Dorota Dea Makowska

Gwiezdny pył

Fotograf Sławek Rajnik

© Dorota Dea Makowska, 2024

© Sławek Rajnik, fotografie, 2024

Gdy czerń spotyka się z głębią czerwonego wina koszula spada z szelestem. Gdy Obraz poznaje Słowo powstaje artyzm stąpający na granicy przyzwoitości.

Zbiór wierszy, których czuły erotyzm zostaje dopełniony delikatnością kadrów będących inspiracją do ich napisania.

Za warstwę literacką odpowiada Dorota Dea Makowska. Za poetykę kadrów: Sławek Rajnik.

ISBN 978-83-8369-120-6

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Gwiezdny pył

2. List

3. Po drugiej stronie lustra

4. Szkarłat

5. Błyskawica

6. „Być dla Ciebie Poezją chcę”

7. „Jak straceniec”

8. „Jak ten który nie zdarza się dwa razy”

9. Orbity przyjemności

10. „Przez Ciebie”

11. „Woda jest wszędzie”

12. Purpura

13. Dobranoc

14. Gwiezdny pył

15. „Chodź”

16. „Między jednym a drugim dobranoc”

17. „Miałam nie pisać o Tobie”

18. Perseidy

19. Oswajasz mnie

20. Bezwiednie

21. Droga bez powrotu

22. „Byłbyś moim zachodem słońca”

23. Bezdech poranka

24. Galaktyki

25. „Nie wierzę w miłość”

26. Oksytocyna

27. Kometa

28. Światło

29. „Niebo za zasłoną Twoich rzęs”

30. Esencja oczekiwania

31. „Na krawędzi bólu”

32. Lubieżnie

33. Ołtarz

34. Rozmowa

35. k20

36. Obojczyk

37. „Czarna czułość”

38. „Zamykam oczy”

39. „Uwodzisz mnie szeptem”

40. Grudniowy sad

41. „Chcę być winna wina z Tobą”

42. Tajemniczy ogród

43. Wybór

44. Dopamina

45. Mgła ułudy

46. Gwiezdny sen

47. Szachy

48. Kapelusz

49. Białe wino

50. Jezioro zachodów

51. Przestworza

52. Kobaltowy smutek

53. Pielgrzym

54. Pożegnanie

55. P.S.

W Twoich źrenicach wszystkie zaspokojenia

każdej ery tego świata.

List

Sławku,

Dziękuję, za poezję w każdym kadrze. Za wrażliwość i trudną do uchwycenia delikatność stąpającą na granicy Słowa i Obrazu. Jesteś najlepszym dowodem na to, że nasyceniem kolorów można wyrazić więcej niż spółgłoskami i samogłoskami. Dziękuję za literacką podróż w stronę nieznanych mi dotąd galaktyk.

Dziękuję, że pomogłeś mi wyobrazić sobie Nieistniejącego. Nadal stoi po drugiej stronie lustra mojej wyobraźni.

To, co zapada w pamięć musi być piękne i nieprzyzwoite. Mgliste galaktyki Twojej cudownej, fotograficznej wrażliwości są piękne, moje słowa — nieprzyzwoite.

Nie umiem pisać inaczej o Mężczyźnie, którego nigdy nie spotkam, a o jakim myśli każdej nocy moja wewnętrzna Bogini.

Zbiór dedykuję Tobie — w podziękowaniu za fotograficzną inspirację — i wszystkim próbującym wyrwać się z sieci przyzwoitości. Pod płaszczem ogłady skrywającym myśli o szeleście czarnej koszuli spadającej z męskich ramion. O czerwonych ustach czarujących noc bezsennością.

„Dziękuję” nie wystarczy, by wyrazić wdzięczność, że zilustrowałeś strofy, które oswajały myśl zepchniętą w najdalsze czeluści wstydu wielu z Nas: „powiedz, czego pragniesz, a opowiem Ci, kim tak naprawdę jesteś”.

Niemniej jednak dziękuję za tygodnie literacko-fotograficznej współpracy i udowodnienie, że Obraz i Słowo łączą się czasem najpiękniej i nierozerwalnie.

Dea

Po drugiej stronie lustra

Po drugiej stronie lustra.

Po drugiej stronie nienasycenia. Jesteś.

Ogród niezaspokojonych pragnień.

Straconych okazji. Zaprzepaszczonych szans.

Zakwita myślami o Tobie.

Pod zasłoną rzęs ukrywasz ogrom skupienia.

