BIBLIA DLA DZIECI

BIBLIA NA KOMUNIĘ, PISMO ŚWIĘTE DLA DZIECI

SPIS TREŚCI

Rozdział 1: Stworzenie Świata

Bóg Stwarza Światło i Ciemność

Stworzenie Nieba i Wód

Powstanie Lądu i Roślinności

Stworzenie Słońca, Księżyca i Gwiazd

Stworzenie Ptaków i Ryb

Stworzenie Zwierząt Lądowych

Stworzenie Człowieka na Obraz Boga

Siódmy Dzień - Odpoczynek Boga

Rozdział 2: Adam i Ewa w Rajskim Ogrodzie

Ogród Eden

Zakaz Spożywania Owocu z Drzewa Poznania Dobra i Zła

Stworzenie Ewy

Życie w Ogrodzie Eden

Kuszenie przez Węża

Złamanie Bożego Zakazu

Konsekwencje Grzechu

Rozdział 3: Noe i Arka

Zepsucie Ludzkości

Noe Znajduje Łaskę u Boga

Budowa Arki

Zbieranie Zwierząt do Arki

Potop

Zakończenie Potopu

Wyjście z Arki

Przymierze Boga z Noem

Rozdział 4: Abraham i Obietnica Boga

Powołanie Abrama

Podróż do Kanaanu

Obietnica Potomstwa

Narodziny Ismaela

Przymierze z Bogiem

Zmiana Imienia na Abraham

Obietnica Narodzin Izaaka

Narodziny Izaaka

Ofiara Izaaka

Rozdział 5: Historia Józefa i Jego Braci

Sny Józefa

Zazdrość Braci i Sprzedanie Józefa

Józef w Domu Potyfara

Józef w Więzieniu

Sny Faraona

Władza Józefa w Egipcie

Próba Braci i Wyjawienie Tożsamości

Przyjazd Jakuba do Egiptu

Rozdział 6: Mojżesz i Wyjście z Egiptu

Narodziny Mojżesza

Znalezienie Mojżesza przez Córkę Faraona

Mojżesz Ucieka z Egiptu

Powołanie Mojżesza przez Boga

Powrót Mojżesza do Egiptu

Plagi Egipskie

Wyjście z Egiptu

Przejście przez Morze Czerwone

Wędrówka przez Pustynię

Rozdział 7: Dziesięć Przykazań

Przybycie pod Górę Synaj

Objawienie Boga na Górze Synaj

Przekazanie Dziesięciu Przykazań

Złoty Cielec

Gniew Mojżesza i Zniszczenie Cielca

Nowe Tablice Kamienne

Rozdział 8: Dawid i Goliat

Dawid – Młody Pasterz

Pomazanie Dawida na Króla

Wybranie Dawida do Służby u Saula

Wyzwanie Goliata

Przygotowanie Dawida do Walki

Walka Dawida z Goliatem

Reakcje na Zwycięstwo Dawida

Zazdrość Saula i Przyjaźń z Jonatanem

Rozdział 9: Mądrość Króla Salomona

Salomon Zostaje Królem

Prośba Salomona o Mądrość

Budowa Świątyni w Jerozolimie

Salomon Buduje Pałac i Miasta

Sądy Salomona

Przysłowia Salomona

Spotkanie z Królową Saby

Upadek Salomona

Rozdział 10: Jonasz i Wielka Ryba

Wezwanie Jonasza przez Boga

Ucieczka Jonasza przed Bożym Wezwaniem

Burza na Morzu

Połknięcie Jonasza przez Wielką Rybę

Modlitwa Jonasza w Brzuchu Ryby

Wyplucie Jonasza na Brzeg

Drugie Wezwanie Jonasza przez Boga

Jonasz Głosi Kazanie w Niniwie

Nawrócenie Mieszkańców Niniwy

Gniew Jonasza na Boże Miłosierdzie

Rozdział 11: Narodziny Jezusa

Zwiastowanie Maryi

Sen Józefa

Podróż do Betlejem

Narodziny Jezusa w Stajence

Pokłon Pasterzy

Święta Rodzina w Świątyni

Pokłon Trzech Króli

Ucieczka do Egiptu

Powrót do Nazaretu

Jezus w Świątyni Jerozolimskiej

Dzieciństwo w Nazarecie

Rozdział 12: Nauczanie i Cuda Jezusa

Powołanie Dwunastu Apostołów

Kazanie na Górze

Uciszenie Burzy na Jeziorze

Nakarmienie Pięciu Tysięcy

Chodzenie po Wodzie

Wskrzeszenie Łazarza

