Aleksandra Jabłońska

Idziemy przez…

Jak przemijam ...TOM1

© Aleksandra Jabłońska, 2018

Zbiór wierszy współczesnych, o dowolnej interpretacji, każdej tematyce. Można w nich znaleźć szczyptę pozytywnego nastawienia, chęci życia, jak i poczucia pustki egzystencjalnej, bezsensu i sensu tego, jak istniejemy. Pragnienie i niechęć. Oksymorony, wiersze przesiąknięte paradoksami. To jak ja postrzegam świat na co dzień.

ISBN 978-83-8126-871-4

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Idziemy przez…

2. Zanim zaczniesz...

3. Idziemy przez…

4. Przez las

5. Przez czas

6. Przez brak ciebie

7. Przez zgryzotę

8. Przez samotność

9. Przez wizję śmierci i losu

10. Przez ostatki kolorowych listów

11. Przez krawędź

12. Przez Malum Porhibitum *

13. Przez bezistność

Zanim zaczniesz...

Zanim zabierzesz się za to. Zanim zaczniesz czytać moje elaboraty, które potrafię jedynie spłodzić w chwilach nostalgii, splinu drążącego wciąż to głębszą dziurę w moim umyśle, czytając te dosyć krótkie wiersze o nieregularnej budowie i rymach możesz się zastanowić. Zastanowić się, czy też tak masz. Czy masz tak często jak ja, codziennie, czy może nieco rzadziej. Czy również czasem nie wiesz co Ci w duszy gra, i czy też czasem masz wrażenie jakbyś był nieco PONAD tym wszystkim.

Czy również czujesz się bombardowany kodem zachowań przez cały świat? Czy również dzień w dzień zakładasz co rusz nową twarz, by ukryć tą prawdziwą, którą masz pod maską humbugu? Może jesteś tak bardzo „amplitudalny”? Czy też często się boisz o jutro, chociaż wiesz, że żyjesz dziś?

Wszyscy jesteśmy różni, lecz tylko incydentalni, odosobnieni, nieliczni potrafią widzieć i czuć więcej. Tak bardzo potrafią czuć, że wszystko wokół zaczyna się ze sobą mieszać. Uczucia stają się zbyt silne by nabrać jakiekolwiek określenie. Głowa robi się zbyt ciężka od ich natłoku. Myśli migają tak szybko, jak film ze starych projektorów. Są szare, widzisz je jakby za mgłą, jakbyś miał wadę wzroku i zapomniał okularów, czujesz je wszystkie, lecz nie są wyraźne, bo niektórych już po prostu nie pamiętasz, ale nosisz w sercu ten ból. Umysł to coś w rodzaju emocjonalnej szafy, gdzie schowane są wszelkie afekty, lecz często upchane bez należytej staranności, sprawiają, że z szafy wszystko wypada. Tak właśnie rodzi się emotywny bałagan.

Idziemy przez…

Zajrzyj i sprawdź , bo mnie trudno

Drogi są dwie , wybrać jedną

Mniej złudną

Pokonać przeciwności  nie zachwiać się , spróbować

Tak byś nie musiał , tego żałować

Wybór to cena , którą płacimy

Za bramę otwartą

Czy jeszcze wrócimy?

Czy jeszcze będziemy mogli cofnąć się , spróbować

Wybrać tą drugą ścieżkę

By nie zmarnować

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.