Tytuł oryginału: Mother Hunger

Copyright © 2021 by Kelly McDaniel

All rights reserved

Copyright © for the Polish edition by PURANA 2024

Projekt okładki: Krystyna Szczepaniak

Kompleksowe opracowanie książki:

Agencja Wydawnicza Synergy Elżbieta Meissner

www.agencja-wydawnicza-synergy.pl

Zespół w składzie:

Przekład: Paweł Kozłowski i Sergiusz Lipnicki

Redakcja: Aleksandra Kantorowicz

Korekta: Małgorzata Kryska-Mosur

Skład i łamanie: Barbara Kryska

Analiza tekstu: Lingventa

ISBN: 978-83-66200-68-5

Wydawca:

Wydawnictwo PURANA

ul. Agrestowa 11, 55-330 Lutynia

tel.: 71 35 92 701, 603 402 482

e-mail: biuro@purana.com.pl

www.purana.com.pl

Facebook: FB Wydawnictwo Purana

Instagram: IG Wydawnictwo Purana

YouTube: YT Purana Talk

Zapraszamy do naszej księgarni internetowej:

www.purana.com.pl

Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej książki nie może być powielana bądź przekazywana w jakiejkolwiek formie, żadnymi środkami elektronicznymi lub mechanicznymi, łącznie z fotokopiowaniem, nagrywaniem lub przez dowolny system przechowywania informacji, bez pisemnej zgody wydawcy.

Spis treści

Wprowadzenie

Rozdział 1. Czym jest głód matki

Rozdział 2. Teoria przywiązania i głód matki

Rozdział 3. Opieka

Rozdział 4. Zastępczy komfort

Rozdział 5. Toksyczne wody

Rozdział 6. Ochrona

Rozdział 7. Przewodnictwo

Rozdział 8. Głód matki trzeciego stopnia

Rozdział 9. Leczenie głodu matki

Rozdział 10. Macierzyństwo z głodem matki

Konkluzje

Przypisy

O autorce

Wprowadzenie

W swoim wspaniałym pamiętniku Our Lady of Perpetual Hunger Lisa Donovan pisze m.in.:

Dziedziczymy swój ból i nosimy go głęboko w sobie, my, kobiety w mojej rodzinie. Jak dodatkowy narząd, pękniętą komorę w naszych sercach, której żadna z nas nie potrafi naprawić i która nie pozwala sercu pracować normalnie, tak jak pracują serca innych ludzi^1.

Donovan uchwyciła istotę zranionego serca, ową „pękniętą komorę”, którą niektóre córki dziedziczą po matkach. Gdy pisałam książkę, którą teraz trzymasz w dłoniach, słowa Lisy Donovan były balsamem dla mojej duszy, uznaniem dziedzictwa zranionych serc moich przodkiń. Trudno o tym pisać, mówić, trudno też zdobyć na ten temat jakąś wiedzę.

W ostatnich dwóch latach prawie całkiem zarzuciłam pisanie tej książki. Często nachodziła mnie myśl, że większość ludzi nie chce nic wiedzieć na ten temat, ale głównie dlatego, że jest on po prostu trudny. Wciąż zadawałam sobie pytanie: w jakim celu to robię? I pracowałam dalej z jednego powodu: to książka, którą chciałbym przeczytać jako młoda kobieta.

Urodziłam się jako potomkini pełnych energii i zaradnych kobiet, które wychowywały swoje dzieci najlepiej, jak potrafiły. Pochodzę z trudnego środowiska, jak wiele z was. Wykorzystuję co prawda atuty, jakie dają biała skóra, solidne wykształcenie i inne przymioty, ale żadne przywileje nie uchronią nikogo przed głodem matki.

Moja prababcia ze strony matki porzuciła swoją córkę, gdy ta była małą dziewczynką. Zabrała drugą córkę i wyjechała z miasta, żeby zamieszkać z innym mężczyzną. Był on jednym z pięciu, z którymi miała się pobrać, a potem rozwieść. Mała dziewczynka, którą porzuciła, została później moją babcią.

