EWANGELIA WEDŁUG ŚWIĘTEGO ŁUKASZA

EWANGELIA WEDŁUG ŚWIĘTEGO ŁUKASZA

Przedmowa: 1,1–4

1

1 Wielu już usiłowało opowiedzieć rzeczy, które się wśród nas wydarzyły, [2] tak jak je przekazali nam ci, co byli [ich] naocznymi świadkami i posługiwali słowu. [3] Dlatego też i ja, dostojny Teofilu, postanowiłem zbadać dokładnie wszystko i opisać ci według kolejności, 4 żebyś poznał całą prawdę pouczeń, których ci udzielono.

NARODZENIE I ŻYCIE UKRYTE JANA CHRZCICIELA ORAZ JEZUSA
1,5–2,52

Zapowiedź narodzenia Jana Chrzciciela: 1,5–25

[5]Za czasów Heroda, króla Judei, żył pewien kapłan, imieniem Zachariasz, z klasy kapłańskiej Abiasza. Żona jego pochodziła z rodu Aarona i miała na imię Elżbieta. 6 Oboje byli sprawiedliwi wobec Boga, przestrzegając gorliwie wszystkich przykazań i przepisów Pańskich. 7 Nie mieli jednak dzieci, ponieważ Elżbieta była niepłodna; zresztą oboje byli już podeszli w latach.

[8] I oto stało się, że gdy w przypadającej dla jego klasy kolejności [Zachariasz] pełnił służbę kapłańską przed Bogiem, [9] zgodnie ze zwyczajem, który był praktykowany wśród kapłanów, na niego padł los, by wszedł do świątyni Pańskiej i nałożył kadzidła. 10 Cała rzesza ludzi modliła się w czasie kadzenia na zewnątrz świątyni. 11 I ukazał się mu anioł Pański po prawej stronie ołtarza kadzenia. 12 Na jego widok przeraził się Zachariasz i lęk go ogarnął. [13] I powiedział do niego anioł: Nie bój się, Zachariaszu! Modlitwa twoja została wysłuchana. Oto Elżbieta, żona twoja, porodzi ci syna, któremu dasz imię Jan. 14 Sam będziesz się cieszył i radował, i wielu innych będzie się weselić z powodu jego narodzenia. [15] Będzie on bowiem wielki w oczach Pana. Nie będzie pił ani wina, ani sycery. Od łona matki będzie pełen Ducha Świętego 16 i wielu spośród Izraela nawróci do Pana, Boga ich. [17] Sam będzie szedł przed Nim w duchu i w mocy Eliasza, aby zwrócić serce ojców ku ich synom, a niewierzących – ku rozsądkowi sprawiedliwych, i by przygotować Panu lud doskonały. [18] A Zachariasz rzekł do anioła: Po czymże to poznam? Ja jestem już przecież stary a moja żona także podeszła w latach. 19 Odpowiadając anioł rzekł do niego: Ja jestem Gabriel, który stoi przed Bogiem. Zostałem posłany, aby mówić z tobą i by donieść ci tę dobrą nowinę. 20 Lecz ty sam staniesz się niemy i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, w którym się to wszystko stanie, ponieważ nie uwierzyłeś słowom moim, które się wypełnią we właściwym czasie.

21 A lud oczekiwał na Zachariasza i dziwił się że tak długo zostaje w świątyni. 22 Kiedy zaś wyszedł, nie mógł do nich nic powiedzieć. Wtedy zrozumieli, że miał jakieś widzenie w świątyni. A on tylko dawał im znaki i pozostał niemową. 23 Kiedy zaś skończył się czas jego służby, wrócił do swego domu. 24 Potem żona jego Elżbieta poczęła i pozostawała w ukryciu przez pięć miesięcy.

[25] Tak oto uczynił mi Pan – mówiła – w tych dniach, kiedy to raczył zdjąć ze mnie hańbę wobec ludzi.

Zapowiedź narodzin Jezusa: 1,26–38

26 W szóstym zaś miesiącu anioł Gabriel został posłany przez Boga do miasta galilejskiego Nazaret, 27 do dziewicy poślubionej człowiekowi imieniem Józef, z pokolenia Dawidowego. Dziewica zaś miała na imię Maryja. [28] I wszedłszy do niej anioł powiedział: Bądź pozdrowiona, pełna łaski! Pan z tobą, [błogosławiona jesteś między niewiastami].

