Andrzej lebiedowicz

Karuzele podatkowe — mechanizm wyłudzenia

Tajniki kryminalistyki, kryminologii i prawa karnego — zeszyt 2

© Andrzej lebiedowicz, 2017

Jako że wydatki publiczne w naszym kraju są w znakomitej większości finansowane z VAT-u, uszczelnienie systemu podatkowego stało się priorytetem naczelnych organów państwowych. Dochody państwa wynikające z podatku akcyzowego, CIT-u, podatku dochodowego od osób fizycznych nie są tak znaczące jak te wynikające z podatku od towarów i usług. Naczelnym zatem celem państwa jest walka z karuzelami podatkowymi.

ISBN 978-83-8126-488-4

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Karuzele podatkowe — mechanizm wyłudzenia

2. Istota podatku VAT

3. Mechanizm funkcjonowania karuzel podatkowych

4. Kwalifikacja prawna karuzel podatkowych

Istota podatku VAT

Podatek VAT zapewnia budżetowi państwa pokaźne dochody. Przedmiotowa danina publiczna ma charakter pośredni, co oznacza, że obciąża tylko konsumentów. Wprowadzenie go do polskiego systemu podatkowego nastąpiło w ramach procesów transformacyjnych. Omawiana danina oznacza podatek od wartości dodanej (value added tax). Pierwszą ustawą regulującą ten rodzaj daniny publicznej była ustawa z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, która po 11 latach funkcjonowania została zastąpiona przez ustawę z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług. Dostosowywanie w ramach procesu harmonizacji polskiego systemu podatkowego do systemów podatkowych obowiązujących na terenie Unii Europejskiej wymagało implementacji VI dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji ustawodawstwa Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych. Z czasem procesy dostosowawcze wymogły wprowadzenie na rodzimy grunt także innej dyrektywy pod postacią dyrektywy Rady 2006/112/UE z dnia 28 listopada 2006 roku w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.[1] Jeśli chodzi o relację polskiego prawa podatkowego do unijnego prawa podatkowego, to rodzime organa podatkowe nie mogą się opierać w procesie decyzyjnym na dyrektywie unijnej, która nie została implementowana na niekorzyść podatnika, podejmującego działania ukierunkowane na uczynienie zadość krajowym ustawom i rozporządzeniom.[2] W przypadku, gdy pojawi się rozdźwięk pomiędzy krajową regulacją podatkową, a zapisem dyrektywy unijnej o statusie obowiązującej, wówczas podatnik posiada uprawnienie do wyboru wariantu ocenianego przez niego jako słuszniejszy, a przez to korzystniejszy, czyli albo opiera swoje postępowanie na ustawie polskiej, albo stosuje się do prawa unijnego w sposób bezpośredni.[3] Wspólnotowy system podatkowy VAT jest modelowany przez szereg zasad pośród których wymienić należy: a) zasadę powszechności VAT, b) zasadę neutralności, c) zasadę opodatkowania konsumpcji, d) zasadę proporcjonalności VAT, e) zasadę wszechfazowości VAT, f) zasadę jednokrotności poboru podatku.[4] Reguła powszechności VAT-u jest ściśle umocowana w zakresie podmiotowym i przedmiotowym tej daniny publicznej, która dotyczy wszystkich typów odpłatnej dostawy towarów oraz świadczenia usług i to na każdym etapie ich realizacji. Odstępstwo od zasady powszechności w drodze zwolnień o charakterze podmiotowym i przedmiotowym może mieć wyłącznie charakter wyjątkowy. Ma to szczególnie istotne znaczenie na płaszczyźnie wspólnego rynku unijnego szczycącego się wszak swobodą przepływu towarów, osób, usług, kapitału, pomiędzy państwami — członkami, wchodzącymi w skład tworu ponadnarodowego jakim jest Unia Europejska.[5] Reguła neutralności sprowadza się do założenia, iż istota tej daniny nie może obciążać podatników czynnych VAT, którym musi gwarantować neutralność kosztową. To konsumenci mają być obciążeni tylko i wyłącznie tym rodzajem daniny. VAT nie obciąża działalności gospodarczej (usługowej, produkcyjnej, handlowej). Potencjał inwestycyjny przedsiębiorcy nie może doznać w ten sposób uszczerbku.[6] Zasada opodatkowania konsumpcji sprowadza się do założenia, iż ciężar finansowy wynikający z tego rodzaju daniny publicznej nie spoczywa na czynnym podatniku VAT, lecz na końcowym odbiorcy towaru lub usługi, pomimo tego, iż konsument nie jest podatnikiem (od towarów i usług) w znaczeniu formalnym.[7] Reguła proporcjonalności VAT-u oznacza użycie w stosunku do usług oraz towarów podatku konsumpcyjnego o charakterze ogólnym, który jest dokładnie proporcjonalny do wyrażonej w cenie wartości dóbr, bez względu na ilość przeprowadzonych transakcji, mających miejsce w ramach mechanizmów wytwarzania oraz dystrybucji, poprzedzającym poziom końcowego obciążenia omawianą daniną. Stanowi to przeciwieństwo obrotowego podatku kumulacyjnego (kaskadowego).[8]Ściśle skorelowaną zasadą z już zaprezentowanymi zasadami neutralności i powszechności, jest reguła wszechfazowości VAT. Oznacza ona wymóg nakładania tej daniny na każdym etapie, gdy dochodzi do obrotu towarami i usługami, aż do poziomu sprzedaży detalicznej odbywającej się wobec konsumenta rozumianego jako ostateczny odbiorca. Uniknięcie wielokrotnej kumulacji obciążenia podatkowego jest możliwe dzięki opodatkowaniu na każdym etapie obrotu tylko wartości dodanej, przy czym liczy się ją względem wartości netto danego towaru, ewentualnie usługi.[9] Reguła jednokrotności poboru podatku jest ściśle skorelowana z zasadą proporcjonalności. Jej stosowanie pozwala uniknąć sytuacji o charakterze patologicznym, gdy dany podmiot z jednego z państw członkowskich dokonując obrotu towarem lub świadcząc usługę, podlega podwójnemu opodatkowaniu, zaś inny korzysta ze statusu uprzywilejowanego, co wyraża się w całkowitym braku opodatkowania

