Leconte de Lisle

Hypatia

Hypatie

Książka w dwóch wersjach językowych: polskiej i francuskiej

Version bilingue: polonaise et française

przełożyła Zofia Trzeszczkowska

Armoryka

Sandomierz

Projekt okładki: Juliusz Susak

Na okładce: Alfred Seifert (1850–1901)  Hypatia (1901),

licencja: public domain, źródło: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Alfred_Seifert_Hypatia.jpg?uselang=fr

Tekst na podstawie edycji:

polskiej: Leconte de Lisle, Hypatia, 1857,

francuskiej: Leconte de Lisle, Hypatie, 1852,

Copyright © 2018 by Wydawnictwo „Armoryka”

Wydawnictwo ARMORYKA

ul. Krucza 16

27-600 Sandomierz

e-mail: wydawnictwo.armoryka@armoryka.pl

http://www.armoryka.pl/

ISBN 978-83-8064-673-5

Hypatia

Gdy jakaś wielkość ziemska do schyłku się kłoni,

Gdy religie, сiężarem wieków przytłoczone,

Schodząc do zapomnienia samotnych ustroni,

Widzą ołtarze swoje przez ogromy skruszone:

Кiedy z dębu Hellady wiatrem gnany listek

Drogę ku opuszczonym przybytkom zakrywa,

Gdy w mrok ciemny, za morza, umysł ludzki wszystek

Ku młodemu się słońcu całą siłą zrywa;

Zawsze — zwalczonych bogów poślubiając dolę —

Jakieś je wielkie serce od losów niełaski

Broni; świt nowy rani to serce i kole.

Оnо ściga ро Niebie gwiazdy Ojców, blaski.

Niech dla lepszych przeznaczeń zrodzi się wiek nowy,

Niech przyszłość wiek przeżyty bez żalu opuści:

Ono, wierne snom błogim swej wiosny różowej,

Słyszy, jak prochy zmarłych drżą w grobów czeluści.

Hypatie

Au déclin des grandeurs qui dominent la terre,

Quand les cultes divins, sous les siècles ployés,

Reprenant de l’oubli le sentier solitaire,

Regardent s’écrouler leurs autels foudroyés ;

Quand du chêne d’Hellas la feuille vagabonde

Des parvis désertés efface le chemin,

Et qu’au delà des mers, où l’ombre épaisse abonde,

Vers un jeune soleil flotte l’esprit humain ;

Toujours des dieux vaincus embrassant la fortune,

Un grand cœur les défend du sort injurieux :

L’aube des jours nouveaux le blesse et l’importune,

Il suit à l’horizon l’astre de ses aïeux.

Pour un destin meilleur qu’un autre siècle naisse

Et d’un monde épuisé s’éloigne sans remords :

Fidèle au songe heureux où fleurit sa jeunesse,

Il entend tressaillir la poussière des morts.

Spis treści

Okładka

Strona tytułowa

Strona redakcyjna

Hypatia

Hypatie