Domaczaja Maria

Cały w świetle

w pamięci duszy

© Domaczaja Maria, 2023

Książka pisana prozą liryczną — z przemyśleniami autorki, z pamięci duszy pięknych istot oraz pięknego czasu, który rozkwita.

ISBN 978-83-8324-778-6

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Cały w świetle

2. wstęp

3. Prozą o Tobie cz. I

4. Wiem, że jesteś cz. II

5. Nasze wędrowanie cz. III

6. Niebo Ciebie cz. IV

7. Powracam zimą cz. V

8. Oddech przez serce cz. VI

9. Leśny szept cz. VII

10. Dobra myśl cz. VIII

11. Nad drzewami cz. IX

12. Już jesień cz. X

13. Spotkanie cz. XI

14. Plaża cz. XII

15. Spacer cz. XIII

16. Jestem wiosenna cz. XIV

17. Ranek cz. XV

18. Wiosenny sad cz. XVI

19. Cały w świetle cz. XVII

20. informacje o książce

Każdym dniem rozkwitają wiosenne drzewa naszych serc —

w promieniach prawdziwego słońca.

Domaczaja

wstęp

Kochany Czytelniku

„Gdy ktoś nie chowa swoich ran, wzrasta jak drzewo”

Każdy lęk, smutek i każda rana rozpływa się pod dotykiem miłości.

Jesteśmy kwiatami wiosennego drzewa.

Każdym świtem wzrastamy w siłę.

Cały w świetle nasz czas.

Miłości i serdeczności Wszystkim :)))

Domaczaja, meme

Prozą o Tobie cz. I

Gdy świt lekko puka w okno i uśmiecha się Stwórca — przysiadasz cicho jasnym światłem minionej chwili, którą byłeś i na powrót się tlisz.

Pochylony nad wspólnym stołem i czasem, opowiadasz siebie i całym sobą przemilczasz skrawki dróg.

W dłoniach trzymasz filiżankę kawy i ciepło serca — na wyciągnięcie myśli.

A one:

unoszą się ponad zapatrzeniem i na czarno — białych fotografiach malują tęczę. Jak subtelne wspomnienia nieba… W kolory wplatasz wdzięczność i pogodzenie drogi, choć tęsknota marzeń zagląda w pełne piękna serce — pragnieniem spełnienia. Między promieniami jasnych analiz, spojrzenie na chwilę tonie w zapętlonych troskach. Wiesz jednak, otulony zaufaniem, że to znów tylko chwila, która przecież przeminie.

Jesteś i słońcem i deszczem na każdą duszę. W zieleni traw spacerujesz uśmiechem i choć orzeźwiasz kroki przyjaciół — z utęsknieniem wypatrujesz samotności, by złapać lekki oddech.

To wtedy na mojej dłoni przysiada motyl.

Nie płoszę go i nie zatrzymuję żadnym szeptem. W sercu zostaje ciepłem i ciszą każdego „przed”, „teraz” i „potem”…

04.11.22021r.

Wiem, że jesteś cz. II

Przychodzisz ciszą.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.