(ważna rola reguł kolizyjnych, przy zniesionych barierach celnych).[10]Unia Europejska zakreśliła ramy podstawowej stawki od towarów i usług w granicach od 15 % (nie może być mniejsza) do 25 % (nie może być większa). Minimalna stawka podstawowa jest objęta rygorem prawnym, zaś maksymalna stawka została objęta dobrowolnym porozumieniem Rady Unii Europejskiej, co stanowiło asumpt dla Węgier do wprowadzenia najwyższej w UE stawki podatkowej VAT w wysokości 27 %.[11] Najniższa stawka podstawowa VAT — u obowiązuje w Luksemburgu i wynosi 15 %. Państwa unijne na gruncie krajowych podatkowych porządków prawnych mogą także wprowadzić fakultatywnie jedną, lub dwie zredukowane stawki, które nie mogą być jednak mniejsze niż 5 %. Obowiązkiem sprzedawcy jako czynnego podatnika VAT-u jest doliczanie należnej stawki tej daniny do ceny towaru lub świadczonej usługi. Podatek VAT, który wiąże się z zakupem jest nazywany VAT-em naliczonym, gdyż został naliczony przy zakupie. W trakcie sprzedaży pojawia się VAT należny, ponieważ należy się do właściwego miejscowo urzędu skarbowego. Czynny podatnik VAT rozlicza się z urzędem skarbowym, w ten sposób, że odprowadza do Skarbu Państwa różnicę wynikłą z pomniejszenia podatku należnego, o podatek naliczony. Jeżeli wyjątkowo pojawi się nadwyżka, podatnik czynny VAT-u uzyskuje wówczas zwrot. Do takich sytuacji może dojść, jeśli przedsiębiorca sam zapłacił innym firmom więcej VAT-u, niż sam uzyskał od klientów. W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę równicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu równicy na rachunek bankowy.[12] Obok czynnych podatników VAT-u występują podmioty zwolnione z VAT-u (nie odprowadzają VAT- u do Urzędu Skarbowego i same też nie uzyskują zwrotu). Zwolnienie podatkowe w zakresie podatku VAT może przybrać formę: a) zwolnienia podmiotowego, b) zwolnienia przedmiotowego. Ze zwolnienia podmiotowego korzysta przedsiębiorca, u którego wartość dokonanej przez niego sprzedaży (towarów oraz usług) — w ciągu roku podatkowego — nie przekroczyła kwoty 150.000 złotych (chyba, że prowadzi usługi doradcze i prawnicze, zajmuje się sprzedażą alkoholu, papierosów, względnie metali szlachetnych). Zwolnienie przedmiotowe jest związane z taką działalnością jak: a) usługi opiekuńcze, b) nauka języków obcych, c) wynajmowanie, tudzież dzierżawa mieszkań dla celów mieszkaniowych. Zwolnień w zakresie podatku VAT żadną miarą nie można utożsamiać ze stawką,,0%”. Podczas sporządzania faktury należy w tym zakresie operować symbolem,,zw” (zwolniony) nie zaś zwrotem,,stawka 0% VAT”. Zerowa stawka VAT dotyczy: a) eksportu towarów, b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, c) usług, które są związane z transportem morskim oraz lotniczym.[13] Każdy podmiot rozpoczynający działalność gospodarczą jeśli decyduje się na bycie vatowcem dokonuje rejestracji podatnika VAT w urzędzie skarbowym, który jest właściwy dla miejsca wykonywania działalności gospodarczej. Czynności rejestracyjnej dokonuje się na podstawie formularza rejestracyjnego VAT — R, co wiąże się z wniesieniem jednorazowej opłaty. Zgłoszenie rejestracyjne wchodzi w życie od pierwszego dnia następującego po miesiącu, w którym doszło do zgłoszenia. Podmiot dokonujący zgłoszenia rejestracyjnego VAT wybiera tryb rozliczania tej daniny: a) miesięczny, względnie, b) kwartalny. Vatowiec ma obowiązek prowadzenia: 1) rejestru zakupów VAT, 2) rejestru sprzedaży VAT. Do przedmiotowych rejestrów wprowadza się dane z faktur, które się odpowiednio otrzymało, lub wystawiło. Na koniec każdego miesiąca w rejestrach przeprowadza się zbilansowanie otrzymując odpowiednie kwoty: a) podatku naliczonego, oraz b) podatku należnego. W oparciu o te dane sporządza się deklaracje miesięczne,,VAT-7”, ewentualnie kwartalne,,VAT -7k”. Na podatniku czynnym VAT ciąży obowiązek dostarczania do urzędu skarbowego tych deklaracji w terminie do 20 miesiąca, który następuje po miesiącu rozliczanym, względnie kwartale, który podlega rozliczeniu. Opisany termin dotyczy także obowiązku dokonania wpłaty kwoty, która został wyliczona w oparciu o przedkładaną deklarację.