Spis treści

Karta redakcyjna

Wprowadzenie

ROZDZIAŁ 1. HISTORIA ASTROLOGII

Początki astrologii

Astrologowie starożytni i średniowieczni

Astrologowie renesansowi

Współcześni astrologowie

Ruch New Age

ROZDZIAŁ 2. JĘZYK ASTROLOGII

Znaki i symbole

Domy

Znaki słoneczne i księżycowe

ROZDZIAŁ 3. DOMY W ASTROLOGII

Baran

Byk

Bliźnięta

Rak

Lew

Panna

Waga

Skorpion

Strzelec

Koziorożec

Wodnik

Ryby

ROZDZIAŁ 4. PLANETY

Planety wewnętrzne i zewnętrzne

Merkury

Wenus

Mars

Jowisz

Saturn

Uran

Neptun

Pluton

Słońce i Księżyc

Astrologia księżycowa

ROZDZIAŁ 5. PLANETY I ZNAKI

Księżyc i znaki

Merkury i znaki

Wenus i znaki

Mars i znaki

Jowisz i znaki

Saturn i znaki

Uran i znaki

Neptun i znaki

Pluton i znaki

ROZDZIAŁ 6. ASTROLOGIA ZAAWANSOWANA

Kosmogramy urodzeniowe

Dwanaście domów

O co chodzi z aspektami

Koniunkcje Księżyca i Słońca

Koniunkcje planet

Konfiguracje aspektów

Kwadratury Słońca i Księżyca

Kwadratury planet

Sekstyle i trygony Słońca i Księżyca

Sekstyle i trygony planet

Opozycje Słońca i Księżyca

Opozycje planet

ROZDZIAŁ 7. ASTROLOGIA W PRAKTYCE

Znaki Ognia w miłości

Znaki Powietrza w miłości

Znaki Wody w miłości

Znaki Ziemi w miłości

Astrologicznie o dzieciach

Astrologia i zdrowie

Astrologia i finanse

Przypisy

Tytuł oryginału: Astrology 101: From Sun Signs to Moon Signs,
Your Guide to Astrology

Copyright © 2016 by Simon & Schuster, Inc.
Published by arrangement with Adams Media, an Imprint of Simon & Schuster, Inc.,
1230 Avenue of the Americas, New York, NY 10020, USA
© Copyright for the Polish edition by Wydawnictwo Zwierciadło Sp. z o.o., Warszawa 2023

W publikacji wykorzystano fragment książki: The Everything® Astrology Book, 2nd Edition by Jenni Kosarin,
copyright © 2005 by F+W Media, Inc.,
ISBN 10: 1-59337-373-2;
ISBN 13: 1-59337-373-3

Tłumaczenie: Agata Trzcińska-Hildebrandt/Quendi Language Services

Redakcja: Anna Stawińska/Quendi Language Services

Korekta: Karolina Malinowska/Quendi Language Services

Konsultacja z zakresu astrologii: Anna Wawrzycka-Atach

Skład, łamanie, adaptacja ilustracji: Sylwia Kusz, Magraf sp.j., Bydgoszcz

Ilustracje we wnętrzu: iStockphoto.com

Ilustracje okładkowe: rawpixel.com

Projekt okładki: Eliza Luty

Redaktor inicjująca: Blanka Wośkowiak

Dyrektor produkcji: Robert Jeżewski

Wydawnictwo nie ponosi żadnej odpowiedzialności wobec osób lub podmiotów za jakiekolwiek ewentualne szkody wynikłe bezpośrednio lub pośrednio z wykorzystania, zastosowania lub interpretacji informacji zawartych w książce.
Wiele spośród oznaczeń stosowanych przez producentów i sprzedawców w celu wyróżnienia swoich produktów ma status znaków handlowych. Oznaczenia, co do których wydawnictwo miało świadomość, iż stanowią znaki handlowe, są zapisywane w niniejszej publikacji wielką literą.

Wszelkie prawa zastrzeżone. Reprodukowanie, kopiowanie w urządzeniach przetwarzania danych, odtwarzanie, w jakiejkolwiek formie oraz wykorzystywanie w wystąpieniach publicznych tylko za wyłącznym zezwoleniem właściciela praw autorskich

Wydanie I, 2023

ISBN: 978-83-8132-522-6

Wydawnictwo Zwierciadło Sp. z o.o.
ul. Widok 8, 00-023 Warszawa
tel. 22 312 37 12

Dział handlowy:
handlowy@grupazwierciadlo.pl

Konwersja: eLitera s.c.

WPROWADZENIE

Korzenie astrologii sięgają starożytności. Od tysięcy lat jest ona źródłem przepowiedni i wiedzy. Ten wiekowy system opiera się na przekonaniu, że pozycje gwiazd, planet i innych ciał niebieskich mają głęboki wpływ na wydarzenia na Ziemi. Miesiąc i dzień twoich narodzin jest nierozerwalnie związany z ruchami planet oddalonych o miliony kilometrów.

W dawnych czasach powszechnie zwracano się do astrologów w sprawie interpretacji zodiaku. Średniowieczni królowie i cesarze powoływali nadwornych astrologów, których zadaniem było stawianie horoskopów swoim panom. W renesansie astrologowie nadal byli popularni, choć znaczną część dziedziny włączono do nowej nauki – astronomii. Tym niemniej do dziś dziesiątki tysięcy ludzi wierzy w astrologię i śledzi z zainteresowaniem horoskopy w gazetach i w internecie.

