Iwona Beata Olma

Junona

Junona

© Iwona Beata Olma, 2025

“Junona — Królowa w Sobie” to podróż przez sześć świątyń kobiecej mądrości: serce, cień, granice, przodkinie, ciało i niebo.To połączenie słowa, sztuki, neurografiki, rytuałów i afirmacji — ścieżka do siebie, do spokoju, do wewnętrznego światła.Nie znajdziesz tu obietnic. Znajdziesz prawdę.

I czułe przypomnienie, że Twoja korona nigdy nie spadła — tylko czasem o niej zapominasz.

ISBN 978-83-8431-776-1

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Junona

2. Junona — Królowa w Sobie

1. 🌕 WSTĘP

1. 👑 Junona — bogini kobiet, które pamiętają

2. 💔 Między dumą a sercem

3. 🌹 Bogini we współczesnej kobiecie

4. 🕊️ Po co ta książka

5. 🔥 Junona w nas się budzi

3. ✨ Zaproszenie

4. 👑 ROZDZIAŁ I — KORONA DUSZY

1. 🌕 Głos bogini

1. 👁️ Odzyskiwanie korony

2. 🌹 Królowa i cień

3. 💕 Moc łagodności

4. 🌗 Obrona serca

5. 🌿 Rytuał: „Korona Junony”

6. ✍️ Pytania do journalingu

7. 💬 Afirmacje Junony

8. 🍵 Herbatka Królowej

9. ✨ Integracja neurograficzna — „Korona Junony”

10. 🕯️ Zakończenie rozdziału

5. ❤️ ROZDZIAŁ II — SERCE KRÓLOWEJ

1. 🌹 Junona i sztuka kochania bez poświęcenia

1. 💔 Zraniona, ale nie złamana

2. 🌙 Czego uczy nas serce Junony

3. 🌕 Junona w kobiecie współczesnej

4. 💕 Rytuał: „Serce Królowej”

5. ✍️ Pytania do journalingu

6. 💬 Afirmacje Junony

7. 🌿 Herbatka Junony

8. 🕯️ Neurografika — „Serce Królowej”

9. 🌕 Zakończenie rozdziału

6. 🌑 ROZDZIAŁ III — CIEŃ KRÓLOWEJ

1. 🔥 Junona i jej gniew

1. 🌙 Cień kobiety — nie wstyd, lecz mądrość

2. 💕 Transformacja ognia

3. 🌑 Mit, który wciąż się powtarza

4. 🌹 Jak pracować z cieniem

5. 🔥 Rytuał: „Ogień Junony”

6. ✍️ Pytania do journalingu

7. 💬 Afirmacje Junony — praca z cieniem

8. 🌿 Herbatka uzdrawiająca cień

9. 🕯️ Neurografika — „Cień Królowej”

10. 🌑 Zakończenie rozdziału

7. 🕯️ ROZDZIAŁ IV — STRAŻNICZKA GRANIC

1. 🌕 Junona — Królowa, która czuwa

1. 🌿 Granice jako akt miłości

2. 🔱 „Nie” jako święte słowo

3. 🌙 Granice i energia

4. 💕 Rytuał: „Krąg Ochronny Junony”

5. ✍️ Pytania do journalingu

6. 💬 Afirmacje Junony — Strażniczka Granic

7. 🌿 Herbatka ochronna

8. 🕯️ Neurografika — „Krąg Ochronny”

9. 🌕 Zakończenie rozdziału

8. 🌳 ROZDZIAŁ V — MĄDROŚĆ PRZODKIŃ

1. 🌕 Junona i świętość pamięci

1. 🌙 Dziedziczymy nie tylko oczy i kształt dłoni

2. 🔥 Kiedy kobieta przypomina sobie, kim jest

3. 🪶 Rytuał: „Spotkanie z przodkiniami”

4. ✍️ Pytania do journalingu

5. 💬 Afirmacje Junony — pamięć rodu

6. 🌿 Herbatka Przodkiń

7. 🕯️ Neurografika — „Korzenie Junony”