[14]W przypadku importu towaru z innego państwa UE, podatek VAT jest płacony w kraju przedsiębiorcy dokonującego importu. Odmienna sytuacja polegająca na eksporcie za granicę, przy czym chodzi tu o kraj UE, co obliguje do wystawienia faktury ze stawką VAT 0 % (wówczas kontrahent płaci VAT w swoim kraju). Towary sprowadzane spoza obszaru UE mają nazwę,,towarów importowanych”, zaś jeśli do nabycia towaru dochodzi na terenie UE mamy wówczas do czynienia z,,wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów” (WNT). Nomenklatura podatkowa obejmuje także pojęcie,,importu usług”[15] Czynny podatnik VAT-u w przypadku importu wewnętrznego nie uiszcza jakichkolwiek sum pieniędzy wpisując w pozycji,,rejestru zakupów VAT” oraz,,rejestru sprzedaży VAT” kwotę,,O złotych” (posługuje się wówczas,,fakturami wewnętrznymi”). Faktury wewnętrznej nie przekazuje się kontrahentowi, gdyż jej jedynym celem jest prawidłowe rozliczenie podatku w obrębie firmy. Podatnik, który chce dokonywać rozliczenia europejskich transakcji winien uprzednio dokonać rejestracji podatnika VAT –UE (na druku VAT –R). Przedsiębiorca może się wówczas legitymować NIP-UE, który składa się z dotychczas przysługującego mu numeru identyfikacji podatkowej, który jest poprzedzony skrótem literowym tego państwa, na terenie którego dana firma ma siedzibę (dla polski:,,PL”). Opisanej rejestracji mogą dokonywać i czynni podatnicy VAT, jak też przedsiębiorcy, którzy korzystają ze zwolnienia tego podatku. Obowiązkiem podatnika VAT UE jest rozliczanie czynności wewnątrzwspólnotowych. Deklarację VAT –UE składa się w terminie do 15 dnia miesiąca, który następuje po miesiącu, w którym dokonano transakcji. Faktura jest narzędziem służącym do dokumentowania sprzedaży. Obowiązek jej wystawienia ciąży na sprzedającym, który musi ją przekazać kupującemu, przy zachowaniu jednego identycznego egzemplarza u siebie. Na fakturze wystawionej przez czynnego podatnika VAT muszą się znaleźć określone dane takie jak: nazwa sprzedającego, jego adres oraz przydzielony mu numer identyfikacji podatkowej, nazwa kupującego, jego adres oraz NIP, którym się posługuje, numer faktury zgodnie z praktykowanym sposobem numerowania, oznaczenie nazwy towaru, względnie usługi, który stał się przedmiotem zawartej transakcji, ilość sprzedanych towarów wraz z podaniem jednostki jej miary, rodzaj wykonanej usługi na rzecz usługobiorcy, wartość netto towaru lub świadczonej usługi, przyjętą stawkę podatku, zbilansowaną sumę podlegających sprzedaży netto towarów, względnie wykonywanych usług wraz z przyjętym podziałem na poszczególne stawki podatku VAT, ewentualnie zwolnionych z tej daniny, a także niepodlegających opodatkowaniu, wskazanie kwoty podatku od sumy wartości netto, przy przyjęciu podziału na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku, dokładnie określoną wartość sprzedaży towarów lub wykonywanych usług oraz kwotę podatku (sprzedaż brutto) wraz z podaniem na kwoty odnoszące się do poszczególnych stawek podatku, zwolnionych z daniny, ewentualnie niepodlegających opodatkowaniu, podanie ogólnej kwoty należności oraz należnego podatku (wartość brutto). Podmiot gospodarczy nie będący czynnym podatnikiem ma prawo do wystawienia faktury. W przypadku klienta zinstytucjonalizowanego przeradza się ono nawet w obowiązek. Faktura wystawiona przez nievatowca nie zawiera szeregu elementów (dotyczących obliczeń podatkowych, stawek, itp.).[16]

