Cudowne zwierzaki i przyjaciele

Anna Krakowska, Justyna Sprutta Artur Chabrowski

Spis treści

1. Róży początek

2. Justyna Sprutta Skrzat Żeglarz

3. Anna Krakowska Przygody Futrzaka

4. Artur Chabrowski, Anna Krakowska Pierwszy dzień wiosny

5. Artur Chabrowski Opowieści róży

6. Zakończenie Róży

7. Informacje o autorach

Cudowne zwierzaki i przyjaciele

Justyna Sprutta, Anna Krakowska, Artur Chabrowski

Wydawca: self publisher: Artur Chabrowski

ISBN: 978-83-971522-0-5

korekta: Justyna Sprutta

ilustracje i okladki: Anna Wajda

@Copywrite Artur Chabrowski

@Copywrite Anna Krakowska

@Copywrite Justyna Sprutta

Róży początek

Opowiem Wam, drogie Dzieci, cztery wspaniałe historie. Przeprowadzę Was przez różne pory roku, wydarzenia, podróże oraz przygody, w których każde z Was znajdzie coś dla siebie. W tych historiach istnieje wiele miejsc już odkrytych przez naszych przyjaciół, którzy przeżywają rozmaite emocje, bawiąc się, ucząc i poznając owe miejsca. Różnorodność bohaterów i ich przygód pozwoli Wam rozwinąć wyobraźnię.

Możliwe, że jesteście zniecierpliwieni, więc nie zatrzymuję Was już dłużej i zapraszam do czytania.

Justyna Sprutta Skrzat Żeglarz

Prolog

Mam na imię Piccolo. Mieszkam niedaleko Lublina, nieopodal lasu, w domu wśród wzgórz. Uwielbiam przyglądać się książkom i je czytać. Zresztą jestem skrzatem namalowanym na zakładce do książek. Czasem wraz z moją właścicielką Tosią wędruję latem do ogrodu, w którym czyta ona książki, leżąc w swoim hamaku, a zimą odpoczywam na jednej z jej półek z książkami, w cieple ognia buchającego z kominka. Znam prawie wszystkie książki Tosi.

Pewnego razu Tosia włożyła zakładkę ze mną do książki o podróżach po dalekich morzach i oceanach, o wielkich, dostojnych żaglowcach i brodatym żeglarzu, który samotnie przemierzał niebezpieczne wody…

− Ależ to musi być bardzo ciekawe! − krzyknąłem. Chciałem przeczytać tę książkę, a musicie wiedzieć, że skrzaty już od maleńkości potrafią czytać. Musiałem jednak poczekać, aż Tosia położy się spać i zaśnie.

− Tosiu, umyłaś ząbki i uszy? − rozległ się w pokoju Tosi głos jej mamy.

Dziewczynka uniosła się na swoim łóżku:

− Tak, mamo − odpowiedziała.

− Więc możesz troszkę poczytać, ale niezbyt długo, ponieważ jutro rano jedziemy na zakupy do Lublina − powiedziała mama Tosi i cichutko zamknęła za sobą drzwi.

Tosia czytała inną książkę. Książka o podróżach leżała na stoliku, a zakładka ze mną w jej pobliżu. Kiedy Tosia zgasiła światło, postanowiłem poczytać książkę. Bardzo, bardzo fascynowały mnie podróże. Nie wiedziałem jeszcze, że zaczyna się moja wielka, życiowa przygoda…

Rozdział 1

Skrzat zsunął się szybko z zakładki. Zrzucił książkę ze stolika na ziemię i już miał pociągnąć ją ku drzwiom, gdy nagle usłyszał w ciemnościach piskliwy głos:

− Nieładnie, proszę pana. Nie zrzuca się książki na podłogę.

Wystraszony, rozejrzał się wokół.

− Kto tutaj jest? − zapytał szeptem.

Wtedy zobaczył przy drzwiach kocura. To był Mruczek, kot Tosi. Ale co on robi w pokoju? − zapytał siebie Piccolo.

Poruszając się łagodnie, kot podszedł do Piccola, a następnie przeciągnąwszy się, ziewnął, potrząsnął głową i usiadł tuż przed stojącym skrzatem.

− Chciałem tylko poczytać tę książkę… nie miałem sił, by zabrać ją ze stolika − tłumaczył się Piccolo.

Kot z niezadowoleniem pokręcił głową:

− Gdybyś mnie poprosił, chętnie pomógłbym tobie… − powiedział.

Piccolo westchnął ciężko:

− Wiem − odrzekł ze smutkiem − ale nie wiedziałem, że tutaj jesteś.

Mruczek, zrezygnowany, machnął łapą.

− Jak mam wyjść z pokoju? − zapytał kota skrzat, widząc zamknięte drzwi.

− Okno jest otwarte − zauważył kot − Ja często przechodzę przez okno.

− A czy możesz mi pomóc dostać się na parapet? − spytał skrzat.

Kot popatrzył na niego, wpierw z politowaniem, a potem ze zrozumieniem:

− Wsiądziesz na mój grzbiet, chociaż bardzo tego nie lubię, a książkę wezmę w zęby − zaproponował.

Piccolo skinął głową na znak, że się zgadza. Kiedy kot przypadł do ziemi, skrzat wspiął się na jego grzbiet.

− Ojej, jak wysoko! − krzyknął.

− Cicho, sza! − miauknął kot − bo obudzisz Tosię.

Potem wziął książkę w zęby i jednym susem znalazł się na parapecie, ze skrzatem na grzbiecie. Okno było uchylone, a z zewnątrz przedostawał się do domu zapach letnich kwiatów.

− Pomagam ci − rzekł kot − lecz książkę pozostawisz na progu domu Tosi. Nie powinieneś jej brać bez pozwolenia…

− Wiem i za to bardzo przepraszam − powiedział skrzat – ale muszę koniecznie ją przeczytać…

Milcząc, kot przecisnął się przez szparę w uchylonym oknie.

− A teraz trzymaj się, bo skaczę w trawę! − zawołał do skrzata. Piccolo złapał się sierści kota i przytulił do jego grzbietu. Po chwili obaj znaleźli się na ziemi.

− Co to za porządki! Proszę uważać! − nagle w trawie rozległ się krzyk.

Mruczek zamarł.

W tym momencie skrzat zeskoczył z kociego grzbietu.

− Weź ode mnie książkę, bo… − zaczął kot. Skrzat usunął mu z pyszczka książkę i spojrzał niepewnie na swojego towarzysza.

− Brak dobrego wychowania! − ponownie rozległ się ten sam głos.

Piccolo rozglądał się, ale nikogo nie dostrzegł. (...)

Table of Contents

Róży początek

Justyna Sprutta Skrzat Żeglarz