Laura Kowalska

Gorzki Owoc

Zbiór wierszy część 1

© Laura Kowalska, 2019

Gorzki Owoc to zbiór wierszy o chorobach psychicznych, takich jak depresja, lęki społeczne itp. Książka pozwala na poznanie strony autorki, której nie pokazuje na codzień.,,Boje się tych cyborgowych twarzy, Boję się myśli, że nikt już nie marzy, Boje się zguby, coś czego oni już doznali, Już nikt nie ma zastanowień, “Ciekawe jak się poznali”,”

ISBN 978-83-8155-615-6

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Gorzki Owoc

2. Intro (Zagubienie)

3. Decyzja

4. Bezradność

5. Wątpliwości

6. Tabletka

7. Pierwsza w nocy

8. Druga w nocy

9. Trzecia w nocy

10. Czwarta w nocy

11. Piąta w nocy (Spowiedź)

12. Szósta Rano

13. Pragnienie

14. Maska

15. Zanim Odejdę

16. Nad jeziorem

17. Droga

18. Panie Boże

19. Chwile

20. Cenzura

21. Demony wracają

22. Żyletka

23. Przepaść

24. Błaganie

25. Znów

26. Strach

27. Czemu?

28. Rano

29. Walka (Anorektyczka)

30. Breath

31. Krzyk

32. Iluzja

33. Zostań

34. Odeszli

35. Nostalgia

36. XXI Wiek

37. Cyborgowe twarze

38. Testament

39. Koniec

Dla wszystkich tych, którzy stracili nadzieję, bądź co dzień ją tracą...

Intro (Zagubienie)

Mam różne porównania

Mogą Tobie się podobać wedle uznania

Witaj w moim świecie

Czujesz się zagubiony?

Tak, ja też, to pewnie przez nasze demony,

Szekspir powiedział już,

Że wszystkie demony są tutaj,

A w piekle świecą pustki,

Miał rację, będę się tego trzymać uparcie,

Bo czuje ich obecność, nie odstępują ode mnie na krok,

Przez nich, otacza mnie przerażający mrok,

Krok w krok podejmuje próbę ucieczki,

Walcze nie ustanie o przetrwanie

Walka w moim świecie,

Walka w mojej głowie,

Tylko ten kto czyta się dowie,

Co gnije w tej mojej głowie.

Pytam szczerze, co ze mną nie tak?

Po co uczucia?

Zdecydowanie wolałabym ich brak

Po co ten nieustanny ból,

Mój mózg to ul,

Demony to osy,

W słuchawkach leci Ozzy,

Zagubienie.

Znacie inne określenie?

Jak wytłumaczyć uczucie które doświadczam codziennie?

Przytłoczenie?

Tak to też, tych uczuć zbyt wiele,

Nie nadążam za uczuciami,

Nie potrafię ich zatrzymać,

Gonie a one krok przede mna,

ból sprawia że ludzie odchodzą,

Bo kto chce wiedzieć co tak naprawdę dzieje się w twojej głowie?

Nie piszę by czegoś dowieść,

Piszę żeby wypowiedzieć to czego się boję.

Decyzja

Jedna decyzja,

od tego się zaczyna,

Jedna decyzja,

Jedna przyczyna,

Zaczynam się zastanawiać,

Co jeśli w złą stronę kroki zaczęłam stawiać?

Co jeśli droga którą wybieram jest błędna?

Co jeśli się wycofam, a droga okażę się poprawną?

Tyle dróg a ja na skrzyżowaniu,

Ludzie zauważają niepewność w moim zachowaniu,

Stres mnie zżera niczym kwas rdze,

coraz częściej nie wiem co robić, gubię się,

A gdy nadejdzie koniec drogi,

czas nadejdzie srogi,

Nadejdzie czas by drogę stworzyć,

ach jaki strach by samemu coś stworzyć,

A co gdy tworząc, pokieruję kogoś w złą stronę?

Jak mogę komuś zapewnić ochronę?

Bezradność

Zacznijmy od tego, że pewnie kiedyś to uczucie poznasz,

Nawet jeśli się do tego nie przyznasz,

Bezradność. Jak to wytłumaczyć?

Słabnę z dnia na dzień,

Z każdej godziny zdaje się coraz gorzej,

Muszę pomóc, wysłuchać, a ze mną gorzej,

Co mam zrobić? Kiedy nie potrafię,

Mam się nie obwiniać? Kochanie, nie potrafię,

Dobrze wiesz, że gdy nie mogę pomóc tobie,

Różne zarzucenia tworzę swojej osobie.

Wątpliwości

Mówią mi, że mnie znają,

jak to możliwe jeśli sama nie znam siebie?

W głowie po prostu jakiś obraz mają,

a ja w głowie mam Ciebie,

Każdy mnie „zna” lecz tak naprawdę,

Nawet ty mnie nie znasz,

Tylko ja znam prawdę,

choć ją ukrywam, to co Ci powiedziałam masz,

Znam Twoje sekrety, Ty moje też,

Może i niestety, bo oszczędziłabym tobie wielu łez,

Jestem zamknięta, a przy Tobie się otwieram,

czasem zastanawiam się, czy Cię nie uwieram,

Czy nasza przyjaźń nie jest dla Ciebie udręką,

bo czasami czuję, że chcesz mnie pod ręką,

a czasami, że de facto jestem tą udręką.

