Projekt okładki: Paweł Panczakiewicz/PANCZAKIEWICZ ART.DESIGN

Redakcja: Dorota Kielczyk

Redaktor prowadzący: Grażyna Muszyńska

Redakcja techniczna i skład wersji elektronicznej: Robert Fritzkowski

Korekta: Barbara Milanowska (Lingventa)

Zdjęcie na okładce:

© Deagreez/iStock by Getty Images

© text by Charlotte Mils

© for this edition by MUZA SA, Warszawa 2021

ISBN 978-83-287-1602-5

Wydawnictwo Akurat

Wydanie I

Warszawa 2021

fragment

Spis treści

ROZDZIAŁ 1

ROZDZIAŁ 2

ROZDZIAŁ 3

ROZDZIAŁ 4

ROZDZIAŁ 5

ROZDZIAŁ 6

ROZDZIAŁ 7

ROZDZIAŁ 8

ROZDZIAŁ 9

ROZDZIAŁ 10

ROZDZIAŁ 11

ROZDZIAŁ 12

ROZDZIAŁ 13

ROZDZIAŁ 14

ROZDZIAŁ 15

ROZDZIAŁ 16

ROZDZIAŁ 1

EMILY

Wracałam ze spotkania z przyjaciółkami. Widywałyśmy się od wielkiego dzwonu, ale kiedyś byłyśmy bardzo blisko i spotykałyśmy się naprawdę często. Może właśnie przez takie rozluźnienie więzi denerwowała mnie ich opinia na mój temat. Starałam się raczej nie być przewrażliwiona na swoim punkcie i do wszystkiego próbowałam podchodzić z dystansem, ale tym razem ich słowa mocno mnie zabolały. Według moich psiapsiółek zahaczałam już o staropanieństwo.

Kopnęłam kamień na chodniku, który dynamicznie potoczył się do przodu i zatrzymał przy banknocie.

Wzięłam studolarówkę i się uśmiechnęłam. To ma być moja zapłata za samotność? Jeśli tak chce los, to czemu nie – pomyślałam.

– Hej! – usłyszałam przed sobą wołanie. Podniosłam głowę i spojrzałam na starszego od siebie mężczyznę.

– Tak? – zapytałam niepewnie.

– Wypadła mi z portfela. Dzięki. – Wyciągnął rękę, ale schowałam pieniądz za plecy.

– Zaraz. Przecież nie jest podpisana. – Raczej oddałabym mu ten banknot, gdyby nie jego zarozumiała mina.

– Słuchaj, mała, stałem tam i płaciłem przy okienku za pączka, a wiatr przed chwilą zdmuchnął tę setkę tutaj. Przecież bym nie kłamał, prawda? – Był pewny siebie.

Przymrużyłam oczy. Miałam dość ludzi, którzy się tak zachowują.

– Nie przeszliśmy na ty – zauważyłam z przekąsem. Może i jest starszy, ale szacunek mi się należy, stwierdziłam w duchu. Spojrzałam szybko na miejsce, o którym wspomniał, i na auto, chyba jego. – Taki drogi samochód, a kłócisz się o sto dolców? – zwróciłam się do niego też per ty.

– Nie rozśmieszaj mnie. Potrzebujesz kasy? Na co? Na gumki? Waciki? Cokolwiek? Mogę ci dać.

Roześmiałam mu się w twarz. Kilka zdań wystarczyło, żebym się przekonała, co to za buc.

Podeszła do nas jakaś blondynka w za krótkiej sukience, z cyckami niemal na wierzchu. W ręku trzymała torbę z pączkami. Uwiesiła się facetowi na ramieniu i przez chwilę mierzyła mnie wzrokiem jak swoją rywalkę.

– Masz, skoro tak prosisz. Na gumki – dodałam złośliwie i rzuciłam banknot na chodnik. Tak. Dało mi to satysfakcję.

Nie oglądałam się za siebie, to zdradziłoby moją ciekawość. Szłam dumnym krokiem, a auto faceta odjechało z piskiem opon. Ach, to męskie ego…

* * *

koniec darmowego fragmentu
zapraszamy do zakupu pełnej wersji

Wydawnictwo Akurat

imprint MUZA SA

ul. Sienna 73

00-833 Warszawa

tel. +4822 6211775

e-mail: info@muza.com.pl

Dział zamówień: +4822 6286360

Księgarnia internetowa: www.muza.com.pl

Wersja elektroniczna: MAGRAF s.c., Bydgoszcz