Gdzieś na obrzeżach Wilgotnego Lasu, pośród podmokłej bajki tej osnowy,

nie licząc upływającego czasu, wśród traw wysokich mieszkał Lew Deszczowy.

Miał małą chatkę, którą sam zbudował i w której całkiem nieźle mu się żyło.

Uwielbiał tańczyć, często więc tańcował i nic spokoju jego nie burzyło.

Co dzień o świcie się gimnastykował, mył wąsy rosą, jasne kły w strumieniu,

zbierał jagody, grzyby w futrze chował, łupał orzechy włoskie na kamieniu.

Pewnego razu, po drugim śniadaniu, kiedy się w słońcu leniwie wygrzewał

i myślał właśnie mocno o drzemaniu (łapą zasłaniał usta, bo wciąż ziewał),

usłyszał odgłos, jakby zdjęcie wieczka, chrobot i szelest, a potem szept cichy.

Wstał więc i ujrzał małego człowieczka, a przestrach zdjął go doprawdy nielichy.

Był to skrzat mały, postać niczym z bajki, zielony kubrak miał i długą czapkę.

W dłoni swej pulchnej trzymał cybuch fajki, a miał niewielką, trzeba przyznać, łapkę.

Table of Contents

Lew reklama 2

Lew reklama 2-1

Lew reklama 2-2