Przepraszam za moje wątpliwości,

Ale przecież wiesz, że już dawno weszło mi to w kości

Tabletka

Zażywam kolejną tabletkę, która ma mnie uśpić,

Położyć na łożu, na tę noc uśpić,

Znów zamiast działać patrzę na sufit,

Znów dłonią sięgam kolejno czoło, serce, oba obojczyki i drugą rękę,

Zaczynam się modlić, by wybłagać Boga o broń,

Nie dla mnie, lecz dla demonów,

Po co im broń? Tak się trudzą by mnie dopaść,

może dzięki niej coś w końcu zdziałają,

Może powoli jakiś nowy plan wdrążają,

Atakują co nocy, coraz częściej w dzień,

Potrzebuję pomocy, bo wciąż goni mnie cień,

Pełno myśli, których ja nie inicjuje,

Jedyny moment w którym przejmuje władzę to kiedy rymuje

Pierwsza w nocy

O pierwszej wszystko się zaczyna,

Niestety nie wiem, jaka jest tego przyczyna,

Próbujesz zrozumieć moje wiersze,

Ale chyba poznanie mnie jest ważniejsze,

Jeśli chcesz zrozumieć co dzieje się w mej głowie.

Pierwsza w nocy to owoc tego co przenika przez koce,

I powoduje, że płacze całe noce,

Każda łza to pestka,

a muzyka to maewestka,*

Nie chcę wyjść na słabą,

Bo przecież jestem silna,

Walczę co noc, jest to niekończąca się wojna,

Już tak długo to trwa, że już jestem spokojna,

wiem, już jak to się skończy, niechaj wytrwam do końca,

Bym jutro rano znów, mogła zwrócić oczy ku słońca,

A jeśli nie wytrwam i to już koniec,

Żegnaj, najwidoczniej czas już odejść.

maewestka* — żółta kamizelka ratownicza, w wierszu nawiązanie do albumu muzycznego Twenty One Pilots, Trench.

Druga w nocy

Jest 2 w nocy,

Ja jeszcze pełna mocy,

Słysze wyrażnie moje zakazane myśli,

Nie śpie, bo wiem ze nic mi sie nie przyśni,

Wiem też, że choćbym chciała,

Będę tylko leżała do rana,

Słuchawki w uszach,

Grzebią nam w duszach,

Czy to tylko ja?

Wysyłają mnie do psychologa,

Moim psychologiem jest muzyka,

Dzięki niej nie podejmuję ryzyka,

Ryzyka śmierci, samobójstwa,

Myśli kierują, do tego okrucieństwa,

W ciemności modlę się do Boga,

Potrzebuje tu psychologa,

Szukam źródła, powodu,

I przy okazji powrotu,

Do życia z sensem, bez tej ciemności,

Która wnika w moje kości,

Kiedyś umrę, tak, to prawda,

Kiedyś stanie się mi jakaś krzywda,

Czemu już teraz mój umysł chce umierać?

Siada, poddaje się, dusza zaczyna uwierać,

Bezpowrotnie mija czas, ludzie giną co sekundę,

Brak im czasu na to co chcą zrobić, chcą stworzyć swoją własna legendę,

A ja nic nie chcę, tylko się nie obudzić,

W tym problem kiedy ja potrafię tylko marudzić,

Nie mogę zasnąć, u mnie noc jest od płaczu,

Sen raz na tydzień, zdarzało się podsypiać na placu.

Trzecia w nocy

Leżę w łóżku,

Jest trzecia, może czwarta w nocy,

Jedno pewne na pewno jest już po północy,

W głowie pełno myśli, głosów, krzyków,

Czy ja chce tak wiele?

Ja chce tylko iść spać,

Koniec z płaczem,

Potrzebuje snu,

Ja wiem, naprawdę,

Wiem, dobrze znam prawdę,

Moja egzystencja,

To tylko frekwencja,

Frekwencja na tym chorym świecie,

Za plecami, na krawędzi oka,

Widze cos, czuje obecność jakiegoś mojego wroga,

Z tyłu głowy głosy,

Krzyczą, piszczą, mówią prawdę,

JESTEŚ DO NICZEGO
MARNUJESZ TLEN
ZABIJ SIE

Nie moge sie uspokoic,

Wiem ze maja racje,

Ale ja dalej walczę,

Dla tej jednej osoby,

Na pewno nie. dla ozdoby,

Ludzie ozdabiają świat,

A ja z tylu, udaje że wszystko jest w porządku,

Prawdę znam tylko ja,

Te demony mojego życia,

Chcą nieustannie mnie zgładzić,

A ja nie wiem jak temu zaradzić,

Ból istnienia coraz większy,

Chęć do życia coraz bardziej się mniejszy,

Nie wiem co mam robić,

Myśli chcą mnie zgnębić,

Mówią że nikogo nie obchodze,

Jestem jak dziura na wiejskiej drodze,

Wszystko dookola niszcze,

Cały czas tylko piszcze.

Czwarta w nocy

Czwarta w nocy,

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.