Rozpaczliwie kochałam babcię. Widywałyśmy się tylko raz do roku, ale te wspólne chwile były dla mnie magiczne. Mama nie bardzo lubiła babcię. Niewątpliwie spuścizna porzucenia sprawiła, że moja babcia spragniona była czegoś, czego moja matka wcale nie chciała jej dać. Bycie jej córką musiało być dla matki ciężarem. Nie znam szczegółów, bo mama bardzo słabo pamięta swoje dzieciństwo i nie ma ochoty zagłębiać się w te sprawy.

Nie do końca rozumiałam, czym jest głód matki, dopóki sama nie rozpoczęłam własnej podróży macierzyńskiej i kariery zawodowej. Ale już we wczesnej młodości wiedziałam, że w mojej rodzinie coś jest nie tak. Z perspektywy czasu i z klinicznego punktu widzenia nie sądzę, żeby głębsza wiedza na ten temat mogła mi w jakikolwiek sposób pomóc w czasie, gdy pozostawałam pod opieką matki. Za bardzo byłam pochłonięta tym, żeby okazać się dobrą córką. Byłam pochłonięta wolą przetrwania. Na szczęście, gdy przekroczyłam dwudziestkę, trafiłam na kursy dla kobiet, gdzie znalazłam wskazówki, które otworzyły mi oczy i pozwoliły nazwać głód matki jego prawdziwym imieniem. Dwadzieścia lat później opublikowałam swoją pierwszą książkę Ready to Heal, w której po raz pierwszy określiłam głód matki jako źródło uzależniającej miłości. Od tego czasu pomagam kobietom zrozumieć i uleczyć cierpienie wynikające ze słabego przywiązania we wczesnym okresie życia. Głód matki: Jak dorosłe córki mogą zrozumieć i wyleczyć się ze skutków braku opieki, ochrony i przewodnictwa zawiera wiedzę zgromadzoną podczas ostatnich trzech dekad badań, praktyki i nauki.

To list ode mnie do ciebie – od jednej córki do drugiej – o dziedzictwie życia ze zranionym sercem. Dziedzictwie, które jest po części biologiczne, po części psychologiczne, po części kulturowe i duchowe.

Mimo różnic w poszczególnych historiach odkryłam, że każda kobieta cierpiąca na głód matki tęskni za tym samym: za szczególną miłością – opiekuńczą, dającą poczucie bezpieczeństwa, inspirującą – taką, jaką uważamy za miłość macierzyńską. To miłość, która ma nam zapewnić solidną podstawę do życiowego startu. Bezwarunkowa miłość, której nie zastąpi żaden romantyczny związek, przyjaźń ani tort urodzinowy.

Wiele osób uważa, że tą szczególną miłością mogą obdarzać dzieci również ojcowie. Choć oczywiste jest, że córki wychowywane przez uważnych, troskliwych ojców mają wiele zalet, to ojcowie nie mogą zastąpić matek. W określeniu „głód matki” nie chodzi o umniejszenie znaczenia ojców lub innych głównych opiekunów. Nie chodzi też o obwinianie matek za to, czego nie mogły zapewnić. Głód matki to ramy, które pomogą ci określić najistotniejsze elementy opieki macierzyńskiej, abyś mogła rozpoznać, co straciłaś, i odzyskać to, czego potrzebujesz.

W tej książce przeanalizujemy, jakie są przyczyny powstawania głodu matki i co można z nim zrobić. Gdy będziesz czytać te strony i dokonywać różnych odkryć, uzdrawiająca moc poznania nie zawsze okaże się przyjemna, ale przyniesie ci nową nadzieję i doda energii. Bądź pewna, że głód matki można uleczyć bez fizycznej obecności twojej matki lub uznania twojego żalu. Głód matki nie oznacza, że chcesz być matką lub potrzebujesz bliskości własnej matki. Głód matki może się pojawić niezależnie od tego, czy byłaś wychowywana przez rodzoną matkę, matkę adopcyjną, przybraną, ojca, dwie matki, dwóch ojców, samotną matkę lub wielu opiekunów. Głód matki dotyczy nie tyle tego, kto cię właściwie wychował, co raczej tego, jakich potrzeb rozwojowych zaspokojenia zabrakło w okresie, gdy kształtowała się twoja osobowość. Głód matki to określenie tęsknoty, z którą żyjesz. Tęsknoty za szczególnym rodzajem miłości.