Opuszkami palców zapamiętuje kontury Twojej twarzy.

Jesteś rzeczywisty.

Zamykam oczy. Wstrzymuje oddech. Otula mnie czerń.

Otwieram oczy. Nadal jesteś.

Widzę uśmiech, jakiego jeszcze nie znam.

Otula Cię szept, którego jeszcze nie słyszałeś.

Szorstkie krańce słów powoli wzniecają żar.

Kciukiem wyczuwasz oczekiwanie.

Oddech w zagłębieniu obojczyka. Zagryzam wargi.

Nadal jesteś.

Po drugiej stronie lustra.

Dziękuję, że mogłam sobie Ciebie wyobrazić.

Szkarłat

Natarczywą pieszczotą ust

spopielasz nieboskłon

nad Nami tylko szkarłat

ranek płonie

Twoją nieobecnością

nabrzmiały pustką

przenika do szpiku kości

do kolejnego zachodu

jestem oczekiwaniem

na niecierpliwość

Twoich szorstkich dłoni

ogień pochłania horyzont

zalewa żarem do ostateczności

kolejnego poranka nie będzie

Błyskawica

W chmurnym spojrzeniu

zamykasz milczenie minionych dni

niewypowiedziane Słowa elektryzują się

na kołnierzu Twojej koszuli

czarnej jak horyzont przed burzą

otwierasz okno

ciężkie gorące powietrze wypełnia noc

bezwietrznie

przechodzisz obok mnie

nad Tobą chmury skłębionych myśli

pojedyncza błyskawica rozświetla niebo

innych iskier między Nami dziś nie będzie

„Być dla Ciebie Poezją chcę”

Być dla Ciebie Poezją chcę

tą którą pojmujesz opuszkami palców

niepokojem

światłocieniem

niemożliwością

uchwyconą na mgnienie

palącym żarem bezdechu

tłumionym jękiem

Poezją dla Ciebie być chcę

niezaspokojoną

„Jak straceniec”

Jak straceniec

zanurzam się w Słowach

ciemnych jak kołnierz czarnej koszuli

opuszkami palców wodzę po przyzwoitości

próbując wyrównać oddech

dotykam chropowatych kantów niedopowiedzeń

wracają myśli o czerni

zsuwającej się z Twoich ramion

dostrzegasz głód

w rozszerzonych źrenicach

mrużysz oczy

ukrywając satysfakcję w kącikach ust

jeszcze jedna noc

jeszcze jedna kawa

która się nie zdarzy

„Jak ten który nie zdarza się dwa razy”

Jak ten który nie zdarza się dwa razy

jak otchłań kawowych czeluści zachwycasz

Słowem zaginając wskazówki zegara

rozpinasz wszystkie

nieistniejące guziki świadomości

zamki fantazji

krępujesz dłonie

z bezczelnym uśmiechem na ustach

widzisz rozszerzone źrenice

kradniesz sen

jak ten który nie zdarza się dwa razy

otwierasz drzwi

przyzwoitość zsuwa się z szelestem

z moich kolan

otwieram oczy

do następnej kawy

Orbity przyjemności

Moje myśli oscylują wokół Ciebie

po orbitach przyjemności

gwiazdozbiorach westchnień

dylatacja czasu między brzegami zaspokojenia

przecedzasz moje myśli przez palce

spotykamy się na krańcu fantazji

zapadam się jak supernowa

Twoje imię kołysanką na dobranoc

„Przez Ciebie”

Przez Ciebie

za Tobą

koniec świata

na koniec świata

żadnego z supłów szaleństwa

nie rozplączesz już

palcami wplecionymi w moje włosy

zostawiłaś mnie na krawędzi zrozumienia

spadam każdej bezsennej nocy

powtarzając Twoje imię jak przekleństwo

„Woda jest wszędzie”

Woda jest wszędzie

jak myśli o Tobie

rozlewa się nienasyceniem

paląc każde zdanie

od szeptu do ekstazy

kilka dotknięć niecierpliwych dłoni

oczekiwanie

zaspokojenie

nad ranem

zamykam w Twoim imieniu

Purpura

Mam rozmazany tusz i szminkę

i policzki w kolorze

Twoich zachodów słońca

bo jesteś w moich myślach

spełnienie zakwita purpurą

Dobranoc

Powiem Ci dobranoc

żarem alabastrowej skóry

rozszerzonymi źrenicami

płynnym ruchem bioder

powiem Ci dobranoc

jeśli się odważysz

otwierasz drzwi

jestem oczekiwaniem

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.