MAKSYMY

Być albo nie być,

oto jest pytanie.

(Hamlet)

Słowa, słowa, słowa.

(Hamlet)

— Umrzeć — zasnąć —

na tym koniec (…)

Umrzeć — zasnąć. — Zasnąć!

Może śnić?

(Hamlet)

Niech ryczy z bólu ranny łoś,

Zwierz zdrów przebiega knieje,

Ktoś nie śpi, aby spać mógł ktoś.

To są zwyczajne dzieje.

(Hamlet)

Bodaj to, kiedy się przy jednym dziele

Z dwóch stron przeciwnych zejdą dwa fortele.

(Hamlet)

Stać się musiało,

Co snadź się stało.

(Hamlet)

Gdybyśmy się obchodzili z każdym wedle jego zasług,

któż by uniknął chłosty!

(Hamlet)

Więcej jest rzeczy na ziemi i w niebie,

Niż się ich śniło waszym filozofom.

(Hamlet)

Słabości, nazwisko Twoje: kobieta.

(Hamlet)

O, et tu Brute![1]

(Juliusz Cezar)

Cicho! Co słyszę? Ha, to puszczyk woła

Złowróżbnym głosem fatalne dobranoc.

(Makbet)

Czuć tu zawsze krwi zapach. Wszystkie kadzidła Arabii nie uwonnią[2] tej małej ręki.

(Makbet)

Co się stało, odstać się nie może.

(Makbet)

Mały wybór w zgniłych jabłkach.

(Poskromienie złośnicy)

O! gdybym mógł być tylko rękawiczką,

Co tę dłoń kryje!

(Romeo i Julia)

Owca, co nie usłyszy beku swego jagnięcia,

Nie odpowie zapewne na ryk cielęcia.

(Wiele hałasu o nic)

Świat jest teatrem, aktorami ludzie.

(Jak wam się podoba)

Życie,

To opowiadana

Z krzykiem i furią powieść przez idiotę,

Nic nie znacząca.

(Makbet)

Nic nie jest złem ani dobrem samo przez się,
tylko myśl nasza czyni to i owo takim.

(Hamlet)

Jedna drachma złego

Niweczy wszelkie szlachetne pierwiastki.

(Hamlet)

[1] et tu Brute (łac.) – i ty, Brutusie.

[2] uwonnić – nadać piękny zapach; tu: zagłuszyć zły zapach krwi.

DOBRO I ZŁO

Bodaj to, kiedy się przy jednym dziele

Z dwóch stron przeciwnych zejdą dwa fortele.

(Hamlet)

Chcąc być łagodnym, okrutnym być muszę.

(Hamlet)

Muszę to sobie zapisać, że można

Nosić na ustach uśmiech i być łotrem.

(Hamlet)

Tak to my, grzesznicy,

Rzekomo świętą miną, uczynkami

Budującymi pocukrzamy nieraz

Samego diabła.

(Hamlet)

W praktykach tego zepsutego świata

Zdarza się zbrodni pozłoconą ręką

Usuwać na bok sprawiedliwość; nieraz

Widziano nawet prawo przekupione

Owocem gwałtu.

(Hamlet)

Coś tu Złego się święci,

coś tu krzywo idzie.

(Hamlet)

Zbrodnie i spod ziemi

Wychodzą, aby stać się widomymi.

(Hamlet)

Lecz jako cnota pozostaje czystą,

Choćby ją sprośność w postaci niebianki

Usiłowała skusić, tak zła żądza,

Choćby ją łączył ślub z aniołem nawet,

Prędko uprzykrzy sobie święte łoże

I rzuci się na barłóg.

(Hamlet)

Być uczciwym w dziejach tego świata

na jedno wychodzi, co być wybranym
między tysiącami.

(Hamlet)

Gdyby niewinność na słów rosła gruncie,

Wszyscy niewinni jak niewinność sama.

(Jak wam się podoba)

Rzecz też zbawienna, gdy szlachetna dusza

Tylko w szlachetnych dusz przebywa kole.

(Juliusz Cezar)

Złe czyny ludzi po śmierci ich żyją,

Dobre najczęściej w grób z nimi zstępują.

(Juliusz Cezar)

Nad zły cios jednak lepsze dobre słowo.

(Juliusz Cezar)

Jak łatwo głupią osiodłać uczciwość!

(Król Lear)

Lepszy obawy zbytek niż ufności.

Wolę uprzedzić złe, które mi grozi,

Niźli drżeć, by mnie złe nie uprzedziło.

(Król Lear)

Za lepszym goniąc często psujem dobre.

(Król Lear)

Czy jest w naturze jaka siła,

która kształtuje te twarde serca?

(Król Lear)

Mądrość i dobroć podłe są dla podłych.

(Król Lear)

Gdy ksiądz będzie słowami, nie przykładem uczył,

Kiedy słód swój piwowar wodą będzie tuczył,

Gdy szlachcic będzie mistrzem swojego krawczyka,

Gdy będą za kacerza palić zalotnika,

Gdy trybunał każdemu dobry sąd wymierzy,

Gdy nie będzie ubogich giermków ni rycerzy,

Kiedy potwarz z ludzkiego ucieknie ozora,

Z jarmarków rzezimieszki znikną jak kamfora,

Gdy lichwiarz będzie złoto na polu rachował,

A rajfur z kurtyzaną kościoły budował,

Na angielskiej wtedy grzędzie

Wszystko tak się zamajaczy,

Kto dożyje, ten zobaczy.