[29] A ona przelękła się usłyszawszy te słowa i myślała sobie, co miałoby znaczyć to pozdrowienie. 30 Wtedy rzekł do niej anioł: Nie bój się, Maryjo, bo znalazłaś łaskę u Boga. [31] Oto poczniesz w swym łonie i porodzisz syna, i nadasz Mu imię Jezus. [32] Stanie się On wielkim i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu stolicę ojca Jego, Dawida. 33 I będzie panował nad domem Jakuba na wieki, i królestwo Jego nie będzie mieć końca. [34] A Maryja powiedziała do anioła: Jakże się to stanie? Przecież ja nie znam męża. 35 Odpowiadając jej anioł rzekł: Duch Święty zstąpi na ciebie i osłoni cię moc Najwyższego. Dlatego też Święte, to, co się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. 36 Oto Elżbieta, krewna twoja, również poczęła dziecię w swej starości. Teraz jest już w szóstym miesiącu ta, którą nazywają niepłodną. [37] Nic bowiem nie jest niemożliwe u Boga. 38 I rzekła na to Maryja: Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego. Wtedy odszedł od niej anioł.

Nawiedzenie Elżbiety przez Maryję: 1,39–56

39 A Maryja wybrała się w tym czasie i wyruszyła z pośpiechem w góry do pewnego miasta [przynależącego do pokolenia] Judy. 40 Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. 41 A gdy pozdrowienie Maryi usłyszała Elżbieta, poruszyło się dziecię w jej łonie, ona zaś, napełniona Duchem Świętym, zawołała w uniesieniu wielkim. 42 Jesteś błogosławiona wśród niewiast, błogosławiony także owoc twojego łona. 43 Skądże mi to [szczęście], że oto sama Matka Pana mojego przychodzi do mnie? 44 Gdy tylko zabrzmiał w uszach moich głos twojego pozdrowienia, poruszyło się radośnie dziecię w moim łonie. 45 O, błogosławiona jesteś za to, żeś uwierzyła w spełnienie się wszystkiego, co Pan ci powiedział.

[46] A Maryja odrzekła: / Uwielbia dusza moja Pana

[47] i duch mój rozradował się / w Bogu, Zbawicielu moim,

48 bo wejrzał na małość sługi swojej. / Oto teraz będą mnie nazywać / błogosławioną wszystkie narody.

[49] Bo wielkie rzeczy uczynił mi / Wszechmocny i święte jest imię Jego.

[50] Jego miłosierdzie zaś z pokolenia na pokolenie / względem tych, którzy się Go boją.

51 Ramieniem swoim moc okazał, / rozproszył tych, co się wynosili w swym sercu.

[52] Możnych usunął z ich tronów, / a pokornych wywyższył.

[53] Głodnych napełnił dobrami, / bogaczy zaś z niczym odprawił.

[54] Wejrzał na Izraela, swego sługę, / przypominając [dawne] miłosierdzie swoje,

[55] jak to powiedział ojcom naszym / o Abrahamie i o potomstwie jego na wieki.

56 I pozostała z nią Maryja około trzech miesięcy, a potem wróciła do swego domu.

Narodziny Jana Chrzciciela: 1,57–80

57 Dla Elżbiety zaś nadszedł czas jej rozwiązania i porodziła syna. 58 I dowiedzieli się jej sąsiedzi i krewni o tym, jak to Pan okazał jej swoje miłosierdzie. I cieszyli się wspólnie z nią. [59] A dnia ósmego przyszli, by obrzezać chłopca i nadać mu imię ojca jego, Zachariasza. 60 Lecz matka jego odpowiedziała: Żadną miarą! Będzie się nazywał Jan. 61 Wtedy powiedziano jej, że nikt w jej rodzinie nie nosi tego imienia. 62 I pytali na migi jego ojca, jak chciałby go nazwać. 63 A on, poprosiwszy o tabliczkę, napisał: Jan jest jego imię. I dziwili się wszyscy. 64 Zaraz też otworzyły się jego usta i [rozwiązał się] język, i mówił wielbiąc Boga. 65 A wszystkich sąsiadów [ich] ogarnęło przerażenie i opowiadano o tym po wszystkich górskich okolicach. 66 A wszyscy, którzy tego słuchali, byli prawdziwie przejęci i pytali: Kim też będzie to dziecko? Bo ręka Pańska była nad nim.

