Jak Johannes Kepler, jadąc do Żagania na Śląsku, zahaczył o księżyc

Copyright © by Henryk Waniek

Copyright © by Silesia Progress, 2015

Wydanie I

Wszelkie prawa zastrzeżone.

All rights reserved.

Korekta:

Natalia Długosz

Projekt okładki:

Katarzyna Jędrych-Waniek, Michał Waniek

Opracowanie graficzne, skład:

Rafał Szyma

Wersja epub/mobi:

Łukasz Juszczak

STOWARZYSZENIE OSÓB NARODOWOŚCI ŚLĄSKIEJ

ul. Wodna 9

46-045 Kotórz Mały

tel.: +48 693 953 661

www.slonzoki.org

www.facebook.com/Slonzoki

biuro@slonzoki.org

Silesia Progress

ul. Reymonta 30, III piętro, lokal 10

45-066 Opole

tel.: +48 693 953 661

http://silesiaprogress.com

zamówienia: os@silesiaprogress.com

ISBN: 978-83-936190-9-2

War ein Fenster offen? Ist der Sturm im Haus? Wer schlägt die Türen zu? Wer geht durch die Zimmer? – Lass. Wer es auch sie, ins Turm gemach findet er nicht. Wie hinter hundert Türen ist dieser grosse Schlaf, den zwei Menschen gemeinsam haben; so gemeinsam wie eine Mutter oder Tod.

Okno było otwarte? Czy w dom weszła burza? Kto tam trzaska drzwiami? Kto chodzi po izbach? – Głupstwo. Ktokolwiek to jest, nie znajdzie dostępu do wieży. Jak za stoma drzwiami toczy się wielki sen, który połączył tych dwóch, tak wspólny, jak jedna matka albo jedna śmierć.

Reiner Maria Rilke

Nie sądzę by ktoś uwierzył, że takie to proste – siup! – i już jesteś na księżycu. Owszem, w marzeniach, fantazjach, baśniach i bajkach, co raz tak się mówi. Gdzieś między złotym osłem a śpiącym rycerzem, księżycowe wyprawy są równie niemądre jak samonakrywający się stolik. Kto uwierzy?

A jednak musiałem – nie pierwszy i nie ostatni raz – uznać swoją pomyłkę, choć w sumie nie tak wielką. W każdym razie podróż na księżyc, jaką urządziłem cudakowi, co go do mojego domu licho przyniosło, wypadła nader pomyślnie. I taki właściwie byłby koniec tej opowieści. Ale gdzie jest jej początek? Tego właśnie nie umiem ustalić. Muszę więc sięgnąć do pamięci najgłębiej, jak tylko się da. Może tam będzie?

KIEDYŚ

Wyobraźcie mnie sobie w połowie drogi między Gracem a Lincem, albo bliżej Lincu, a dalej od Gracu, w każdym razie już za Loeben, po drugiej stronie gór, gdzie schodzi się wygodnie po godzinach wspinaczki. Sprawdzę to kiedyś, a na razie powiedzmy, że mniej więcej w połowie. Spędziłem tam najważniejszą noc mego życia.

Lecz najpierw muszę wyjaśnić, jak i skąd wcześniej wziąłem się w Gracu, i czemu z niego umykałem z duszą na ramieniu. Cofnę się więc o kilka lat przed tę doniosłą chwilę, przez co opowieść się nieco wydłuży, ale zyska na dorzeczności.

Kōnsek ksiōnżki - tak na smak

WĘDROWNA AKADEMIA SNU

Kōnsek ksiōnżki - tak na smak

NOC

Kōnsek ksiōnżki - tak na smak

PRZYBYSZE

Kōnsek ksiōnżki - tak na smak

PRZYJĘCIE

Kōnsek ksiōnżki - tak na smak

PIERWSZY DZIEŃ.

PORANEK

Kōnsek ksiōnżki - tak na smak

PIERWSZY DZIEŃ.

TRANSAKCJA

Kōnsek ksiōnżki - tak na smak

NAJDŁUŻSZY DZIEŃ W ROKU

Kōnsek ksiōnżki - tak na smak

ANIOŁ PIĄTEJ KATEGORII

Kōnsek ksiōnżki - tak na smak

KONTRAKT

Kōnsek ksiōnżki - tak na smak

KEPLER

Kōnsek ksiōnżki - tak na smak

CODA

Kōnsek ksiōnżki - tak na smak

OD AUTORA

Kōnsek ksiōnżki - tak na smak

SPIS TREŚCI

Okładka

Kiedyś

Wędrowna Akademia Snu

Noc

Przybysze

Przyjęcie

Pierwszy dzień. Poranek

Pierwszy dzień. Transakcja

Najdłuższy dzień w roku

Anioł piątej kategorii

Kontrakt

Kepler

Coda

Od autora