Spis treści

Karta redakcyjna

Dedykacja

CZĘŚĆ PIERWSZA

1. Morze Północne

2. Duży, czarny i gruby kot

3. Widok Hamburga

4. Koniec lotu

5. Szukanie rady

6. Niezwykłe miejsce

7. Kot, który wie wszystko

8. Zorbas zaczyna spełniać obietnice

9. Smutna noc

CZĘŚĆ DRUGA

1. Kot wysiaduje

2. Niełatwo być mamą

3. Niebezpieczeństwo czyha

4. Niebezpieczeństwo wciąż czyha

5. Chłopczyk czy dziewczynka?

6. Fortunata

7. Nauka latania

8. Koty naruszają tabu

9. Jakiego wybrać człowieka?

10. Kotka, kot i poeta

11. Lot

Słowo o tłumaczce

Inne książki Luisa Sepúlvedy

Tytuł oryginału: Historia de una gaviota y del gato que le enseñó a volar

Ilustracje
Copyright © Editions du Seuil and Editions Anna Marie Métaillé, 1996
Copyright © Luis Sepúlveda, 1996
For the Polish edition
Copyright © 2024, Noir sur Blanc, Warszawa
For the Polish translation
Copyright© 2002 by Maria Raczkiewicz-Śledziewska

Opieka redakcyjna: MONIKA SZEWCZYK

Korekta: ELWIRA WYSZYŃSKA

Projekt okładki: TOMASZ LEC

Ilustracje na okładce: MILES HYMAN

Copyright © Editions du Seuil and Editions Anna Marie Métaillé, 1996

Wydanie drugie

ISBN 978-83-7392-899-2

Oficyna Literacka Noir sur Blanc Sp. z o.o.,
ul. Frascati 18, 00-483 Warszawa

Zamówienia prosimy kierować:
– telefonicznie: 800 42 10 40 (linia bezpłatna)
– faksem: 12 430 00 96 (czynnym całą dobę)
– e-mailem: ksiegarnia@wydawnictwoliterackie.pl
– księgarnia internetowa: www.noir.pl

Konwersja: eLitera s.c.

Moim synom, Sebastianowi,

Maksowi i Leonowi,

wymarzonym członkom załogi;

portowi hamburskiemu,

ponieważ tam weszli na pokład;

i oczywiście kotu Zorbasowi

Część pierwsza

1

Morze Północne

Ławica śledzi na bakburcie! – obwieściła mewa pełniąca wachtę i stado z wyspy Faro przyjęło wiadomość radosnym krzykiem.

Leciały już sześć godzin bez przerwy i mimo że mewy przewodniczki trzymały się ciepłych prądów powietrza umilających szybowanie nad oceanem, trzeba było odnowić siły, a wtedy nie ma nic lepszego niż śledziowa uczta!

Unosiły się nad ujściem rzeki Łaby do Morza Północnego. Z wysoka widziały statki płynące jeden za drugim niczym cierpliwe wodne stworzenia czekające na swoją kolej, aby wyjść na pełne morze i skierować się ku wszystkim portom naszej planety.

Kenga, mewa o srebrnych piórach, szczególnie lubiła obserwować flagi na statkach, wiedziała bowiem, że każda z nich symbolizuje inny język, który znanym rzeczom nadaje różne nazwy.

– Ludziom to jest ciężko. My, mewy, skrzeczymy tak samo na całym świecie – odezwała się pewnego razu Kenga do towarzyszki podróży.

– To prawda. Najciekawsze, że czasem nawet udaje im się porozumieć – odparła tamta.

Za linią brzegową krajobraz stawał się intensywnie zielony. Ciagnęła się tam olbrzymia łąka, na której groble i leniwe skrzydła wiatraków strzegły stad owiec.

Podążając za wskazówkami przewodniczek, stado z Faro wleciało w zimny prąd powietrza, spikowało do oceanu i spadło na ławicę śledzi. Sto dwadzieścia ptaków przeszyło wodę niczym strzały, a kiedy wypłynęły na powierzchnię, każda mewa trzymała w dziobie śledzia.

Pyszne śledzie. Pyszne i tłuste. Dokładnie takich potrzebowały, żeby uzupełnić zapasy energii przed wyruszeniem do Den Helder, gdzie czekało już na nie stado z Wysp Fryzyjskich.

Za linią brzegową ciągnęła się olbrzymia łąka, na której groble i leniwe skrzydła wiatraków strzegły stad owiec.

Plan przewidywał dalszy wspólny lot nad Cieśniną Kaletańską i kanałem La Manche. Tam miały dołączyć mewy z Zatoki Sekwany i Saint-Malo, aby kontynuować podróż aż nad Zatokę Biskajską.

Grupa licząca około tysiąca ptaków, podobna do srebrnej chmury, powiększy się jeszcze o stada z Belle Île, Oléron, z przylądków Machichaco, Ajo i Peñas. Kiedy wszystkie mewy w zgodzie z prawem morskim i prawami wiatrów dolecą nad Zatokę Biskajską, rozpocznie się wielkie zgromadzenie mew Bałtyku, Morza Północnego i Atlantyku.

To będzie piękne spotkanie. O tym właśnie myślała Kenga, pochłaniając trzeciego śledzia. Jak co roku nasłucha się ciekawych opowieści, zwłaszcza tych, które snują mewy z przylądka Peñas, niezmordowane podróżniczki, zapuszczające się czasem aż na Wyspy Kanaryjskie czy Wyspy Zielonego Przylądka.

Samice, jak ona, zajmą się wielkimi ławicami sardynek i kalmarów, podczas gdy samce umoszczą gniazda na skraju urwiska. W nich mewy złożą jaja, będą je wysiadywać pomimo licznych zagrożeń, a kiedy pisklętom wyrosną pierwsze mocne pióra, nadejdzie najpiękniejszy etap wędrówki: nauka latania pod biskajskim niebem.

Kenga zanurkowała, żeby złapać czwartego śledzia, i dlatego nie usłyszała alarmującego krzyku, który przeszył powietrze:

– Niebezpieczeństwo na sterburcie! Awaryjny odlot!

Kiedy wynurzyła głowę, była sama w bezmiarze oceanu.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki

Nakładem wydawnictwa Noir sur Blanc ukazały się
następujące książki Luisa Sepulvedy:

DZIENNIK SENTYMENTALNEGO KILLERA.

KAJMAN

2002

PODRÓŻ DO ŚWIATA NA KOŃCU ŚWIATA

2003

EXPRESS PATAGONIA. ZAPISKI Z PODRÓŻY

2003

PRZEGAPIENIA

2005

O STARYM CZŁOWIEKU, CO CZYTAŁ ROMANSE

2006

NAJGORSZE BAŚNIE BRACI GRIM

2008

LAMPA ALADYNA

2011

HISTORIA MIKSA, MAKSA I MEKS

2014

HISTORIA ŚLIMAKA, KTÓRY ODKRYŁ ZNACZENIE POWOLNOŚCI

2016

NIEMY UZBEK I INNE OPOWIEŚCI Z PODZIEMIA

2019

KONIEC HISTORII

2021

HISTORIA BIAŁEGO WIELORYBA

2022

HISTORIA PSA ZWANEGO LOJAL

2023