67 Zachariasz zaś, ojciec jego, napełniony Duchem Świętym, prorokował mówiąc:

[68] Niech będzie uwielbiony Pan, Bóg Izraela / za to, że wejrzał na lud swój i wybawił go.

[69] I wzbudził nam potęgę zbawienia / w domu sługi swego, Dawida,

[70] jak to zapowiedział od dawna / przez usta świętych proroków swoich:

[71] wybawienie od naszych nieprzyjaciół / i uwolnienie z rąk wszystkich, którzy nas nienawidzą;

[72] aby okazać miłosierdzie ojcom naszym / i przypomnieć swe święte przymierze:

[73] przysięgę, jaką złożył ojcu naszemu Abrahamowi,

74 że za sprawą Jego wyrwani z mocy nieprzyjaciół / bez lęku służyć Mu będziemy

75 w świętości i sprawiedliwości wobec Niego / przez wszystkie dni naszego życia.

[76] A ty, dziecko, będziesz nazwane prorokiem Najwyższego; / pójdziesz bowiem przed obliczem Pana / żeby przygotować drogi dla Niego

77 i nieść Jego ludowi wieść o zbawieniu / przez odpuszczenie mu grzechów,

[78] dzięki litości serdecznej Boga naszego. / Przez nią to wejrzał na nas / Ten, co wschodzi z wysoka,

[79] aby oświecić pozostających / w ciemności i w mrokach śmierci / i skierować nasze kroki na drogę pokoju.

80 A dziecię rosło i umacniało się na duchu, i pozostawało na pustkowiu aż do czasu ukazania się Izraelowi.

Narodzenie Jezusa: 2,1–20

2

[1] W owym czasie wyszedł dekret od cesarza Augusta, aby spisano mieszkańców całego państwa. [2] Odbył się ten pierwszy spis wtedy, gdy rządy w Syrii pełnił namiestnik Kwiryniusz. 3 Szli więc wszyscy, każdy do swego miasta, aby się zapisać.

4 Wyruszył też i Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do Betlejem, miasta Dawidowego – był bowiem z domu i z pokolenia Dawida – 5 żeby się zapisać razem z Maryją, zaślubioną mu, brzemienną. 6 A kiedy się tam znajdowali, nadszedł dla niej czas rodzenia. [7] I wydała na świat Syna pierworodnego, owinęła Go w pieluszki i złożyła w żłobie, bo zabrakło dla nich miejsca w gospodzie.

8 Byli zaś w tej okolicy pasterze, czuwający nocą w polu nad swymi trzodami. 9 I oto anioł Pański zjawił się wśród nich: jasność Pana opromieniła ich, a oni bardzo się przelękli. 10 Anioł zaś powiedział do nich: Nie bójcie się! Oznajmiam wam bowiem wielką radość zgotowaną całemu narodowi: 11 W mieście Dawidowym narodził się wam dziś Zbawiciel, który jest Mesjaszem i Panem. 12 A oto znak dla was: Znajdziecie niemowlę owinięte w pieluszki i złożone w żłobie. 13 I natychmiast przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga mówiąc:

14Chwała Bogu na wysokościach, / a na ziemi pokój ludziom, / w których sobie [Bóg] upodobał.

15 A kiedy aniołowie odeszli od nich do nieba, pasterze mówili między sobą: Chodźmy do Betlejem i zobaczmy to, co się stało i co nam Pan okazał. 16 I spiesząc się przybyli, i znaleźli Maryję i Józefa, i Dziecię złożone w żłobie. 17 A gdy Je ujrzeli, poczęli opowiadać, co im było objawione o tym Dzieciątku. 18 Wszyscy zaś, którzy ich słuchali, dziwili się temu, co mówili pasterze. [19] A Maryja zachowywała wszystkie te słowa, rozważając je w swym sercu. 20 I wrócili pasterze wychwalając i wielbiąc Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli tak, jak im to zostało powiedziane.

Obrzezanie: 2, 21

[21] A po ośmiu dniach, gdy obrzezano Dziecię, nadano Mu imię Jezus, wskazane przez anioła, nim jeszcze było poczęte w łonie.

