miasta Clermont, przed powtarzającymi się atakami wojsk wizygotyckich króla Euricia, które zakończyły się jego zwycięstwem.

Nawa główna katedry

Pierwotny kościół został zniszczony w 760 roku, przez Pepina le Bref i przywrócony do użytku dla wiernych przez biskupa Adeberta pomiędzy 764 i 768 rokiem.

Posąg Matki Bożej podczas uroczystości

Ponownie zniszczony podczas najazdów Normanów w 915 roku, biskup Étienne II, były opat Conques i brat wicehrabiego Clermont.

Wieże katedry na tle miasta

Wówczas podjął się odbudowy w stylu romańskim. Biskup Étienne II zlecił zbudowanie trzeciej romańskiej katedry przez Alleaume, która została poświęcona Najświętszej Dziewicy Marii w 946 roku.

Portal boczny z widoczną obok sygnaturką

Projekt katedry przeszedł najśmielsze oczekiwania jako niemal niezrównany model katedry i prawdopodobnie służył jako prototyp dla wielu kościołów w Owernii.

Łuk portalu nad nim rozetta i wieże katedry

Tu również już w IX wieku, katedra przeżywa okres wzbogacenia, podczas gdy biskupi Clermont wygrał prawo do bicia monet pieniędzy z Williamem V z Owernii, to był przywilej, który potrwa do Franciszka I.

Pomnik papieża Urbana II

W XII wieku, opat Suger nazywa kościół Episkopatum Saint Mary, aby odróżnić go od Main Saint Marie czyli Notre Dame du Port, co sugeruje historyk Clermont Ambroise Tardieu ten ostatni mógł być katedra po atakach Norman od X wieku.

Prospekt organowy katedry

Krypta w katedrze odkryta została w 1885 roku, niestety jest szczególnie okaleczona z powodu zniszczonych sklepień, oraz wykopów odkryto jednak sarkofagi i fundamenty gotyckiej katedry. Możemy dziś jednak powrócić do jego pierwotnego planu.

Małe organy przy prezbiterium

Z tekstu mnicha znanego jako Helgaud z opactwa Saint-Benoît-sur-Loire, wynika że katedra była wzorem w krypcie kolegiaty świętego Aignana d’Orléans, zbudowanej przez króla Roberta Pobożnego i konsekrowana została już w 1029 roku.

Nawa główna z ołtarzem

Środek krypty jest zorganizowany z trzech części otwierających się na kwadratową salę złożoną z trzech naw przykrytych sklepieniami krzyżowymi wspartymi na kolumnach.

Ołtarz boczny w absydzie widoczny z witrażem

Przestrzeń tę poszerza nieco węższy chór. Chór ten ma dwie półkoliste nisze i kwadrat zawierający ołtarz z morderczym oknem otwartym na osi.

Prospekt organowy w zbliżeniu

Przestrzeń krypty jest omijana jak by, przez wąską galerię lub obwodowe obejście z dostępem z każdej strony do centralnej sali i górnego kościoła.

Ołtarz boczny w absydzie bocznej

Na części obrotowej, która pozostała nienaruszona, umieszczono cztery praktyczne kwadratowe kaplice, których drzwi są odsunięte.

Wieże katedry z siateczką oświetlenia lampionami

Zostały zachowane także pogrzebowe kaplice które były rozbudowane w XII wieku, lub na początku XIII wieku. Jeszcze w X wieku, w Clermont pojawił się pierwszy posąg Dziewicy Majestatu.

Empora organowa z prospektem organów

Około roku 946, Stephen II, były biskup Conques, zamówił relikwiarz posąg Matki Boskiej, prawdopodobnie inspirowany przez posąg relikwiarzem świętego Foy, z metalu pozłacanego lub czystego złota, wykonany prawdopodobnie w IX wieku.

Katedra na tle miasta

Ten pierwszy posąg, który ma zdobić ołtarz nowej katedry, jest niewątpliwie archetypem dziewic romańskich z Owernii. Ten relikwiarz miał głowę z vermeilu otoczoną drogocennymi kamieniami.

Dzwonnice katedry z widoczną częścią nawy głównej

A jego korpus pokryty był płytami ze złota, srebra i miedzi, a ambona została wzbogacona i upiększona złotem i drogimi kamieniami.

Nawa główna strona zachodnia

Zniszczony i stopiony dla waluty Paryża podczas rewolucji, francuskiej, jednak jego ślad został znaleziony w Codex Claramontanus w bibliotece Clermont-Ferrand. Codex, został skopiowany w XII wieku, w języku łacińskim opisany jest przez diakona Arnaud.

Witraż w absydzie bocznej

Samą wizję Roberta, opata Mozac, jak i okoliczności realizacji pomnika który to poświęcił katedrę na cześć zawsze dziewiczej Matki Bożej, i uczynił ją tak piękną, że w naszych czasach nie znaleźlibyśmy podobnej w całym świecie.

Posąg w katedrze

Na odwrocie strony posągu Madonny znajduje się rysunek posągu namalowany piórem.

Witraż w oknie katedry

Dziewica siedzi na tronie, dziecko ma na kolanach, przedstawione jest już z dorosłą głową. Ręce są tu nieco nieproporcjonalne.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.