[1] Kazimierz Turaliński, Podatek VAT, Oszustwa Podatkowe, przemyt i zorganizowana przestępczość skarbowa, Wydawnictwo ARTEFAKT, Warszawa 2017, s. 22,

[2] Kazimierz Turaliński, Podatek VAT, Oszustwa Podatkowe, przemyt i zorganizowana przestępczość skarbowa, Wydawnictwo ARTEFAKT, Warszawa 2017, s. 29,

[3] Kazimierz Turaliński, Podatek VAT, Oszustwa Podatkowe, przemyt i zorganizowana przestępczość skarbowa, Wydawnictwo ARTEFAKT, Warszawa 2017, s. 29,

[4] Kazimierz Turaliński, Podatek VAT, Oszustwa Podatkowe, przemyt i zorganizowana przestępczość skarbowa, Wydawnictwo ARTEFAKT, Warszawa 2017, s. 30—32,

[5] Kazimierz Turaliński, Podatek VAT, Oszustwa Podatkowe, przemyt i zorganizowana przestępczość skarbowa, Wydawnictwo ARTEFAKT, Warszawa 2017, s.30,

[6] Kazimierz Turaliński, Podatek VAT, Oszustwa Podatkowe, przemyt i zorganizowana przestępczość skarbowa, Wydawnictwo ARTEFAKT, Warszawa 2017, s. 30—31,