8. 🌕 Zakończenie rozdziału

9. 🌌 ROZDZIAŁ VI — KRÓLOWA NIEBIOS

1. 🌕 Junona — pomost między światem bogów i ludzi

1. ✨ Pełnia Królowej

2. 🌙 Codzienność Królowej Niebios

3. 🕊️ Ziemia i Niebo w Tobie

4. 🪞 Rytuał: „Światło Korony”

5. ✍️ Pytania do journalingu

6. 💬 Afirmacje Junony — Królowa Niebios

7. 🌿 Herbatka Królowej Niebios

8. 🕯️ Neurografika — „Korona Światła”

9. 🌕 Zakończenie

10. 🕯️ STRONA INTENCJI

1. 🌕 PRZESTRZEŃ OTWARCIA

2. 💫 INTENCJA

3. 🪞 AFIRMACJA MOCY

4. 🔥 MINI-RYTUAŁ „KORONA ŚWIATŁA”

5. 🕊️ MIEJSCE NA TWOJĄ WŁASNĄ INTENCJĘ

1. 🌹 ZAMKNIĘCIE STRONY INTENCJI

6. 🍵 STRONA HERBATY KRÓLOWEJ

1. 🌿 SYMBOLIKA

2. 🕯️ PRZYGOTOWANIE RYTUALNE

7. 🌕 DZIAŁANIE ZIOŁOWE

1. 🌸 RYTUAŁ PICIA

2. 💬 AFIRMACJA HERBATY

3. 🌕 NOTATKA RYTUALNA

8. 🕯️ STRONA ŚWIECY KRÓLOWEJ

1. 🌕 SYMBOLIKA

2. 🔥 KOLOR ŚWIECY

3. 🌸 ZAPACH

4. ✨ RYTUAŁ „PŁOMIEŃ JUNONY”

5. 🪞 KIEDY ZAPALAĆ ŚWIECĘ

6. 💬 AFIRMACJA PŁOMIENIA

7. 🌿 ENERGETYCZNE DZIAŁANIE

8. 🕊️ ZAMKNIĘCIE RYTUAŁU

9. 📜 MIEJSCE NA TWOJĄ INTENCJĘ

1. 👑 STRONA ZAKOŃCZENIA „Korona Światła”

2. 🌕 OSTATNI ODDECH

3. ✨ ZAMKNIĘCIE RYTUALNE

4. 💫 AFIRMACJA PEŁNI

5. 🕊️ MIEJSCE NA REFLEKSJĘ

11. 🌙 POŻEGNANIE JUNONY

12. 💌 ZAKOŃCZENIE List od Autorki

13. 📚 ŹRÓDŁA I INSPIRACJE

Junona — Królowa w Sobie

O sztuce godności, miłości i powrotu, do własnej mocy.

🌕 WSTĘP

Czasem kobieta musi zejść z tronu, żeby zrozumieć, że tron nigdy nie był na zewnątrz.

Był w niej od zawsze.

Nie wiem, kiedy dokładnie to się dzieje. Może pewnego ranka patrzysz w lustro i zamiast zmarszczki widzisz ślad — jak mapę prowadzącą do źródła. Może po raz pierwszy od dawna czujesz, że Twoje serce jest zmęczone udawaniem silnej. A może słyszysz w głowie cichy głos:

„Pamiętasz mnie? Ja jestem tą, która czuwała w Tobie, kiedy świat mówił, że masz być kimś innym.”

To ona — Junona, Królowa Niebios, kobieta, która pamięta, że siła nie jest krzykiem, tylko obecnością.

Junona nie rodziła się w bólu. Ona rodziła się z godności.

Była córką Saturna i Ops, żoną Jowisza, władczynią niebios, opiekunką kobiet i małżeństwa.

Ale zanim nazwano ją boginią, była kobietą. Czuła, kochała, zazdrościła, walczyła o to, co uważała za swoje. W jej sercu mieszkało i światło, i cień — tak jak w każdym z nas.

W mitach mówiono, że jej zwierzęciem był paw — dumne stworzenie, które rozkłada ogon, by pokazać całe swoje piękno. Ale paw nie robi tego, żeby się chwalić. Robi to, żeby przypomnieć światu:

„Patrz. Taki jest blask życia, kiedy pozwolisz mu się objawić.”