Dalsza część dostępna w wersji pełnej.

1,2 „Słudzy słowa” – apostołowie (por. Dz 1,21; 6,4).

1,3 „Teofilu” – nic więcej nie wiadomo, kim był ów człowiek i czy w ogóle był historyczną postacią.

1,5 „Z rodu Aarona” – brata Mojżesza, protoplasty rodu kapłańskiego. Tak więc pochodzenia kapłańskiego była również Elżbieta; por.1 Krn 24,10.

1,8 Por. Wj 30,7.

1,9 „Los” – drogą losowania wyznaczano dzień posługi kapłańskiej, na którą składało się odnowienie ognia i spalenie kadzidła przed wejściem do Świętego Świętych.

1,13 Por.1,60.

1,15 Por. 7,33.

1,17 „W mocy Eliasza” – według tradycji żydowskiej Eliasz miał się pojawić znów na ziemi, aby namaścić Mesjasza; por. Ml 3,23n.

1,18 Por. Rdz 15,8.

1,25 „Hańbę” – za którą uchodziła wśród Izraelitów bezpłodność niewiasty (por. Rdz 16,4; 30,23;1 Sm 1,6).

1,28 „Bądź pozdrowiona” – lub „Raduj się!” – ostatni fragment tego wiersza nie istnieje w wielu rękopisach; został wprowadzony najprawdopodobniej przez analogię do w. 42.

1,31 Por. Iz 7,14.

1,32 Por. Mt 1,21–23.

1,34 „Nie znam męża” – inaczej: Nie współżyję z mężem. Stwierdzenie to dotyczyło sytuacji, w jakiej Maryja znajdowała się podczas zwiastowania, ale mogło też już wyrażać postanowienie trwania w dziewictwie aż do końca życia; por. Mt 1,18–20.

1,37 Por. Rdz 18,14; Mt 19,26.

1,29 „Miasta” – dzisiejszego Ain Karim, 7 km na zachód od Jerozolimy.

1,46n Por.1 Sm 2,1–10.

1,47–48 Por. 1 Sm 1,11.

1,49 Por. Ps 111,9.

1,50 Por. Ps 103,13.17.

1,52 Por. Ps 147,6; Hi 5,11.

1,53 Por. Ps 107,9; 34,11.

1,54 Por. Iz 41,8–9; Ps 98,3.

1,55 Por. Mi 7,20.

1,59 Por. Rdz 17,12.

1,68 Por. Ps 41,14; 72,18;106,48;111,9; Łk 7,16; 24,21.

1,69 Por.1 Sm 2,10; Ps 132,17.

1,70 Por. Rz 1,2; Ap 10,7.

1,71 Por. Ps 106,10.

1,72 Por. Ps 105,8;106,45.

1,72–73 Por. Kpł 26,42; Rdz 22,16n; Jr 11,5; Mi 7,20.

1,73 Por. Rdz 17,7.

1,76 Por. 7,27; Mk 1,2; Ml 3,1.

1,78 Por. Iz 60,1n; Za 6,12; Ml 3,20.

1,79 Por. Iz 9,1; 42,7; Mt 4,16.

1,79b Por. Iz 59,8; Rz 3,17.

2,1 „Cesarz August” – panujący w latach 30 przed Chr. do 14 po Chr.

2,2 „Pierwszy” – z dwu spisów dokonanych przez Kwiryniusza.

2,7 „Pierworodnego” – co ma udowadniać przynależność tego dziecka do Boga (por. Wj 13,12–16), z całkowitym pominięciem sprawy dalszego potomstwa.

2,19 Por. 2,51.

2,21 Por.1,31.