[7] Kazimierz Turaliński, Podatek VAT, Oszustwa Podatkowe, przemyt i zorganizowana przestępczość skarbowa, Wydawnictwo ARTEFAKT, Warszawa 2017, s.31,

[8] Kazimierz Turaliński, Podatek VAT, Oszustwa Podatkowe, przemyt i zorganizowana przestępczość skarbowa, Wydawnictwo ARTEFAKT, Warszawa 2017, s. 31,

[9] Kazimierz Turaliński, Podatek VAT, Oszustwa Podatkowe, przemyt i zorganizowana przestępczość skarbowa, Wydawnictwo ARTEFAKT, Warszawa 2017, s. 32,

[10] Kazimierz Turaliński, Podatek VAT, Oszustwa Podatkowe, przemyt i zorganizowana przestępczość skarbowa, Wydawnictwo ARTEFAKT, Warszawa 2017, s. 32,

[11] Kazimierz Turaliński, Podatek VAT, Oszustwa Podatkowe, przemyt i zorganizowana przestępczość skarbowa, Wydawnictwo ARTEFAKT, Warszawa 2017, s. 33,

[12] Zwrot różnicy podatku, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju albo na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazany w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku mającego siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, pisemnego, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty. Na wniosek podatnika, złożony wraz z deklaracją podatkową, urząd skarbowy jest obowiązany dokonać zwrotu różnicy podatku, w terminie 25 dni, licząc od dnia złożenia rozliczenia, w przypadku gdy łącznie spełnione są następujące warunki: 1) kwoty podatku naliczonego, wykazane w deklaracji podatkowej, z wyłączeniem kwoty podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w ust. 1, nierozliczonej w poprzednich okresach rozliczeniowych i wykazanej w deklaracji, wynikają z: a) faktur dokumentujących kwoty należności, które zostały w całości zapłacone za pośrednictwem rachunku bankowego podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju albo rachunku podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazanego w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, b) faktur, innych niż wymienione w lit. a, dokumentujących należności, jeżeli łączna kwota tych należności nie przekracza 15 000 zł, c) dokumentów celnych, deklaracji importowej oraz decyzji i zostały przez podatnika zapłacone, d) importu towarów rozliczanego zgodnie z art. 33a ustawy o podatku od towarów u usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, świadczenia usług, dla którego podatnikiem jest ich usługobiorca, lub dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, jeżeli w deklaracji podatkowej została wykazana kwota podatku należnego od tych transakcji, 2) kwota podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w ust. 1, nierozliczona w poprzednich okresach rozliczeniowych i wykazana w deklaracji nie przekracza 3000 zł, 3) podatnik złoży w urzędzie skarbowym dokumenty potwierdzające zapłatę podatku za pośrednictwem rachunku bankowego podatnika albo rachunku podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, 4) występuje z wnioskiem o zwrot w terminie 25 dni: a) był zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, b) składał za każdy okres rozliczeniowy deklaracje. Szkoły i inne jednostki organizacyjne powiatu oraz powiatowa administracja zespolona

[13] Tadeusz Bisowski, 7 kroków do własnej firmy, Wydawnictwo Biznes Samo Sedno, Warszawa 2015, s. 54—55,

[14] Tadeusz Bisowski, 7 kroków do własnej firmy, Wydawnictwo Biznes Samo Sedno, Warszawa 2015, s. 63,

[15] Tadeusz Bisowski, 7 kroków do własnej firmy, Wydawnictwo Biznes Samo Sedno, Warszawa 2015, s. 64,

[16] Tadeusz Bisowski, 7 kroków do własnej firmy, Wydawnictwo Biznes Samo Sedno, Warszawa 2015, s. 58—59,

[17] Ewa Matyszewska, Elementy, które musi zawierać faktura, s. 14, w: Poradnik, Faktury, Dziennik Gazeta Prawna, 2012,

[18] Kazimierz Turaliński, Podatek VAT, Oszustwa Podatkowe, przemyt i zorganizowana przestępczość skarbowa, Wydawnictwo ARTEFAKT, Warszawa 2017, s. 37,