Uzdrawianie Chorych

Przemienienie na Górze Tabor

Wejście do Jerozolimy

Oczyszczenie Świątyni

Rozdział 13: Przypowieści Jezusa

Przypowieść o Siewcy

Przypowieść o Dobrym Samarytaninie

Przypowieść o Synu Marnotrawnym

Przypowieść o Zaginionej Owieczce

Przypowieść o Skarbie Ukrytym w Polu

Przypowieść o Przebaczającym Królu

Przypowieść o Dziesięciu Pannach

Przypowieść o Talentach

Przypowieść o Właścicielu Winnicy i Robotnikach

Przypowieść o Miłosiernym Ojcu

Rozdział 14: Ostatnia Wieczerza

Przygotowania do Paschy

Zgromadzenie Dwunastu Apostołów

Mycie Nóg Apostołom

Ustanowienie Eucharystii

Zapowiedź Zdrady Judasza

Nowe Przykazanie Miłości

Zapowiedź Zaparcia się Piotra

Modlitwa Arcykapłańska Jezusa

Rozdział 15: Męka i Śmierć Jezusa

Modlitwa w Ogrodzie

Pojmanie Jezusa

Proces przed Sanhedrynem

Zaparcie się Piotra

Proces przed Piłatem

Droga Krzyżowa

Ukrzyżowanie Jezusa

Śmierć Jezusa

Złożenie Jezusa do Grobu

Rozdział 16: Zmartwychwstanie Jezusa

Pusty Grób

Aniołowie w Grobie

Spotkanie Marii Magdaleny z Jezusem

Uczniowie w Drodze do Emaus

Jezus Ukazuje się Uczniom

Wątpliwości Tomasza

Zmartwychwstały Jezus nad Morzem Galilejskim

Nakaz Misyjny Jezusa

Wniebowstąpienie Jezusa

Rozdział 17: Duch Święty i Początki Kościoła

Zesłanie Ducha Świętego w Dniu Pięćdziesiątnicy

Pierwsze Kazanie Piotra

Pierwsze Wspólnoty Chrześcijańskie

Cuda Apostołów

Prześladowania Pierwszych Chrześcijan

Działalność Misyjna Apostołów

Sobór Jerozolimski

Listy Apostołów do Wspólnot Chrześcijańskich

Rozdział 18: Objawienie Świętego Jana

Wprowadzenie do Objawienia

Wizja Jezusa i Listy do Siedmiu Kościołów

Otwieranie Siedmiu Pieczęci

Siedem Trąb

Wizja Smoka i Bestii

Siedem Czasz Gniewu

Upadek Babilonu

Wielka Bitwa i Sąd Ostateczny

Nowe Niebo i Nowa Ziemia

Zakończenie i Obietnica Powrotu Jezusa

Rozdział 19: Przygotowanie do Komunii Świętej

Znaczenie Komunii Świętej

Historia Ustanowienia Eucharystii

Sakrament Spowiedzi

Rola Modlitwy i Katechezy

Pierwsza Komunia Święta - Ceremonia

Duchowe Życie po Pierwszej Komunii

Modlitwy i Pieśni Eucharystyczne

Rozdział 20: Modlitwy dla Dzieci

Poranna Modlitwa

Modlitwa przed Posiłkiem

Modlitwa przed Snem

Modlitwy w Trudnych Chwilach

Modlitwy za Rodzinę i Przyjaciół

Modlitwy Dziękczynne

Modlitwy o Przebaczenie

Rozdział 21: Historie Świętych

Święty Franciszek z Asyżu

Święty Jan Paweł II

Święta Faustyna Kowalska

Święty Antoni z Padwy

Święta Matka Teresa z Kalkuty

Święty Maksymilian Kolbe

ROZDZIAŁ 1: STWORZENIE ŚWIATA

BÓG STWARZA ŚWIATŁO I CIEMNOŚĆ

Na samym początku, zanim jeszcze istniało cokolwiek, była tylko głęboka ciemność. Było to miejsce pełne tajemnicy i spokoju, ale nie było tam niczego, co moglibyśmy zobaczyć, ani żadnych dźwięków, które moglibyśmy usłyszeć. Bóg, pełen miłości i mądrości, postanowił stworzyć coś wspaniałego z tej ciszy i ciemności. Jego serce było przepełnione pomysłami na cudowne rzeczy, które miały powstać.

