Paweł Oskar Modrzejewski

Chrobot klucza

Korektor Agnieszka Jastrzębska-Sobolewska

Projektant okładki Filip Kunert

© Paweł Oskar Modrzejewski, 2018

© Filip Kunert, projekt okładki, 2018

Z prozy codzienności wyrósł kolejny tomik wierszy. Został zebrany wiersz po wierszu i ułożony na kartkach kalendarza w chronologiczny bukiet. W awangardowym klimacie przemyśleń autor nie tylko wyznaje miłość swojej ukochanej żonie, ale też ożywia industrialny świat — dla niej. Prostota tych krótkich wyznań może i Ciebie ucieszyć, drogi Czytelniku.

ISBN 978-83-8126-551-5

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Chrobot klucza

2. Motto

3. Dla Izy

4. pod atramentem

5. zostań

6. przecież wiesz

7. ona była aniołem

8. pokochaj mnie

9. …razem ze świtem

10. do siebie tul…

11. całuję Twój nosek

12. jestem potężny

13. Hej!

14. poprzez biurowe papiery

15. z okruszków snu

16. Ty

17. A ja…

18. Maleńkie moje…

19. to tu rosną…

20. w miodosycie

21. atramentem

22. po troszku

23. wtulam się w chłód

24. nawet stacje…

25. Mamo

26. pod pióropuszem

27. po okruszku

28. jesteś

29. tak trochę

30. po kolorach

31. na skraju

32. w kręgu muśnięć

33. to zajmie tylko chwilę

34. dasz wiarę

35. Choćbym miał…

36. na kołku

37. powiedz mi

38. piję do dna

39. gorąca filiżanka

40. do swego zapachu

41. a tutaj

42. ten list

43. oddam wszystko

44. jeńców nie biorę

45. kołysze życie

46. ile trzeba piór

47. to Ty tego nie wiesz?

48. dla Ciebie

49. czy to Ty

50. zwinąć nieba rulon

51. kilka nut

52. żarzą się…

53. uchwyciłem sen

54. już tyle razy

55. wczoraj…

56. Twoja filiżanka

57. Ty tu?

58. do porannej

59. pozostawiłaś

60. jesteś Słońcem

61. i tak będę…

62. słyszysz

63. w moich oczach

64. przy blasku…

65. bosostopiem

66. całuj mnie

67. idę

68. w szczebiociE

69. powiedz mi jak…

70. chory…

71. uderz w pierś

72. to tylko

73. poczochrane słońce

74. w Tobie widzę

75. lato przeszło

76. najpierw krok

77. za szybko uciekasz

78. a może…

79. roznuconą kołysanką

80. kilka butelek

81. schowałem w dłoniach

82. nawet teraz…

83. nawet jak jesteś…

84. żeby móc zawsze

85. jesteś poezją

Motto

i w uśmiechu
i w czułym słowie

jesteś poezją…

Dla Izy

jaki mamy czas?

— Izowy

czyli mamy

rok

dzień

godzinę — Izową

jaki jest poranek

jakie jest słońce?

— Izowe

bo dzisiaj

spotkam się z — Izą

wszystko jest

dla Izy

w Izie

przez Izę

nawet ta miłość jest Izowa

— a ja jestem dla niej

Warszawa, 14 listopada 1996 r.