[19] Kazimierz Turaliński, Podatek VAT, Oszustwa Podatkowe, przemyt i zorganizowana przestępczość skarbowa, Wydawnictwo ARTEFAKT, Warszawa 2017, s. 38,

[20] Kazimierz Turaliński, Podatek VAT, Oszustwa Podatkowe, przemyt i zorganizowana przestępczość skarbowa, Wydawnictwo ARTEFAKT, Warszawa 2017, s. 39,

[21] Kazimierz Turaliński, Podatek VAT, Oszustwa Podatkowe, przemyt i zorganizowana przestępczość skarbowa, Wydawnictwo ARTEFAKT, Warszawa 2017, s. 43,

[22] Kazimierz Turaliński, Podatek VAT, Oszustwa Podatkowe, przemyt i zorganizowana przestępczość skarbowa, Wydawnictwo ARTEFAKT, Warszawa 2017, s. 43,

[23] Kazimierz Turaliński, Podatek VAT, Oszustwa Podatkowe, przemyt i zorganizowana przestępczość skarbowa, Wydawnictwo ARTEFAKT, Warszawa 2017, s. 47,

[1] Leszek Wilk,,,Kryminalne” aspekty przestępczości podatkowej, Archiwum Kryminologii, TOM XXXXI/2009, s. 212,

[2] Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 marca 2004 roku, VKK 248/03, OSP 2004, nr 12, poz. 61, LEX,

[3] Leszek Wilk,,,Kryminalne” aspekty przestępczości podatkowej, Archiwum Kryminologii, TOM XXXXI/2009, s. 213,

[4] Departament Budżetu i Finansów — NIK, Informacja o wynikach kontroli, Przeciwdziałanie wprowadzaniu do obrotu gospodarczego faktur dokumentujących czynności fikcyjne, KBF.410.007.00.215, s. 3,

[5] Departament Budżetu i Finansów — NIK, Informacja o wynikach kontroli, Przeciwdziałanie wprowadzaniu do obrotu gospodarczego faktur dokumentujących czynności fikcyjne, KBF.410.007.00.215, s. 13,

[6] Departament Budżetu i Finansów — NIK, Informacja o wynikach kontroli, Przeciwdziałanie wprowadzaniu do obrotu gospodarczego faktur dokumentujących czynności fikcyjne, KBF.410.007.00.215, s. 9,

[7] Departament Budżetu i Finansów — NIK, Informacja o wynikach kontroli, Przeciwdziałanie wprowadzaniu do obrotu gospodarczego faktur dokumentujących czynności fikcyjne, KBF.410.007.00.215, s. 13—14,

[8] Departament Budżetu i Finansów — NIK, Informacja o wynikach kontroli, Przeciwdziałanie wprowadzaniu do obrotu gospodarczego faktur dokumentujących czynności fikcyjne, KBF.410.007.00.215, s. 14,

[9] Karuzele podatkowe VAT, nowe oblicze przestępczości trans granicznej. Prokuratura Gorlitz, s. 1,

[10] Karuzele podatkowe VAT, nowe oblicze przestępczości trans granicznej. Prokuratura Gorlitz, s. 1—2,

[11] Kazimierz Turaliński, Podatek VAT, Oszustwa Podatkowe, przemyt i zorganizowana przestępczość skarbowa, Wydawnictwo ARTEFAKT, Warszawa 2017, s. 450,

[12] Kazimierz Turaliński, Podatek VAT, Oszustwa Podatkowe, przemyt i zorganizowana przestępczość skarbowa, Wydawnictwo ARTEFAKT, Warszawa 2017, s. 451,

[13] Karuzele podatkowe VAT, nowe oblicze przestępczości trans granicznej. Prokuratura Gorlitz, s. 5—6,

[14] Kazimierz Turaliński, Podatek VAT, Oszustwa Podatkowe, przemyt i zorganizowana przestępczość skarbowa, Wydawnictwo ARTEFAKT, Warszawa 2017, s. 453

[15] Kazimierz Turaliński, Podatek VAT, Oszustwa Podatkowe, przemyt i zorganizowana przestępczość skarbowa, Wydawnictwo ARTEFAKT, Warszawa 2017, s. 453,