Kiedy patrzę na opowieść o Junonie, widzę coś więcej niż boginię. Widzę archetyp kobiety, która przeszła przez ogień porównań, zdrad, zranień i powstała z tego czystsza, mądrzejsza, bardziej cicha — ale też bardziej królewska.

Bo królewskość to nie władza nad innymi. To władza nad sobą.

To świadomość, że nie musisz nikomu nic udowadniać, a mimo to Twoja obecność wpływa na wszystko wokół.

👑 Junona — bogini kobiet, które pamiętają

W mitologii rzymskiej Junona była tym, kim Hera w greckiej — żoną i siostrą Jowisza (Zeusa), patronką małżeństwa, kobiet i rodziny.

Ale Rzymianie widzieli w niej coś więcej. Nazywali ją Junona Regina — Królowa,

Junona Lucina — ta, która sprowadza dzieci na świat,

i Junona Moneta — strażniczka pamięci i mądrości (od jej imienia pochodzi słowo „moneta”, czyli coś, co ma wartość).

Czy to nie piękne?

Bogini, która jednocześnie trzymała w dłoniach klucze do życia, mądrości i wartości.

Jakby sama natura mówiła:

„Twoja kobiecość jest skarbem, a Twoja mądrość — walutą świata.”

Junona uczy nas, że każda kobieta ma w sobie świętą wartość, której nie można kupić ani sprzedać.

Uczy, że miłość bez godności staje się poświęceniem, a godność bez miłości — samotnością.

Dlatego jej nauka jest prosta, ale głęboka:

Bądź wierna sobie, nawet jeśli świat uzna to za dumę.

💔 Między dumą a sercem

Junona, jak każda z nas, znała ból.

Jej mąż Jowisz był potężny i niestały w uczuciach. Zdradzał ją, uwodził nimfy, śmiertelniczki i boginie.

Ile razy musiała patrzeć na to z wysokości Olimpu? Ile razy chciała odejść, ale nie mogła — bo wiedziała, że jej rola jest większa niż ludzka zemsta?

W mitach mówi się o niej często z przekąsem:

„Zazdrosna, mściwa, zraniona.”

Ale nikt nie mówi o tym, że jej zazdrość była bólem zdradzonego serca, a jej gniew — głosem kobiety, której nie pozwolono czuć.

Junona nie była zła. Była świadoma.

I w tej świadomości kryje się jej największa moc — odwaga, by nazwać emocje po imieniu i nie wstydzić się ich.

Współczesne kobiety często niosą w sobie ten sam cień:

bycie silną, kiedy serce płacze.

bycie lojalną wobec tych, którzy nas lekceważą.

bycie „dobrą”, kiedy dusza woła o prawdę.

Junona przypomina, że bycie królową nie znaczy bycie bez emocji.

To znaczy umieć przejść przez emocje i nie stracić korony.

🌹 Bogini we współczesnej kobiecie

Junona mieszka w każdej z nas, kiedy:

podnosisz głowę po rozczarowaniu i mówisz:

„To nie koniec, to początek.”

uczysz się mówić „nie” z miłością do siebie.

wybierasz ciszę zamiast walki, bo wiesz, że twoja obecność mówi więcej niż słowa.

Wtedy Twoje serce staje się świątynią.

Nie dlatego, że nie czuje, ale dlatego, że pamięta.

Bo prawdziwa moc kobiety nie polega na tym, że nikt jej nie zrani — tylko na tym, że z każdej rany wyrasta kwiat.

Junona to nie tylko bogini małżeństwa.

To bogini wewnętrznego małżeństwa — między sercem a umysłem, ciałem a duchem, ziemią a niebem.

To w niej łączą się bieguny, których świat próbuje nas nauczyć oddzielać:

siła i czułość, gniew i miłość, logika i intuicja.

🕊️ Po co ta książka

Ta książka nie jest biografią bogini.

To przewodnik dla kobiety, która chce przypomnieć sobie, kim była, zanim świat ją rozproszył.

Dla tej, która zmęczyła się byciem miłą, grzeczną, perfekcyjną — i chce być prawdziwa.

Dla tej, która wie, że w jej zmarszczkach, bliznach i ciszy kryje się królewskość, o której zapomniała.

Każdy rozdział będzie jak rytuał powrotu do siebie:

z neurografiką, pytaniami, herbatą, afirmacją i chwilą ciszy.

Nie po to, by „stać się kimś lepszym”, ale by przypomnieć sobie, że już jesteś pełna.

🔥 Junona w nas się budzi

Czuję, że Junona wraca.

Wraca w czasach, gdy kobiety przestają przepraszać za to, że wiedzą.

Wraca w czasach, gdy prawda nie potrzebuje głośnego głosu, tylko obecności.

Wraca, by przypomnieć nam, że miłość bez godności nie jest święta.

I że nikt nie może zdjąć z nas korony, jeśli same jej nie oddamy.

✨ Zaproszenie

Ta książka jest podróżą w głąb królowej, którą jesteś.

Nie będziemy tu mówić o władzy nad światem — będziemy mówić o panowaniu nad sobą.

Nie o perfekcji — o obecności.

Nie o rywalizacji — o pamięci, kim byłaś, zanim świat powiedział Ci, kim masz być.

Usiądź więc, moja siostro w świetle i ciele, zaparz swoją herbatę.

Przed Tobą opowieść, która nie jest tylko mitem.

To lustro — a w nim Twoje własne oczy.

Bo Junona nigdy nie odeszła.

Po prostu czekała, aż ją zawołasz po imieniu.

👑 ROZDZIAŁ I — KORONA DUSZY

O odzyskiwaniu godności, wewnętrznej mocy i prawa do bycia sobą

Być może każda z nas rodzi się w koronie, tylko nikt nam o tym nie mówi.

Zanim wypowiemy pierwsze słowo, zanim nauczymy się wpasowywać w cudze oczekiwania, nosimy w sobie naturalną świadomość:

„Jestem ważna, jestem częścią świata, mam swoje miejsce.”

A potem przychodzą lata nauki uległości.

Lata, w których słyszymy, że nie wypada być zbyt pewną siebie, zbyt głośną, zbyt silną, zbyt „królewską”.

I krok po kroku zdejmujemy z głowy niewidzialną koronę.

Aż pewnego dnia budzimy się z pytaniem:

kiedy przestałam być sobą?

🌕 Głos bogini

Junona zna to uczucie aż nazbyt dobrze.

W mitach opowiadano, że była najpiękniejszą spośród bogiń, uosobieniem majestatu i harmonii. Ale nie dlatego stała się Królową Niebios.

Nie dlatego, że była idealna.

Stała się królową, bo nauczyła się panować nad światem, który próbował ją zranić.

Wielu pamięta Junonę jako zazdrosną i surową. Ale niewielu widzi, że pod tą surowością kryła się głębia emocji i świadomość swojej wartości.

Junona nigdy nie chciała być mniej.

Nie godziła się na bycie tłem dla mężczyzny — nawet jeśli tym mężczyzną był sam Jowisz.

Wolała być niewygodna niż niewidzialna.

I to właśnie czyni z niej archetyp kobiety, która pamięta, kim jest, nawet gdy świat próbuje ją z tego odwieść.

👁️ Odzyskiwanie korony

Każda z nas w którymś momencie życia oddaje swoją koronę.

Nie dlatego, że chce — tylko dlatego, że wierzy, że w ten sposób ktoś ją pokocha bardziej.

Oddajemy koronę, kiedy rezygnujemy z marzeń, by dopasować się do oczekiwań.

Oddajemy ją, kiedy udajemy, że nie boli, żeby nie „psuć atmosfery”.

Oddajemy ją, kiedy przestajemy mówić własnym głosem, żeby zachować pozory spokoju.

A potem czujemy pustkę, której nie da się zapełnić niczym z zewnątrz.

Bo żadna aprobata świata nie zastąpi wewnętrznego uznania siebie.

To moment, w którym Junona przychodzi cicho, ale wyraźnie.

Nie po to, by nas osądzić, tylko by przypomnieć:

„Twoja korona nie była nagrodą. To Twoje naturalne światło.”

Korona Junony to świadomość własnej wartości, nie arogancja.

To poczucie królewskiej obecności, które nie musi być głośne.

To miękka siła, która nie potrzebuje udowadniać nic nikomu, bo wie, że wszystko już jest w niej.