Wtedy Bóg przemówił, a Jego głos rozległ się w pustce. Powiedział tylko jedno słowo: "Niech stanie się światłość!" I nagle, jakby za dotknięciem magicznej różdżki, ciemność zaczęła się rozpraszać. Na horyzoncie pojawiła się jasność, ciepła i promienna, która rozświetliła całe stworzenie. To było coś zupełnie nowego, coś, czego nigdy wcześniej nie było. Bóg stworzył światło, a ono wypełniło wszystko wokół, przynosząc ze sobą ciepło i radość.

Światło to było tak cudowne, że natychmiast odczuliśmy jego ciepło na twarzy. Było jak uśmiech Boga, który objął wszystko swoim blaskiem. Ale Bóg wiedział, że aby świat był doskonały, potrzebne jest także miejsce na odpoczynek i ciszę, którą przynosi ciemność. Dlatego oddzielił światło od ciemności, tworząc harmonijną równowagę.

Patrząc na swoje dzieło, Bóg nazwał światło "dniem". Dzień był czasem pełnym życia i energii, kiedy wszystko mogło rosnąć i rozwijać się pod jasnym słońcem. Każdego dnia miały miejsce nowe, wspaniałe rzeczy. Ludzie, zwierzęta i rośliny mogły cieszyć się ciepłem i jasnością, pracować i bawić się w świetle dnia. Dzień był czasem odkryć i przygód, pełnym radości i aktywności.

Z kolei ciemność nazwał "nocą". Noc była czasem odpoczynku i spokoju, kiedy wszystko mogło się wyciszyć i nabrać sił na kolejny dzień. Pod osłoną nocy, świat mógł odpocząć, a sny przynosiły ukojenie i inspirację. Noc była jak miękka kołdra, którą Bóg okrywał cały świat, dając mu możliwość regeneracji i spokoju.

Dzień i noc zaczęły się zmieniać, tworząc cykl, który przynosił harmonię i porządek. Bóg patrzył na swoje dzieło i widział, że było ono dobre. Każdy dzień kończył się nocą, a każda noc przynosiła nowy dzień. To była doskonała równowaga, która pozwalała światu istnieć w pełni swojego piękna.

I tak, od tego momentu, dzień i noc zaczęły się zmieniać, dając światu rytm, który przynosił życie i spokój. Bóg stworzył światło i ciemność, dzień i noc, i to było dobre. Każdego ranka świat budził się do życia, a każdej nocy zasypiał w spokojnym śnie, gotowy na kolejne wyzwania i radości.

STWORZENIE NIEBA I WÓD

Po stworzeniu światła i ciemności, Bóg spojrzał na swoje dzieło i postanowił kontynuować tworzenie świata. Teraz nadszedł czas na kolejną cudowną część Jego planu. W świecie była już jasność dnia i ciemność nocy, ale Bóg wiedział, że potrzebne są jeszcze inne elementy, aby uczynić świat piękniejszym i pełnym życia.

Bóg znowu przemówił, a Jego słowa miały moc tworzenia rzeczy niezwykłych. Powiedział: "Niech będzie sklepienie pośrodku wód i niech oddziela wody od wód." I tak się stało. Bóg stworzył sklepienie, które unosiło się wysoko, dzieląc wody na dwie części. Wody pod sklepieniem zostały na swoim miejscu, a wody nad sklepieniem uniosły się wysoko, tworząc przestrzeń, która była czysta i przejrzysta.

To sklepienie, które Bóg stworzył, było niesamowite. Było jak niewidzialna kopuła, która oddzielała jedne wody od drugich. To była przestrzeń pełna powietrza, w której miały powstać chmury i mgły, a także miejsce, gdzie ptaki mogły latać. Sklepienie to było wielkim darem Boga, który dbał o każdy szczegół swojego stworzenia.

