Copyright © by Virtualo, 2023

Copyright © by Barbara Kosmowska

Redakcja: Iwona Krynicka, MUZA SA

Korekta: Melanż

Skład wersji elektronicznej: Michał Latusek / konwersja.net

Projekt okładki: Anna Simeone

Wydanie I

Warszawa 2023

ISBN 9788327275233

Książka jest objęta ochroną prawa autorskiego. Wszelkie udostępnianie osobom trzecim, upowszechnianie i upublicznianie, kopiowanie oraz przetwarzanie jest nielegalne i podlega właściwym sankcjom.

Virtualo Sp. z o.o.

ul. Marszałkowska 104/122

00-017 Warszawa

www.virtualo.pl

Chcesz wydać książkę lub audiobook? Wejdź na virtualo.eu lub napisz do nas na adres redakcja@virtualo.pl

Fragment

Strona redakcyjna

Gaduła

Pozostałe rozdziały dostępne w pełnej wersji e-booka.

Tato, co to znaczy, że język lata jak łopata? Kuba mówi, że mój lata! Czy język jest motylkiem? Bo jeżeli mój język jest motylkiem, to nie może być łopatą. Kuba mi dokucza, a ty musisz z nim poważnie porozmawiać. Mama zawsze z Kubą poważnie rozmawia, jak ciebie nie ma w domu. A właściwie to dlaczego ty tak często wyjeżdżasz? Przecież nie jesteś podróżnikiem. Kolumb był podróżnikiem, ale on pływał. Karol mi powiedział, że on odkrył Amerykę. Nie, nie Karol, tylko ten Kolumb. A jak ty jeździsz samochodem, to chyba nie jesteś Kolumbem, prawda? A tata Karola pływa na statku i Karol też chce pływać, choć na razie to on jest bardzo wstydliwy, aż się chłopaki z niego śmieją… Tato, a gdybyś ty się przesiadł na statek, to byłbyś Kolumbem…?

Tata uśmiechnął się i spojrzał na Julkę prosząco.

Julka znała to spojrzenie rodziców. Oznaczało, że znowu zadaje za dużo pytań. I że za szybko mówi. Rozmawia bardziej sama ze sobą niż z innymi i nikt za nią nie nadąża.

– Wiem, że raczej nie zostaniesz Kolumbem – szepnęła przepraszająco. – Ale z tą łopatą to Kuba naumyślnie, prawda? Wcale nie mam łopaty w buzi.

– Nie masz w buzi łopaty – zapewnił tata, wchodząc z Julką do przedszkolnej szatni. – Raczej wiatraczek, który się obraca nawet wtedy, gdy nie ma wiatru – dodał, starając się, żeby jego głos brzmiał poważnie, a jednak Julka wyraźnie widziała w oczach taty wesołe iskierki.