(Król Lear)

Dziś tylko wszyscy przepowiedzieć mogą,

Że do dobrego nie zajdziesz złą drogą.

(Ryszard II)

Lecz zapominam, że na ziemi żyję,

Gdzie zły uczynek często chwałę daje,

Dobry jest czasem głupstwem niebezpiecznym.

(Makbet)

Gdy szatan grzechy najczarniejsze knuje,

Naprzód niebieskie przybiera pozory.

(Otello)

Tam, gdzie jest cnota,

wszystko jest cnotliwe.

(Otello)

Człowiek z rogami jest potworną bestią.

(Otello)

Szukam jedynej korzyści — pokoju.

(Poskromienie złośnicy)

W mdłym kwiatku, w ziółku jednym i tym samem

Ma nieraz miejsce jad wespół z balsamem,

Co zmysły razi i to, co im sprzyja,

Bo jego zapach rzeźwi; smak zabija.

Podobnie sprzeczna i w człowieku gości

Dwójca pierwiastków: dobroci i złości;

A kędy górę gorsza weźmie strona,

Tam śmierć przychodzi i roślina kona.

(Romeo i Julia)

Nigdy dziewicy szlachetne by dusze

Nie wystawiały na szyderstw katusze.

(Sen nocy letniej)

Wszystko jest dobre, co do celu wiedzie.

(Wiele hałasu o nic)

Ufność nazywasz przewinieniem?

Przewinienie jest w złodzieju.

(Wiele hałasu o nic)

W złej sprawie nie ma uczciwego męstwa.

(Wiele hałasu o nic)

Do moich celów nie ma drogi krzywej.

(Król Lear)

KARA

Dostępne w wersji pełnej

Dostępne w wersji pełnej

KOBIETA

Dostępne w wersji pełnej

Dostępne w wersji pełnej

LOS

Dostępne w wersji pełnej

Dostępne w wersji pełnej

MĄDROŚĆ

Dostępne w wersji pełnej

Dostępne w wersji pełnej

MIŁOŚĆ

Dostępne w wersji pełnej

Dostępne w wersji pełnej

PIENIĄDZE

Dostępne w wersji pełnej

Dostępne w wersji pełnej

PRAWDA

Dostępne w wersji pełnej

Dostępne w wersji pełnej

PRZESTROGI

Dostępne w wersji pełnej

Dostępne w wersji pełnej

PRZYRODA

Dostępne w wersji pełnej

Dostępne w wersji pełnej

RADOŚĆ I SMUTEK

Dostępne w wersji pełnej

Dostępne w wersji pełnej

SPRAWIEDLIWOŚĆ

Dostępne w wersji pełnej

Dostępne w wersji pełnej

ŚMIERĆ

Dostępne w wersji pełnej

Dostępne w wersji pełnej

ŚWIAT

Dostępne w wersji pełnej

Dostępne w wersji pełnej

TEATR I MUZYKA

Dostępne w wersji pełnej

Dostępne w wersji pełnej

WŁADZA

Dostępne w wersji pełnej

Dostępne w wersji pełnej

WOJNA

Dostępne w wersji pełnej

Dostępne w wersji pełnej

ZDRADA

Dostępne w wersji pełnej

Dostępne w wersji pełnej

ŻYCIE

Dostępne w wersji pełnej

Dostępne w wersji pełnej

Dostępne w wersji pełnej

Spis treści

Karta tytułowa

Maksymy

Dobro i zło

Kara

Kobieta

Los

Mądrość

Miłość

Pieniądze

Prawda

Przestrogi

Przyroda

Radość i smutek

Sprawiedliwość

Śmierć

Świat

Teatr i muzyka

Władza

Wojna

Zdrada

Życie

Karta redakcyjna

Copyright © 2014, MG
Wszelkie prawa zastrzeżone. Reprodukowanie, kopiowanie w urządzeniach przetwarzania danych, odtwarzanie w jakiejkolwiek formie oraz wykorzystywanie w wystąpieniach publicznych – również częściowe – tylko za wyłącznym zezwoleniem właściciela praw.

Wykorzystane tłumaczenia: Burza – Leon Ulrich, Hamlet – Józef Paszkowski, Jak wam się podoba – Leon Ulrich, Juliusz Cezar – Leon Ulrich, Król Ryszard II – Leon Ulrich, Król Lear – Leon Ulrich, Makbet – Leon Ulrich, Otello – Leon Ulrich, Poskromienie złośnicy – Leon Ulrich, Romeo i Julia – Józef Paszkowski, Sen nocy letniej – Leon Ulrich, Wiele hałasu o nic – Leon Ulrich, Wesołe kumoszki z Windsoru – Leon Urlich.

Portret Williama Szekspira wykorzystany na okładce:
tak zwany Portret Cobbe’ów z ok. 1610 r.
Ilustracje wykorzystane w książce:
Miedzioryty z książki Samuela Pufendorfa „O czynach Karola Gustawa, króla Szwecji objaśnień ksiąg siedem, ozdobionych najwytworniejszymi miedziorytami, z potrójnym indeksem”.
Ryciny Daniela Chodowieckiego pochodzące z Muzeum Narodowego w Warszawie.

Projekt okładki: Zuzanna Malinowska
Korekta: MG

ISBN 978-83-7779-244-5

www.wydawnictwomg.pl
kontakt@wydawnictwomg.pl
handlowyMG@gmail.com

Plik opracował i przygotował Woblink

woblink.com