Bóg spojrzał na to sklepienie i nazwał je "niebem". Niebo stało się miejscem pełnym tajemnic i piękna. Było tam, gdzie słońce wschodziło i zachodziło, gdzie gwiazdy lśniły w nocy, a księżyc oświetlał drogę w ciemności. Niebo było miejscem, które przynosiło marzenia i nadzieje, a jego nieskończona przestrzeń inspirowała do odkrywania i podziwiania Bożego dzieła.

Pod sklepieniem, na ziemi, wody płynęły spokojnie. Bóg wiedział, że potrzebne jest im miejsce, gdzie mogłyby się gromadzić, aby stać się źródłem życia dla wszystkiego, co miało nadejść. Bóg znowu przemówił i powiedział: "Niech wody pod niebem zbiorą się w jedno miejsce, aby ukazała się sucha ziemia." I tak się stało. Wody zaczęły się poruszać, zbierać i tworzyć wielkie zbiorniki.

Te zbiorniki wodne były niesamowite. Bóg nazwał je "morza". Morza stały się wielkimi, błękitnymi przestrzeniami, pełnymi tajemniczych głębin i fal, które nieustannie się poruszały. Morza były domem dla wielu stworzeń, które miały się tam pojawić, a ich wody były pełne życia i energii. Morza odbijały niebo jak lustro, tworząc niesamowite widoki, które zapierały dech w piersiach.

Niebo i morza były teraz gotowe. Bóg patrzył na swoje dzieło i widział, że było dobre. Niebo pełne chmur, ptaków i błękitu, oraz morza pełne życia i ruchu. To był kolejny krok w Bożym planie stworzenia świata. Każdy element miał swoje miejsce i cel, wszystko było doskonale zaplanowane i wykonane.

Dzień za dniem, niebo przynosiło zmiany. Słońce wznosiło się wysoko, oświetlając świat jasnym światłem dnia, a nocą gwiazdy migotały na ciemnym tle, tworząc niesamowite konstelacje. Chmury płynęły po niebie, przynosząc deszcz, który spadał na morza, napełniając je życiodajną wodą. To był cudowny spektakl, który Bóg stworzył dla nas wszystkich.

Morza z kolei były pełne tajemnic. Ich wody kryły głębokie sekrety, a fale tańczyły w rytmie wiatru. Morza były jak ogromne kołyski, które przechowywały niezliczone skarby i historie. Bóg stworzył morza, aby były miejscem pełnym życia, które miało rozkwitnąć w przyszłości.

I tak Bóg zakończył kolejny dzień stworzenia, patrząc na swoje dzieło z miłością i zadowoleniem. Niebo i morza były gotowe, aby przyjąć wszystko, co miało nadejść. To był piękny początek, który obiecywał jeszcze więcej cudownych rzeczy. Świat był gotowy na dalsze etapy stworzenia, a każde nowe dzieło było dowodem nieskończonej mądrości i miłości Boga.

Każdy poranek przynosił nowe nadzieje, a każdy wieczór zamykał dzień pełen cudów. Niebo i morza były świadkami tego wspaniałego procesu tworzenia, który Bóg rozpoczął z miłością do swojego dzieła. To była historia pełna piękna i harmonii, historia, która dopiero się zaczynała i obiecywała jeszcze więcej niezwykłych rzeczy.

POWSTANIE LĄDU I ROŚLINNOŚCI

Po stworzeniu nieba i wód, Bóg spojrzał na swoje dzieło i zobaczył, że było ono dobre. Ale wiedział, że to jeszcze nie koniec. Było jeszcze coś, co miało powstać, coś, co uczyni świat jeszcze piękniejszym i pełnym życia. Bóg postanowił stworzyć ląd i roślinność, które miały uzupełnić krajobraz Jego wspaniałego stworzenia.

Bóg przemówił ponownie, a Jego słowa niosły ze sobą ogromną moc. Powiedział: "Niech zbiorą się wody pod niebem na jedno miejsce, aby ukazała się sucha ziemia." I tak się stało. Wody zaczęły się poruszać, falując i płynąc, zbierając się w jednym miejscu. Powoli, ale pewnie, z głębin wód wyłaniał się ląd. Było to coś nowego, coś, co przynosiło z sobą obietnicę życia.

Sucha ziemia pojawiła się na powierzchni, a Bóg spojrzał na nią z miłością i satysfakcją. Nazwał ją "ziemią". Była to kraina pełna wzgórz, dolin, równin i gór. Każdy kawałek ziemi miał swoje unikalne cechy i piękno. Ziemia była jak ogromne płótno, gotowe na to, aby Bóg namalował na nim swoje wspaniałe dzieła.