pod atramentem

pod atramentem

codziennego pióra

chowam spojrzenie

to tęskne

— za Twoim spojrzeniem

spod zeszytu warstw bazgroły

mantry wyznań

— ciche drogi

rosnę w nadziei zawierusze

żeś uśmiechnięta

na koniec

zawijam w rożek wiersza

garść gorących życzeń

szczyptę wiosny

ze skrawkiem zielonego nieba

spojrzysz na mnie

choćby poprzez…

— ten atrament

Warszawa, 17 sierpnia 2016

zostań

zostań

znowu zostań

bez bagażu

bez biletu

na peronie

bez słowa

pozwól by zakwitły klomby ptaków

i na ławeczce

takiego pomiędzy

— przysiądźmy

na zrodzonym słońcu

z blasku spojrzenia

niech połączy nas

z ust do ust — pośpiech…

Warszawa, 18 sierpnia 2016

przecież wiesz

przecież wiesz

…zawsze wiesz

w cieniu rosnę

w cieniu szepcze deszcz

po wilgotnych łodygach

pnie się młody sen

— cały rozziewany

marszczysz brew

i wiatr gna

— taki beztroski

jakby chciał zapomnieć

którędy do dziewiczej chmury

okno kolebie się z wiatrem

a pod okapem

skrył się zmierzch

— we śnie

już nie moknie

i już wiesz — zawsze…

Warszawa, 19 sierpnia 2016

ona była aniołem

ona była aniołem

on — aniołem upadłym

pokochali się

może teraz jeszcze bardziej

tak pomiędzy nieba

a może niebem

kochali się namiętnie

pragnęli tylko siebie

na co dzień mieli wszystko

wszystko — w nich było…

mieli przecież miłość

a szczęście

a szczęście w ich sercach tętniło

pozbyli się skrzydeł

i choć z rajów wygnani

żyli w puchu

a na co dzień

…są między nami

Warszawa, 13 sierpnia 2016

pokochaj mnie

pokochaj mnie

na tę noc

na tę jedyną godzinę

wsłuchaj się ze mną

w cichość naszej chwili

i uśmiechnij się Pani

nim brzask rozproszy marzenia

bo gdy odejdziesz

zostaną tylko poranki…

Warszawa, 19 sierpnia 2016

…razem ze świtem

bo razem ze świtem

na palenisku rozpalonych przemyśleń

skrobałem szybko w lochach duszy

takiej zalęknionej

i tak stęsknionej

jeszcze bladej w bledzi ptaszkwili

szybkich zatroskanych

szybko zaczarowanych

prosto do kociołka

na wywaru smak

na bulgotu rozczątek

pociachanych oczekiwań

na wstążki dobrego

złożyłem pocałunku mus

— bon appétit ma chèri…

Warszawa, 22 września 2016

do siebie tul…

do siebie tul moje pocałunki

i słów gorących pochody

dla siebie miej

me gorące spojrzenia

wymknięte spod pożądania

do Twoich dłoni

do Twych ramion…

a na okładce niedoczytanej gazety

tak, tej czwartkowej…

pozwól

że znów będę szukał

nuty Twych perfum

No cóż…

dzień, jak co dzień

wygłodniały Twojego Ciepła…

Warszawa, 6 października 2016

całuję Twój nosek

całuję Twój nosek

nosek pełen kropek

— tyle piegów do całowania

całuję Twoje oczy

a one takie głębokie

że szaleństwo uniesienia

— zatopię

wzburzając ust namiętność

całuję Twoje usta

niebios sklepienia…

Warszawa, 6 października 2016

jestem potężny

jestem potężny

taki wszechmocny

bo dzięki mnie

świeci

gaśnie jasność

zapalam

gaszę

jeszcze raz zapalam

wiem że pokój jest pusty

— nawet listu nie zostawiłaś

gaszę

zapalam

jeszcze raz gaszę

bo w ciemności może przyjdziesz

otworzysz

zamkniesz drzwi

podejdziesz i szepniesz — wróciłam…

zapalam

gaszę

jeszcze raz zapalam

a jednak

— coś pozostało w tym pokoju

schowało się w rogu

skulone

przyglądam się

podchodzę bliżej

…poznaję

— to ja

gaszę…

Warszawa, 10 października 2016

Hej!

Hej!

a ja tu tęsknię za Tobą

w klawiaturę trzaskam

ślę maile

i tęsknię

nie tak po prostu — ot tak

tęsknię po innemu

jakoś tak bardziej — po zwariowanemu

chwilka po chwili

i jeszcze bardziej

oj tęskni mi się…

za Tobą!

Warszawa, 17 października 2016

poprzez biurowe papiery

poprzez biurowe papiery

kleksy pieczątek

esy

floresy

zaprzyjaźnionego długopisu

poprzez równe szeregi

rozczytanych litanii

piramidy brzęczących telefonów

utytłany w bazgrołach

w bohomazach

rozpasionych warzęchą zleceń

domorosłych artystów

odszukuję skrawek

papieru

i paznokciem skrobię

uśmiech

Twój — taki ciepły…

Warszawa, 17 października 2016

z okruszków snu

z okruszków snu

ścielę wspomnienie

bliskie

i jeszcze bliższe

stąpam powoli

nie chcąc uronić

tchnienia wiatru

zaplątanego

w Twoich włosach

nawet czas zajęty odliczaniem

— oczarowany

czeka na Twój…

…poranny uśmiech

Warszawa, 20 października 2016

Ty

Ty

co w piersi mej

kołyszesz kamień

czułością skry

w płochych wyznaniach

rozkrzeszasz

żar ust

na nasze tęskne

powodzie powrotów

w korabiu przeznaczenia

…dziękuję Ci

Warszawa, 28 października 2016

A ja…

A ja…

taką zaspaną

słodko rozczochraną

muskam

usta głodne

nowego wyzwania

i tulę do

myśli

tak — tych nazbyt frywolnych

do tych

rozkwitłych

na nasze wiersze…

Warszawa, 2 listopada 2016

Maleńkie moje…

Maleńkie moje…

na skraju parasola

krople tulą się do siebie

…frywolne

w zalotnym plusku

w chmur pochlipie

po rozkałużonych trotuarach

biegniemy w przyszłość

…w objęcia

gorętsi od kropel dżdżu…

Warszawa, 2 listopada 2016

to tu rosną…

to tu rosną małoletnie godziny

a my poprzez dziurę w płocie

pomiędzy jednym tik

a drugim tak

prześlizgujemy się

do ogrodu epok

i buszując w naszej erze

pod rozłożystą wskazówką

małymi łyczkami

upijamy się ze słonecznym zegarem

— zieloną sekundą konfitury

z czasem

i bez czasu

rozrzuciwszy dni

na miesiące kałuż

wsiadamy na tratwę chwili

przemierzając wszystko

— co nasze…

Warszawa, 3 listopada 2016

w miodosycie

w miodosycie

rozpuszczam Twoje włosy

i barwę spijam

niepomny

następstw oszołomienia

aż strwożony

dziełem ust

— mnogością

— bezlikiem

…żaru

w naszym miodosycie

na nowo spijamy

barwy zadziwienia…

Warszawa, 4 listopada 2016

atramentem

atramentem

w biur rozgardiaszu

na spóźnionych świstkach

pomiędzy linijkami

ważnych i ważniejszych spraw

atramentem rosną kwiaty

takie niebieskie

wystarczy że spojrzysz

bukiet

za bukietem

spowity błękitem

pędzi rozedrgany

w bileciku tęsknoty…

Warszawa, 9 listopada 2016

po troszku

po troszku

niezauważenie

rozchylam okna

na tupot słońca

po miękkim dywanie

naszego miasta

i coraz śmielej

z rumieńcem rozpamiętywania

wplatam w rozespany

warkocz dnia

trzepot

Twego uśmiechu…

Warszawa, 9 listopada 2016

wtulam się w chłód

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.