W tej książce znajdziesz zarówno historię, jak i zasady astrologii. Poznasz znaki planet i sposoby ich interpretacji. Dowiesz się o słynnych astrologach i ich przepowiedniach – od starożytnego rzymskiego pisarza Ptolemeusza po Johna Dee, nadwornego wróżbity Elżbiety I. Przekonasz się, jak głęboki wpływ astrologia wywiera na kulturę, literaturę, sztukę i muzykę. Prześledzisz jej długi, stopniowy upadek w obliczu nowoczesnej nauki i odrodzenie jako ważnej części ruchu New Age. Nauczysz się też praktycznych aspektów astrologii – jak czytać kosmogram urodzeniowy, jak stawiać horoskop i jak dowiedzieć się, co gwiazdy mówią o twojej przyszłości pod względem miłości, finansów i wielu innych zagadnień.

Przygotuj się na zapierającą dech w piersiach podróż, która obejmuje przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. Rozpocznijmy Astrologię. Przewodnik dla lubiących rozumieć bez bólu.

ROZDZIAŁ 1

HISTORIA ASTROLOGII

Pierwszy człowiek stanął w pozycji wyprostowanej, spojrzał w górę i zaczął się zastanawiać.

Czym są jasne punkty światła, które świecą na nocnym niebie? Czy to ognie płonące daleko w rozległej ciemności? Czy to bogowie? A może coś jeszcze innego, nieznanego?

W dzisiejszym, dobrze oświetlonym, zurbanizowanym świecie trudno jest sobie uświadomić, jak wyglądało nocne niebo oczami naszych przodków. Dziś, gdy w ciemnościach patrzy się w górę, widać kilka gwiazd i planet. Na terenach wiejskich da się zobaczyć trochę więcej. Za pomocą prostego teleskopu można może dostrzec słabe światło Drogi Mlecznej i kilka najbardziej odległych planet naszego układu, takich jak Jowisz i Saturn. Wyobraźmy sobie jednak życie w świecie niemal pozbawionym sztucznego światła, gdzie jedynym źródłem oświetlenia w nocy byłoby ognisko. Roziskrzony gwiazdami nieboskłon musiał wydawać się niewiarygodnym cudem, poza zasięgiem człowieka, równie namacalnym i nieruchomym jak ziemia pod nim.

A jednak... gdy nasi przodkowie patrzyli w gwiazdy, dostrzegli, że nie są one nieruchome. Poruszają się w rytmie, który można było śledzić i przewidywać. W określonym czasie i w określonych porach roku te same grupy gwiazd pojawiały się w tych samych miejscach. Jednak wśród tej regularności niektóre gwiazdy wydawały się poruszać w inny sposób. Ponad trzy tysiące lat temu starożytni Grecy nazwali je planetes, czyli „wędrowcami”. Były to planety – z nich starożytni znali tylko te, które można było zobaczyć gołym okiem: Merkurego, Wenus, Marsa, Jowisza i Saturna.

W miarę upływu wieków sporządzano wykresy biegu planet. Wierzono, że cykle niebieskie mogą być jedynie dziełem bogów, a skoro bogowie kontrolują losy ludzi, to naturalne było przekonanie, że planety i gwiazdy także mają również wpływ na ludzkie sprawy. Planetom przypisano imiona bogów. Rzymianie nazwali czerwoną planetę Mars na cześć boga wojny. Z kolei najjaśniejszemu punktowi na nocnym niebie nadali imię bogini miłości – Wenus (co, jak się okazuje, było poważnym błędem, gdyż – jak wykazały współczesne obserwacje i sondy kosmiczne – Wenus to absolutnie paskudne miejsce).

Ewolucja ludzkiego rozumienia nieba stanowi kolebkę astrologii – teorii, która sięga od świata starożytnego aż do naszych czasów.

POCZĄTKI ASTROLOGII

Od Babilonu do starożytnej Grecji

U podstaw astrologii leżą trzy rzeczy – wyobraźnia, obserwacja i matematyka. Dwie pierwsze były wystarczająco rozpowszechnione w świecie starożytnym. Trzecia rozwijała się stopniowo.

Około 2000 r. p.n.e. w mezopotamskim mieście-państwie Babilon kapłani coraz wprawniej odczytywali przyszłość na różne sposoby: poprzez obserwację lotu ptaków, analizę wnętrzności ofiarowanych zwierząt czy ruchu gwiazd i innych ciał niebieskich. W XVII w. p.n.e. sporządzili rozbudowane tablice z wykresami tych cykli – pierwsze znane nam dokumenty astrologiczne.

TABLICZKA WENUS

Tablica Wenus z czasów króla Ammi-saduqi rejestruje obserwacje dotyczące ruchu planety Wenus. Została napisana pismem klinowym, stylem pisma wczesnej Mezopotamii, i została prawdopodobnie stworzona około VII–VIII wieku p.n.e. Był to najwyraźniej dokument o pewnym znaczeniu, ponieważ nadal istnieje wiele jego kopii (choć często w formie fragmentarycznej). Jak się wydaje, celem obserwacji Wenus było dokonanie przepowiedni dotyczących panowania różnych władców, w tym Ammi-saduqi, od którego pochodzi nazwa tabliczki.

Przepowiednie astrologiczne udoskonalano przez kolejne tysiąc lat, a w VIII wieku p.n.e. biblioteki w Babilonie zawierały ponad 7000 astrologicznych przepowiedni, do których wracali kapłani. