Barbara Kwinta

Jestem Wandzia

Wiosna w kratkę

Ilustracje Tomek Kozłowski

Dziękuję Małej Finlandii, Justynie i świeżo upieczonym pierwszakom za inspiracje do rozdziałów o biznesplanie i kiermaszu wiosennym.

Paweł, Tobie dziękuję za talerz w zmywarce.

Emi, dziękuję za ciągłe „Co dalej, mamo?” i za zgubienie Wandzi w planetarium.

Fragment

Dedykacja

Poznajcie Wilków

Rozdział 1. Najbardziej uparty siekacz w galaktyce (marzec)

Rozdział 2. Triceratopsy

Rozdział 3. Kupa dzika

Rozdział 4. Impresjonizm

Rozdział 5. Diamentowy deszcz

Rozdział 6. Prawdziwy kosmos

Rozdział 7. Sto lat na grzebieniu

Rozdział 8. Gra o tron

Rozdział 9. Wirus

Rozdział 10. Targ w starej lipie

Rozdział 11. Ciasteczka i kosmiczny palec

Rozdział 12. Kiermasz wiosenny

Rozdział 13. Piknik (maj)

Rozdział 14. Talerz taty

Rozdział 15. Miednica

Rozdział 16. Legenda o zjawie

Rozdział 17. Nocowanka

Strona redakcyjna

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Poznajcie Wilków

Marek Wilk (tata)

Jest ortodontą. Pachnie miętą, śpiewa pod prysznicem, potrafi zasnąć, zanim policzę do trzech, a jego broda cudnie drapie. Ulubione słowo: kurrropatwa.

Magda Wilk (mama)

Uaktywnia się po wypiciu kawy. Pachnie mamowo, ma cudnie miękki brzuch i łaskotki pod pachami. Potrafi tańczyć tango z mopem. Ulubione słowo: mhm.

Wandzia Wilk (ja)

Mam 7 lat, dwa stałe zęby i zapas lodów w zamrażarce. Mieszkam w kosmosie, a konkretnie w Nowej Lipie, na planecie Ziemia. Unikam wątróbki i jarmużu. Ulubione słowo: cudnie.

Mikołaj Wilk (brat)

Chodzi do liceum, czyta w myślach, wie, czym się różni pierwiosnek od pierwiastka, i od niedawna nie ma serca… bo skradła mu je Lena – jego fioletowowłosa dziewczyna.

Filip Wilk (brat)

Prawie dziesięciolatek, ma słabość do czekoladowych ciastek, ogląda robale pod mikroskopem, potrafi przeliterować słowo „impresjonizm” i wie, ile to 134 × 2.

Kuba Wilk (brat)

Chodzi do szóstej klasy, pachnie chipsami paprykowymi, umie bekać na zawołanie, pod łóżkiem trzyma składaną katapultę i ciągle włazi do internetu.

Kotlet

Chomik syryjski, mieszka w apartamencie na mojej szafce nocnej. W dzień głównie chrapie, w nocy chrupie, nad ranem trenuje do maratonu. Czasem ukrywa się w kieszeni moich ogrodniczek.

Rozdział 1. Najbardziej uparty siekacz w galaktyce (marzec)

Jestem Wandzia. Wandzia Wilk. Mam siedem lat i od miesiąca rusza mi się ząb. Buja się do przodu, do tyłu i… nic. Ani myśli, żeby wypaść. Najbardziej uparty siekacz w galaktyce! Jak ja mam chrupać ekstragrube wafle w lodziarni dziadka Jurka albo wgryzać się w piętki z konfiturą? Nawet spaghetti nie je się najłatwiej z rozbujaną dwójką.

Do tego wiosna zabłądziła. Albo zjadł ją w górach yeti. Zamiast pierwszych ciepłych dni, krótkich spodenek i ptasich koncertów, w Nowej Lipie trwa festiwal śniegodeszczu, z krótkimi przerwami na słońce. Normalnie pogoda w kratkę, jak moja sukienka na specjalne okazje.

Babcia Milena zawsze powtarza, że „w marcu jak w garncu i kwiecień plecień…”. No właśnie. Babcia. Wyjechała na tournée do Australii, śpiewać te swoje opery.

Akurat teraz. Przecież ona na pewno wiedziałaby, co zrobić. Z zębem, śniego-deszczem i całą resztą. Jest w końcu wszechwiedząca.

A ja jestem wściekła. Jak zbudzona zbyt wcześnie osa.

– Auuu – zawyłam sobie.

W wyobraźni, bo nikt nie spodziewa się wyjących na całe gardło nastroszonych Wilków w trakcie drugiego śniadania w stołówce.

– Nie jesz? – Mela wpatrywała się w nietkniętą drożdżówkę z serem na moim talerzu.

Właściwie to zjadała ją oczami.

Pokręciłam głową i skubnęłam odrobinę cukrowej kruszonki.

– Wszystko przez ten ząb – burknęłam i pokazałam jej najbardziej upartego siekacza w galaktyce. – Nie chce wypaść.

– Może trzeba mu pomóc? Moja mama mówi, że warto pomagać.

– Niby jak?

– Normalnie. Chwycić, pociągnąć i masz to z głowy. A raczej z dziąsła.

Mela właśnie taka była. Jak automat na festynie, tylko zamiast piłeczek wypadały z niej pomysły. Wystarczyło nacisnąć odpowiedni guzik, a ona już!

Do akcji wyrywania upartego siekacza wciągnęła Olafa. Uznała, że przy tak poważnym zabiegu będzie potrzebny asystent.

Tekst: Barbara Kwinta

Ilustracje: Tomek Kozłowski

Redaktorka inicjująco-prowadząca: Olga Gorczyca-Popławska

Redakcja: Olga Gorczyca-Popławska, Jarosław Byczkowski

Korekta: Olek Zawisza, Anna Żukowska

Projekt okładki: Justyna Wiśniewska

Skład: Joanna Meuś

© Copyright by Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o., 2025

Wydanie I

Warszawa 2025

M2552

Niniejszy produkt objęty jest ochroną prawa autorskiego. Uzyskany dostęp upoważnia wyłącznie do prywatnego użytku osobę, która wykupiła prawo dostępu. Wydawca informuje, że wszelkie udostępnianie osobom trzecim, nieokreślonym adresatom lub w jakikolwiek inny sposób upowszechnianie, upublicznianie, kopiowanie oraz przetwarzanie w technikach cyfrowych lub podobnych – jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom.

ISBN 978-83-8387-778-5

Skład wersji elektronicznej: Michał Olewnik / Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.
i Michał Latusek

Grupa Wydawnicza Foksal Sp. z o.o.

00-017 Warszawa, ul. Marszałkowska 116/122

tel. +48 22 826 08 82, fax +48 22 380 18 01

biuro@gwfoksal.pl, www.gwfoksal.pl

www.wydawnictwowilga.pl