🌹 Królowa i cień

Bycie Królową to nie tylko światło. To również cień.

Junona znała oba.

Jej cień to zazdrość, kontrola, potrzeba bycia „tą jedyną”.

Każda kobieta, która choć raz czuła się pominięta, zapomniana, zastąpiona — zna ten cień.

Ale cień nie jest grzechem. Cień to rana, która pragnie zostać uzdrowiona.

Junona uczy, że nie trzeba się wstydzić swojej zazdrości.

Trzeba ją wysłuchać.

Bo pod nią kryje się pragnienie:

„Zobacz mnie, doceń mnie, zauważ moją wartość.”

I kiedy usiądziesz z tym uczuciem jak z przyjaciółką, przestaje ono parzyć.

Staje się lustrem.

A w nim widzisz nie kobietę zranioną, lecz kobietę, która kocha głęboko i pragnie wzajemności.

💕 Moc łagodności

Junona nie potrzebowała walczyć o miłość — choć przez wiele mitów wydawało się, że właśnie to robi.

W rzeczywistości walczyła nie o mężczyznę, tylko o świętość więzi.

O wierność sercu. O lojalność wobec uczuć.

To ważne rozróżnienie.

Wierność komuś innemu to tylko połowa historii.

Wierność sobie — to dopiero pełnia.

Kiedy kobieta zaczyna być lojalna wobec własnej prawdy, jej energia zmienia się nieodwracalnie.

Nie musi już niczego żądać ani udowadniać.

Jej obecność staje się błogosławieństwem.

Jak zapach jaśminu w nocy — delikatny, ale niemożliwy do pomylenia z czymkolwiek innym.

🌗 Obrona serca

Junona była też strażniczką.

Nie tylko boginią miłości, ale też obrończynią domowego ogniska, więzi, rytuałów, tradycji, sakralności codzienności.

To ona przypomina nam, że serce kobiety jest świątynią, a więc potrzebuje granic.

Nie murów — tylko świadomego progu.

Granice nie są chłodem.

Są miłością, która mówi:

„Tutaj kończy się to, co mogę przyjąć bez utraty siebie.”

Kiedy uczysz się mówić „nie”, tak naprawdę mówisz „tak” swojemu sercu.

A serce Królowej nie bije szybciej, gdy ktoś ją nie rozumie.

Bije spokojnie — bo zna swoją prawdę.

🌿 Rytuał: „Korona Junony”

(do wykonania w ciszy, z herbatą i świecą)

Przygotuj:

— kartkę i długopis

— świecę w kolorze złamanej bieli lub złota

— filiżankę herbaty z róży, malwy i werbeny

Usiądź w ciszy.

Zamknij oczy i wyobraź sobie, że na Twojej głowie leży delikatna, świetlista korona.

Nie ciężka, nie sztywna — lekka, ciepła, dopasowana do Ciebie.

Poczuj, jak światło z tej korony spływa na ramiona i serce.

Teraz napisz trzy zdania:

„Kiedyś oddałam swoją koronę, bo…”

„Dziś wybieram ją odzyskać, ponieważ…”

„Moja korona symbolizuje…”

Zakończ, kładąc dłoń na sercu i wypowiadając szeptem:

„Jestem Królową mojego życia. Moja godność jest moim światłem.”

Zapal świecę. Poczuj zapach herbaty.

Nie rób nic więcej.

Niech ten moment stanie się Twoim osobistym świętem obecności.

✍️ Pytania do journalingu

— Co sprawia, że czuję się królową swojego życia?

____________________________________

____________________________________

____________________________________

— Kiedy ostatnio miałam odwagę powiedzieć „nie”, choć wiedziałam, że ktoś może się odsunąć?

____________________________________

____________________________________

____________________________________

— Co dla mnie oznacza prawdziwa godność — w relacji, w pracy, w ciele?

____________________________________

____________________________________

____________________________________

💬 Afirmacje Junony

🔹 Moja wartość nie zależy od tego, kto mnie widzi.

🔹 Zasługuję na miłość, która mnie nie pomniejsza.

🔹 Moje granice są święte.

🔹 Moje serce jest tronem, na którym zasiadam z czułością.

