Jolanta Anna Knitter-Zakrzewska

Czerwony las

wiersze porzeczkowe

© Jolanta Anna Knitter-Zakrzewska, 2021

Trzecia część tryptyku poetyckiego, tworząca integralną całość z „Niebieskim światłem” i „Zielonymi cieniami”.

Znajdują się tutaj wiersze o życiu i śmierci, o radosnych chwilach i miłości.

ISBN 978-83-8245-474-1

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Czerwony las

2. Z cyklu: czerwone porzeczki

1. „las stanął w płomieniach…”

2. „szklany dzbanek…”

3. „zbierałeś leśne…”

4. „kolekcjonuję fajne chwile…”

5. „pamiętasz…”

6. „o zachodzie las stanął…”

7. „mówiłeś, że nie lubisz…”

8. „najpierw…”

9. „nie wiem jak pachnie czerwień…”

10. „zapach lawendowej świecy…”

11. „— jakie lubisz wiersze?..”

12. „Z cyklu: jagody…”

13. „boso szłam nad jezioro…”

14. „spojrzałam tylko raz-…”

15. „długie igły…”

3. Z cyklu: ogród

1. „nasze jabłko jest…”

2. „— czy naprawdę musisz to robić…”

3. „tylko od ciebie zależy…”

4. „oddajesz swój ogród…”

5. „każdy chętnie korzysta…”

6. „przyszedł znowu…”

7. „uważaj co mówisz…”

8. „tylko wybaczenie…”

9. „— chcesz odpocząć?..”

10. „— moje radości jak filiżanki…”

11. „masz tak piękny ogród…”

12. „narodziny i śmierć…”

13. „walizka nie będzie…”

14. „zatrzymał się czas…”

15. „ludzie nie chcą o mnie…”

16. „— pisarz jest po to, żeby pisać…”

17. „obojętność to nie jest…”

18. „jeśli się nie godzisz…”

19. „możesz zrezygnować…”

20. „Z cyklu: miłość…”

21. „pocałunkami zacerowaliśmy…”

22. „miłość bez dotyku?..”

23. „— jak ty to robisz…”

24. „każdy żyje we własnym…”

25. „Z cyklu: ogród II…”

26. „Ogrodnik…”

Z cyklu: czerwone porzeczki

**

las stanął w płomieniach

zachodu

wielka kula czerwieni

dotykała czarnych koron

drzew na dalekim

horyzoncie

w letniej

sukience w niebieskie

kropki rwałam

z krzewów

czerwone porzeczki

sok spływał po palcach

tak blisko twoich ust

**

szklany dzbanek

pełen

po brzegi

czerwonych porzeczek

trzymałeś go w jednej dłoni

a drugą ręką sięgałeś

zachłannie

kiście owoców

pełne kwaśno-słodkiego

soku

czerwień zachodu

podświetlała szkło

**

zbierałeś leśne

poziomki

sok w kącików ust

iskierki słońca tańczyły

wszędzie

najbardziej —

w twoich oczach

**

kolekcjonuję fajne chwile

jak czerwone koraliki

w łańcuszku pamięci

jeden koralik —

nasze pocałunki

sierpniowe noce

listopadowe wieczory

ogień w kominku

— wszystko

przeminęło

ale kiedy zamknę oczy

— pamiętam

w drewnianej szkatułce

rzeźbionej scyzorykiem

leżą czerwone korale

nawleczone na nitkę -

tamte chwile

**

pamiętasz

krużganek w starej

leśniczówce

przyszłam po

wieczór

z wiklinowym

koszykiem truskawek

miałam czerwone

od soku

palce i czerwone

myśli

Ty…

byłeś taki spokojny

a ja wiedziałam

że zburzę ten spokój

jednym

pocałunkiem

**

o zachodzie las stanął

w płomieniach

czerwone promienie

prześwietlały zielone liście

drzew poddających się w ciszy

barwnej przemianie dnia

pod wieczór dogasająca

czerwień przechodziła

powoli w czarny zarys

na dalekim horyzoncie

**

mówiłeś, że nie lubisz

czerwieni

to dlatego tę bluzkę tak

rozerwałeś

obnażyłeś

szukałam skrawka,

żeby się zasłonić

musiałam w końcu

zakryć się

twoim ciałem

**

najpierw

mówiłeś, że czerwone

buty nie pasują

do niebieskiej sukienki

a potem

że jestem —

najpiękniejsza

**

nie wiem jak pachnie czerwień

wiem tylko, że przy tobie

bije mocniej serce

i krew krąży szybciej

czuję, że żyję

przytuliłeś mnie

w końcu tak mocno

wiem już jak pachnie czerwień

ona pachnie jak Ty

**

zapach lawendowej świecy

i świecy o kwiatach białych

wokół rozsypane koraliki

z czerwonego łańcuszka

na szczęście

i taka cisza wieczorna

i taki Spokój

**

— jakie lubisz wiersze?

— porzeczkowe, malinowe,

truskawkowe, poziomkowe

— a ja tylko umiem białe…

— białe też są ok — odparłeś

z uśmiechem

kocham Twój uśmiech

**

Z cyklu: jagody

jedliśmy jagody

z cukrem i śmietaną

a potem powiedziałam:

— będziemy się całować

— mam fioletowe zęby

odparłeś z uśmiechem

— to nie ma znaczenia

— a co ma znaczenie?

— to, że

Jesteś

**

boso szłam nad jezioro

kołysały się chabry

ty w hamaku

z kubkiem jagód

wpatrzony w chmury

nad nami przepływał

spokój

**

spojrzałam tylko raz-

niebieskie oczy

spodobałeś mi się

potem udawałam

że nie patrzę

a ty nie odrywałeś wzroku

ode mnie

to spojrzenie

czyniło mnie

piękną

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.