Bóg nie poprzestał na tym. Wiedział, że ziemia potrzebuje życia, aby mogła być naprawdę piękna i pełna radości. Przemówił więc ponownie, a Jego słowa były pełne mocy i nadziei. Powiedział: "Niech ziemia wyda rośliny: trawy, które dają nasiona, drzewa owocowe, które rodzą owoce według swojego rodzaju, z nasionami w nich zawartymi." I tak się stało.

Na całej ziemi zaczęły pojawiać się różnorodne rośliny. Najpierw wyrosły trawy, które pokryły równiny i doliny miękkim, zielonym dywanem. Były to trawy wszelkiego rodzaju: wysokie i niskie, cienkie i gęste, każde z nich niosło ze sobą nasiona, które miały dać początek nowym roślinom. Trawy falowały na wietrze, tworząc piękne, zielone morze.

Następnie z ziemi wyłoniły się kwiaty. Były to kwiaty w najróżniejszych kolorach i kształtach. Czerwone jak ogień, niebieskie jak niebo, żółte jak słońce i białe jak śnieg. Kwiaty wypełniły powietrze swoim zapachem, przyciągając uwagę swoim pięknem. Były to delikatne stokrotki, majestatyczne róże, kolorowe tulipany i wiele innych. Każdy kwiat był wyjątkowy i dodawał uroku krajobrazowi.

Nie minęło dużo czasu, a na ziemi pojawiły się krzewy. Krzewy były większe od traw i kwiatów, miały grubsze gałęzie i liście, które dawały cień. Były to krzewy owocowe, które rodziły jagody, maliny i porzeczki. Dzieci mogły teraz biegać po łąkach i zrywać soczyste owoce prosto z krzewów, delektując się ich słodyczą. Krzewy były pełne życia i energii, a ich owoce były darem od Boga.

Wreszcie, wyrosły drzewa. Drzewa były największymi roślinami, które Bóg stworzył. Wznosiły się wysoko ku niebu, ich korony rozpościerały się szeroko, dając cień i schronienie. Były to drzewa liściaste, które zmieniały kolory wraz z porami roku, oraz drzewa iglaste, które pozostawały zielone przez cały rok. Drzewa rodziły owoce: jabłka, gruszki, pomarańcze i wiele innych. Każde drzewo było jak żywy pomnik, świadczący o mądrości i miłości Boga.

Bóg spojrzał na swoje dzieło i widział, że było ono dobre. Ziemia była teraz pełna różnorodnych roślin, które wypełniały ją życiem i kolorem. Trawy, kwiaty, krzewy i drzewa tworzyły harmonijny krajobraz, który zachwycał swoim pięknem. Rośliny nie tylko zdobiły ziemię, ale także dawały pożywienie i schronienie, były źródłem życia dla wszystkiego, co miało nadejść.

Dzień za dniem, rośliny rosły i rozwijały się. Trawy falowały na wietrze, kwiaty rozkwitały w pełni swojego piękna, krzewy rodziły soczyste owoce, a drzewa rozpościerały swoje gałęzie ku niebu. Każda roślina miała swoje miejsce i swoje zadanie, każda była ważnym elementem w Bożym planie stworzenia.

Bóg patrzył na to wszystko z miłością i zadowoleniem. Wiedział, że stworzył coś wspaniałego, coś, co przyniesie radość i życie na ziemi. Ziemia była teraz gotowa na kolejne etapy stworzenia, na przyjęcie wszystkich cudów, które miały się jeszcze wydarzyć. Każdy nowy dzień przynosił nowe nadzieje i nowe cuda, a ziemia była pełna życia i piękna.

I tak zakończył się kolejny dzień stworzenia. Bóg widział, że to, co stworzył, było dobre. Ziemia i roślinność były gotowe, aby przyjąć wszystko, co miało nadejść. To był początek wspaniałej historii, która miała się rozwijać z każdym kolejnym dniem. Świat był pełen obietnic i cudów, a każde nowe dzieło było dowodem nieskończonej mądrości i miłości Boga.

Table of Contents

Rozdział 1: Stworzenie Świata

Bóg Stwarza Światło i Ciemność

Stworzenie Nieba i Wód

Powstanie Lądu i Roślinności