🔹Korona, którą noszę, nie błyszczy dla świata — tylko dla mojego światła.

🍵 Herbatka Królowej

Róża — otwiera serce i dodaje odwagi, by kochać siebie.

Malwa — łagodzi napięcie i koi duszę.

Werbena — przywraca równowagę, gdy emocje są zbyt intensywne.

Pij ją powoli, jak eliksir pamięci.

Każdy łyk to przypomnienie, że Twoje ciało to świątynia, a Twoja obecność — błogosławieństwo.

✨ Integracja neurograficzna — „Korona Junony”

Intencja: „Odzyskuję swoją wewnętrzną godność.”

Na środku kartki narysuj okrąg — swoje serce.

Z wnętrza wyprowadź linie ku górze — jak promienie, które układają się w kształt korony.

Niech każda linia reprezentuje jedną wartość, której już nie chcesz oddać (np. spokój, autentyczność, wolność).

Połącz je neurograficznie — miękkimi, płynnymi łukami.

W miejscach przecięć zaokrąglaj — to integracja starego z nowym.

Koloruj intuicyjnie: złoto, krem, róż, zieleń — kolory królowej, która jest w harmonii.

Kiedy skończysz, zapisz pod rysunkiem jedno zdanie:

„Noszę swoją koronę w ciszy — i świat to czuje.”

🕯️ Zakończenie rozdziału

Junona nie wymaga od Ciebie doskonałości.

Ona przypomina Ci, że już jesteś wystarczająca.

Nie po to, byś stała się kimś innym — ale byś zasiadła na swoim miejscu.

Korona Duszy nie świeci dla świata.

Świeci dla Ciebie.

Bo to Ty jesteś świątynią, tronem i światłem.

❤️ ROZDZIAŁ II — SERCE KRÓLOWEJ

(O lojalności wobec siebie, miłości z godnością i uzdrawianiu zranionego serca)

Serce królowej nie bije szybciej, gdy ktoś ją nie rozumie.

Nie bije mocniej z lęku, że może stracić miłość.

Biję spokojnie — bo zna swoją wartość.

Ale zanim do tego spokoju dojdziesz, przejdziesz przez długą drogę.

Przez fale emocji, rozczarowań, prób i ciszy.

I jeśli w tej ciszy odważysz się nie uciekać, tylko posłuchać swojego serca naprawdę — wtedy ono powie Ci prawdę, którą zna od zawsze:

„Nie jesteś tu po to, by zasłużyć na miłość.

Jesteś tu po to, by nią być.”

🌹 Junona i sztuka kochania bez poświęcenia

Junona była boginią małżeństwa i wierności, ale w jej historii nie ma łatwej miłości.

Jej mąż, Jowisz, był władcą nieba i piorunów — potężny, błyskotliwy, nieokiełznany.

Kochając go, Junona nie miała złudzeń, że da się go poskromić.

Nie mogła go zatrzymać, ale też nie potrafiła przestać kochać.

Czy to nie brzmi znajomo?

Kochasz kogoś, kto jest jak ogień — przyciąga, pali, ogrzewa, ale też potrafi spopielić.

Junona nie była ślepą ofiarą.

Była kobietą, która chciała, by miłość miała świętość.

By nie była tylko namiętnością, ale więzią, w której dwoje ludzi widzi w sobie bogów.

W jej sercu płonęło pragnienie czystej lojalności — tej, w której miłość i szacunek są jednym.

Ale świat, nawet boski, nie zawsze był gotów na taką miłość.

💔 Zraniona, ale nie złamana

Junona wiele razy czuła ból.

Zdrady Jowisza były jak błyskawice — szybkie, oślepiające, nie do zatrzymania.

W jej sercu pojawiał się cień — gniew, zazdrość, poczucie niesprawiedliwości.

Ale ona nigdy nie zamieniła swojego bólu w nienawiść.

Jej gniew był głosem zranionej godności,

jej zazdrość — pragnieniem prawdy.

To, dlatego w mitach, mimo swojej surowości, pozostaje symbolem lojalności i siły serca.

W świecie, który nauczył kobiety poświęcać się dla miłości,

Junona przypomina:

„Miłość, która wymaga, byś siebie porzuciła — nie jest święta.”

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.