Emma uniosła ręce wysoko nad głowę i stanęła na palcach, zanurzając je w przyjemnie miękkim dywanie. Rozciągnęła się kilkukrotnie, bo wiedziała , że za moment czeka ją przynajmniej godzina maksymalnie stresującego siedzenia w fotelu. Tak, w niektórych sytuacjach odpoczynek w fotelu wcale nie jest odprężający. Dla rozluźnienia przed czekającym ją zaraz zadaniem kobieta wykonała jeszcze kilka skrętów tułowia, dwa przysiady i cztery podskoki, a potem głęboko wypuściła powietrze z płuc. Na koniec t rochę nerwowo poprawiła luźne domowe szorty i mruknęła:

– Ogarnij się, kobieto, dasz radę. Znasz tę grę. Jesteś dobra.

Uniosła brodę i w pośpiechu poszła do kuchni małego, wynajmowanego od kilku lat mieszkania. Nalała sobie szklankę wody i motywując się – tym razem w myślach – wróciła do pokoju. Dwudziestoośmiolatka czuła rosnącą presję, ale starała się nad nią panować. Dobrze wiedziała, że tylko kontrola nad emocjami może dać jej przewagę. Usiadła w szerokim fotelu i postawiła szklankę na stoliku obok, a potem zamknęła oczy i upewniła się, że bez problemu po nią sięgnie.

Wreszcie spojrzała na wiszący na ścianie zegar i z pewną czułością sięgnęła po opływowe, pięknie wykonane gogle VR. Te gogle. Model nówka sztuka, korzystała z nich ledwie kilka miesięcy, ale w porównaniu z poprzednimi różnica była abstrakcyjnie duża. Jakość dźwięku, obraz, efekty – prawdziwe cacuszko. Podłączyła dwa bezprzewodowe czujniki, które miały odwzorowywać ruchy jej rąk w świecie wirtualnym, i kiedy wreszcie zakładała gogle na głowę, ręka nawet jej nie zadrżała .

Ten cud techniki pożyczył jej najlepszy przyjaciel – z tych mocno przy forsie i patrzących na takie wydatki na luzie – więc nie musiała się martwić , że cokolwiek uszkodzi. Nie musiała też tego sprzętu oddawać, bo Fred wolał , żeby za wygraną kupiła mu po prostu dobre wino. Prawdziwy skarb nie przyjaciel! Szczególnie dla kogoś, kto wymyślił sobie zarabianie na grach w wirtualnej rzeczywistości i dopiero się w tym rozkręcał.

Emma grała od trzech lat, ale jej początki były słabe. Większość zadań opierała się wtedy na darmowych testach albo barterze, więc za tracenie czasu w wirtualnej rzeczywistości otrzymywała drobne gadżety, gry, niekiedy bon na zakupy. Jakiś czas temu coś się jednak na rynku zmieniło i teraz firmy nie

tylko płaciły za granie, lecz także coraz chętniej doceniały zwycięzców , dając im różne angaże. Emma marzyła właśnie o takiej nagrodzie. Westchnęła, myśląc, że mogłaby dostać pracę albo przynajmniej płatny

staż w znanej i stabilnej firmie, zamiast smażyć naleśniki w cukierni na rogu. Czasem dziewczyna miała wrażenie, że jej ciało już niczym innym nie pachnie, jakby zapach naleśników zespolił się z jej skórą i nie dał się wywabić .

W nowych realiach rynkowych świata VR dziewczynie zwykle udawało się zarobić na grach nawet kilka stówek miesięcznie. Dwieście, z rzadka trzysta dolarów za zwycięstwo, ale to wciąż było za mało, by rzucić cukiernię . Raz jeden jedyny ugrała tysiąc i to było jak gwiazdka z nieba – za te pieniądze świętowała razem z Charlotte, swoją dziewczyną, przez dobre dwa miesiące. Opłaciły czynsz na zapas, wyrównały trochę długów, kupiły sobie dwa wymarzone kursy doszkalające.

No i zainwestowały w porządny fotel, na którym Emma za chwilę będzie rozgrywała coś znacznie większego. Coś, o czym nie powiedziała Charlie, żeby nie robić jej niepotrzebnej nadziei.

Całe szczęście, tego dnia jej partnerka miała zaplanowaną wizytę u fryzjera, więc i tak miało jej nie być w domu. Zanim niczego nieświadoma trzydziestolatka wyszła z mieszkania, Emma upewniła się jeszcze dyskretnie, że po fryzjerze Charlotte pójdzie na zakupy i odwiedzi koleżankę, więc teraz miała czas, swobodę i… nie musiała się dodatkowo denerwować.

Kliknęła przycisk i uruchomiła gogle, a później połączyła się z odpowiednim serwerem. Przed jej oczyma pojawiło się odliczanie wskazujące, że do gry zostało ledwie dwadzieścia sekund. Uspokoiła oddech i wyrzuciła z głowy fakt, że do rozpoczynanej właśnie rozgrywki – i to w pięcioetapowych eliminacjach, które ciągnęły się prawie dwa miesiące – pokonała kilkadziesiąt osób.