[16] Kazimierz Turaliński, Podatek VAT, Oszustwa Podatkowe, przemyt i zorganizowana przestępczość skarbowa, Wydawnictwo ARTEFAKT, Warszawa 2017, s. 454,

[17] Kazimierz Turaliński, Podatek VAT, Oszustwa Podatkowe, przemyt i zorganizowana przestępczość skarbowa, Wydawnictwo ARTEFAKT, Warszawa 2017, s. 455,

[18] Pan Prokurator Prokuratury Regionalnej w Lublinie — Paweł Kukuryk, Materiały szkoleniowe z zakresu przestępczości podatkowej, Kazimierz Dolny, maj 2017, s. 52,

[19] Departament Budżetu i Finansów — NIK, Informacja o wynikach kontroli, Przeciwdziałanie wprowadzaniu do obrotu gospodarczego faktur dokumentujących czynności fikcyjne, KBF.410.007.00.215, s. 3,

[20] Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 3 kwietnia 2017 roku, III Sa/GI 1377/16, LEX,

[21] Bogumił Brzeziński, Wykładnia i stosowanie prawa podatkowego. Węzłowe problemy, cz. III Podatek od towarów i usług. Orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące oszustw podatkowych w zakresie podatku od towarów i usług w związku z obrotem złomem i metalami, 2013, LEX,

[22] Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 22 listopada 2016 roku, sygn. I SAB/Gd 20/16, LEX,

[23] Wyrok NSA w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2017 roku, sygn. I FSK 1770/14, LEX,

[24] Wyrok WSA w Krakowie z dnia 30 marca 2017 roku, sygn. ISA/Kr 1337/16,

[25] Wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 lutego 2017 roku, sygn. III Sa/Wa 3363/15, LEX,

[26] Wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 11 stycznia 2017 roku, sygn. I SA/Bd 400/16, LEX,

[1] Wytyczne Prokuratora Generalnego numer 5/17 z dnia 10 sierpnia 2017 roku w sprawie zasad i prowadzenia postępowań przygotowawczych w sprawach o przestępstwa związane z procederem wyłudzenia nienależnego zwrotu podatku od towarów i usług (VAT) oraz innych oszukańczych uszczupleń w tym podatku, PK I BP 024.13.2017,

[2] Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2013 roku, sygn. I KZP 19/12, OSNKW 2013, z. 2, poz. 13, LEX,

[3] Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 czerwca 2015 roku, sygn. I KZP 2/15, LEX,

[4] Wytyczne Prokuratora Generalnego numer 5/17 z dnia 10 sierpnia 2017 roku w sprawie zasad i prowadzenia postępowań przygotowawczych w sprawach o przestępstwa związane z procederem wyłudzenia nienależnego zwrotu podatku od towarów i usług (VAT) oraz innych oszukańczych uszczupleń w tym podatku, PK I BP 024.13.2017,

[5] Krzysztof Nitkowski, Przestępstwa w obrocie gospodarczym, Wydawnictwo PWN, Warszawa 2014, s. 133,

[6] Krzysztof Nitkowski, Przestępstwa w obrocie gospodarczym, Wydawnictwo PWN, Warszawa 2014, s. 163,

[7] Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2008 roku, sygn. II KK 347/07, OSP 2009, w 4, s.43, LEX,

[8] Krzysztof Nitkowski, Przestępstwa w obrocie gospodarczym, Wydawnictwo PWN, Warszawa 2014, s. 164,

[9] Stanisław Baniak, Prawo karne skarbowe, Wydawnictwo Wolters Kluwers Bussines, Warszawa 2009, s. 248,

[10] Stanisław Baniak, Prawo karne skarbowe, Wydawnictwo Wolters Kluwers Bussines, Warszawa 2009, s. 250,

[11] Stanisław Baniak, Prawo karne skarbowe, Wydawnictwo Wolters Kluwers Bussines, Warszawa 2009, s. 250,

[12] Stanisław Baniak, Prawo karne skarbowe, Wydawnictwo Wolters Kluwers Bussines, Warszawa 2009, s. 250,

[13] Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 stycznia 2005 roku, sygn. V KK 377/04, LEX 146256.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.