Kolejne rozdziały ułożyłam tak, żeby zapewnić ci delikatne wsparcie. W pierwszym rozdziale pojawi się definicja głodu matki, co od razu powinno ci przynieść ulgę. W pozostałej części książki zajmiemy się szczegółowo trzema zasadniczymi elementami matczynej miłości. Zaczynając od pierwszego elementu macierzyństwa, opieki, będziemy uczyć się od zwierząt, mówić o przywiązaniu, a także przyjrzymy się bliżej skomplikowanej relacji z jedzeniem i seksem, będącej składnikiem głodu matki.

Przejdziemy później do drugiego podstawowego elementu macierzyństwa – do ochrony. Przegląd dominujących wzorców kulturowych krzywdzących kobiety pozwoli zrozumieć, dlaczego tak wiele z nas cierpi na objawy głodu matki. Prawdziwy przypadek człowieka będący inspiracją serialu Dirty John ilustruje tragedię, która może się zdarzyć, gdy matka nie potrafi ochronić swojej córki. Ukazuje on, jak strach jest wpleciony w psychikę kobiety i wynikającą z niej postawę.

Następnie zbadamy trzeci istotny element macierzyństwa: przewodnictwo – w jaki sposób matka inspiruje córkę. Dalej, zbliżając się do końca książki, omówimy głód matki trzeciego stopnia. To jakby poparzenie trzeciego stopnia w relacjach, które może całkowicie spustoszyć życie kobiety, jak to miało miejsce w przypadkach Judy Garland i Édith Piaf. Na koniec przeanalizujemy żal, który jest immanentną częścią głodu matki.

Głód matki przejawia się w różnych formach. Niektóre są bardziej bolesne niż inne. Proces leczenia będzie przebiegać różnie w indywidualnych przypadkach. Jeśli twojej matki nie ma już na świecie, czeka cię inna droga niż w przypadku osoby, której matka wciąż żyje. Niezależnie od tego, czy twoja matka żyje, czy nie, proces leczenia wiąże się z zastąpieniem tego, co zostało utracone w latach, kiedy kształtowała się twoja osobowość. Nie wszystkie idee zawarte w książce będą pasowały do twoich doświadczeń jako córki. Ale gdzieś w tych rozdziałach znajdziesz być może właściwe słowa dla bólu, który cię prześladuje. Jeśli tak się stanie, świeżo rozjaśniony umysł sam pokieruje przyrodzonym procesem uzdrawiania.

Chociaż droga do twojego uzdrowienia jest wyjątkowa, istnieją pewne typowe oznaki procesu zdrowienia, których możesz się spodziewać: zwiększone poczucie bezpieczeństwa emocjonalnego, łatwiejsze podejmowanie decyzji, mniejszy niepokój i zrozumienie twojego stylu przywiązania. Odnajdziesz w sobie empatię i zrozumienie dla wyborów, których dokonałaś (nawet tych, których najbardziej żałujesz), i łatwiej będzie ci wybrać przyjaciół oraz partnerów, którzy są ci przychylni i darzą cię szacunkiem. Jeśli masz dzieci, kochanie ich też staje się prostsze.

Głód matki nie jest niczym niezwykłym. Ale nienazwany skrywa się w tajemnicy i wstydzie. Przyzwolenie na naukę i rozmowę o tych ranach związanych z relacjami ma znaczenie fundamentalne. To odważny krok w kierunku odzyskania miłości, której potrzebujesz.

Jeśli jesteś matką, może cię kusić, by przeczytać tę książkę jako instrukcję prawidłowego matkowania lub by powrócić do spraw, których żałujesz. Spróbuj tego nie robić. Proszę, przeczytaj tę książkę jako córka. Zadaniem tej książki jest pomóc ci dowiedzieć się, co straciłaś w trakcie własnego rozwoju, żebyś mogła odzyskać te czułe cząsteczki siebie, które zostały poświęcone, by zasłużyć na miłość matki lub przetrwać jej nieobecność. Gdy poskładasz w całość własną historię jako córki swej matki, znajdziesz nowe zasoby utraconej opieki, ochrony i przewodnictwa. Konfrontacja ze zranionym sercem, które rządzi twym życiem, daje ci możność otwarcia się na radość i związki.

Będę cię serdecznie wspierać na kolejnych stronach, w miarę zdobywania przez ciebie nowej świadomości.