Dotychczas ukazały się m.in.:

Gabriel Krauze, Tu byli, tak stali

Damon Galgut, Obietnica

Melissa Broder, Mleko i głód

Miriam Toews, Głosy kobiet

Niviaq Korneliussen, Dolina Kwiatów

Willy Vlautin, Zawsze przychodzi noc

Już niebawem ukaże się:

Irene Solà, Ja śpiewam, a góry tańczą

Książka, którą nabyłeś, jest dziełem twórcy i wydawcy. Prosimy, abyś przestrzegał praw, jakie im przysługują. Jej zawartość możesz udostępnić nieodpłatnie osobom bliskim lub osobiście znanym. Ale nie publikuj jej w internecie. Jeśli cytujesz jej fragmenty, nie zmieniaj ich treści i koniecznie zaznacz, czyje to dzieło. A kopiując ją, rób to jedynie na użytek osobisty.

Tytuł oryginału angielskiego Small Things Like These

Projekt okładki Agnieszka Pasierska

Projekt typograficzny i redakcja techniczna Robert Oleś

Copyright © by Claire Keegan, 2021

Copyright © for the Polish edition by Wydawnictwo Czarne, 2022

Copyright © for the Polish translation by Krzysztof Cieślik, 2022

Opieka redakcyjna Przemysław Pełka

Redakcja Magdalena Błędowska

Korekta Joanna Hałaczkiewicz / d2d.pl, Barbara Sikora / d2d.pl

Skład Robert Oleś

Książka została opublikowana ze wsparciem Literature Ireland.

This book was published with the support of Literature Ireland.

Konwersja i produkcja e-booka: d2d.pl

ISBN 978-83-8191-611-0

Ta historia dedykowana jest kobietom i dzieciom, które zaznały cierpień w domach samotnej matki i pralniach magdalenek w Irlandii

Dla Mary McCay, nauczycielki

Republika Irlandzka ma prawo do posłuszeństwa i niniejszym domaga się go od każdego Irlandczyka i każdej Irlandki. Republika gwarantuje wolność religijną i obywatelską, równe prawa i równe szanse wszystkim swym obywatelom i oświadcza, iż z determinacją dążyć będzie do szczęścia i dobrobytu całego kraju i wszelkich jego części, w równym stopniu miłując wszystkie swe dzieci.

Wyimek z Proklamacji Republiki Irlandzkiej (1916)

1

W październiku drzewa pożółkły. Potem zegary cofnęły się o godzinę, nadeszły długie listopadowe wichury, zadęły i ogołociły drzewa z liści. W mieście New Ross kominy wyrzucały dym, który opadał kosmatymi, ciągnącymi się smugami, nim rozproszył się przy nabrzeżu, wkrótce zaś rzeka Barrow – ciemna niczym stout – wezbrała deszczem.

Ludzie na ogół w przygnębieniu znosili pogodę; sklepikarki i domokrążcy, mężczyźni i kobiety na poczcie, w kolejce po zasiłek i na targu, w kawiarni i supermarkecie, w sali do bingo, pubach, w barze z rybą i frytkami – wszyscy komentowali na swój sposób ziąb i rodzaj deszczu, pytając, o co w tym chodzi (i czy w ogóle o coś może chodzić), któż bowiem dałby wiarę, że znów nadszedł kolejny przenikliwie zimny dzień? Dzieci przed wyruszeniem do szkoły naciągały kaptury, a ich matki, które nawykły już do latania do sznura na bieliznę z pochyloną głową – albo ledwie co tam teraz wieszały – niezbyt wierzyły, że do wieczora uda się wysuszyć choćby koszulę. Potem nadchodziły noce, mrozy znowu dawały o sobie znać, a sztylety zimna wślizgiwały się pod drzwiami i podcinały nogi tym, którzy wciąż klękali do odmawiania różańca.

Przy składzie Bill Furlong, handlarz węglem i drewnem, potarł dłonie i stwierdził, że jak tak dalej pójdzie, niebawem będą potrzebować nowego zestawu opon do ciężarówki.

– Na okrągło jest w trasie – powiedział swoim robotnikom. – Zaraz na felgach trza będzie jeździć.

I w istocie tak było: ledwie jeden klient opuścił skład, za chwilę już zjawiał się kolejny albo dzwonił telefon – niemal wszyscy mówili, że dostawa potrzebna jest na teraz bądź wkrótce, że przyszły tydzień to za późno.

Furlong sprzedawał węgiel, torf, antracyt, miał oraz drewno. Zamawiało się na cetnary, połówki cetnarów, tony albo ciężarówki. Sprzedawał też kostki brykietu, podpałkę i gaz w butlach. Przy węglu robota była najbrudniejsza, a zimą trzeba go było odbierać z nabrzeża co miesiąc. Odbiór, transport, sortowanie i ważenie w składzie zabierały jego pracownikom całe dwa dni. Tymczasem po miasteczku zaczęli krążyć polscy i rosyjscy przewoźnicy, w tych swoich futrzanych czapach i długich płaszczach zapinanych na guziki, ledwie dukający po angielsku parę słów.

W takich pracowitych okresach Furlong większość dostaw załatwiał sam, zostawiając swoim robotnikom pakowanie kolejnych zamówień oraz cięcie i podział na ładunki obalonych drzew, które przywieźli rolnicy. Rankiem słychać było, jak piły i łopaty chodzą zawzięcie, lecz gdy w południe zabrzmiał dzwon na Anioł Pański, mężczyźni odkładali swoje narzędzia, zmywali czerń z dłoni i ruszali do Kehoe’s, gdzie serwowano gorący dwudaniowy obiad, a w piątki rybę z frytkami.

– Pusty wór nie postoi – lubiła mawiać pani Kehoe zza nowego kontuaru, gdy kroiła mięso i długą metalową łychą nakładała gotowane warzywa i tłuczone ziemniaki.

Robotnicy chętnie siadali, by odtajać i najeść się do syta, a potem zapalić i znów wyjść na ten ziąb.

Reszta tekstu dostępna w regularnej sprzedaży.

WYDAWNICTWO CZARNE sp. z o.o.

czarne.com.pl

Wydawnictwo Czarne

@wydawnictwoczarne

Sekretariat i dział sprzedaży:

ul. Węgierska 25A, 38-300 Gorlice

tel. +48 18 353 58 93

Redakcja: Wołowiec 11, 38-307 Sękowa

Dział promocji:

al. Jana Pawła II 45A lok. 56

01-008 Warszawa

Opracowanie publikacji: d2d.pl

ul. Sienkiewicza 9/14, 30-033 Kraków

tel. +48 12 432 08 52, e-mail: info@d2d.pl

Wołowiec 2022

Wydanie I