WYKAZ SKRÓTÓW I OZNACZEŃ

Ab – Księga Abdiasza

Ag – Księga Aggeusza

Am – Księga Amosa

Ap – Apokalipsa św. Jana

Ba – Księga Barucha

Dn – Księga Daniela

Dz – Dzieje Apostolskie

Ef – Św. Pawła List do Efezjan

Est – Księga Estery

Ez – Księga Ezechiela

Ezd – Księga Ezdrasza

Flm – Św. Pawła List do Filemona

Flp – Św. Pawła List do Filipian

Ga – Św. Pawła List do Galatów

Ha – Księga Habakuka

Hbr – List do Hebrajczyków

Hi – Księga Hioba

Iz – Księga Izajasza

J – Ewangelia według św. Jana

1 J – 1 List św. Jana

2 J – 2 List św. Jana

3 J – 3 List św. Jana

Jdt – Księga Judyty

Jk – List św. Jakuba

Jl – Księga Joela

Jon – Księga Jonasza

Joz – Księga Jozuego

Jr – Księga Jeremiasza

Jud – List św. Judy

Koh – Księga Koheleta (Eklezjastesa)

Kol – Św. Pawła List do Kolosan

1 Kor – Św. Pawła 1 List do Koryntian

2 Kor – Św. Pawła 2 List do Koryntian

Kpł – Księga Kapłańska

1 Krl – 1 Księga Królewska

2 Krl – 2 Księga Królewska

1 Krn – 1 Księga Kronik

2 Krn – 2 Księga Kronik

Lb – Księga Liczb

Lm – Lamentacje Jeremiasza

Łk – Ewangelia według św. Łukasza

1 Mch – 1 Księga Machabejska

2 Mch – 2 Księga Machabejska

Mdr – Księga Mądrości

Mi – Księga Micheasza

Mk – Ewangelia według św. Marka

Ml – Księga Malachiasza

Mt – Ewangelia według św. Mateusza

Na – Księga Nahuma

Ne – Księga Nehemiasza

Oz – Księga Ozeasza

1 P – 1 List św. Piotra

1 P – 2 List św. Piotra

Pnp – Pieśń nad Pieśniami

Prz – Księga Przysłów

Ps – Księga Psalmów

Pwt – Księga Powtórzonego Prawa

Rdz – Księga Rodzaju

Rt – Księga Rut

Rz – Św. Pawła List do Rzymian

Sdz – Księga Sędziów

1 Sm – 1 Księga Samuela

2 Sm – 2 Księga Samuela

So – Księga Sofoniasza

Syr – Mądrość Syracha (Eklezjastyk)

Tb – Księga Tobiasza

1 Tes – 1 List św. Pawła do Tesaloniczan

2 Tes – 2 List św. Pawła do Tesaloniczan

1 Tm – 1 List św. Pawła do Tymoteusza

2 Tm – 2 List św. Pawła do Tymoteusza

Tt – Św. Pawła List do Tytusa

Wj – Księga Wyjścia

Za – Księga Zachariasza

aram. aramajski

dosł. dosłownie

gr. grecki

hebr. hebrajski

LXX Septuaginta, grecki przekład ST

n. następny

NT Nowy Testament

par. miejsca paralelne

popr. poprawka lub: poprawiają

por. porównaj

rkp. rękopis, -y

Targ. Targum

ST Stary Testament

tłum. tłumaczą

TM tekst masorecki

Wulg Wulgata

wg według

ww. (w.) wiersze

zob. zobacz

[ ] zamyka słowa dodane do tekstu celem lepszego zrozumienia

(...) opuszczenie tekstu

Spis treści

Karta tytułowa

EWANGELIA WEDŁUG ŚWIĘTEGO ŁUKASZA

1

2

Wykaz skrótów i oznaczeń

Karta redakcyjna

Tekst Pisma Świętego opracowano na podstawie Biblii Warszawsko-Praskiej, wyd. III

IMPRIMATUR

WARSZAWA, DNIA 7 MARCA 2005 R.

ZA ZGODĄ KURII BISKUPIEJ WARSZAWSKO-PRASKIEJ

Z DNIA 07.03.2005 R. NR 223(K)2005

BISKUP STANISŁAW KĘDZIORA, WIKARIUSZ GENERALNY

KS. ROMUALD KAMIŃSKI, KANCLERZ KURII

ISBN 978-83-7595-647-4

Ilustracje: Gustave Doré

Opracowanie graficzne: Piotr Pielach

Wydawnictwo M

31-002 Kraków, ul. Kanonicza 11

tel. 12 431 25 50, fax 12 431 25 75

e-mail: mwydawnictwo@mwydawnictwo.pl

www.mwydawnictwo.pl

www.ksiegarniakatolicka.pl

Plik opracował i przygotował Woblink

woblink.com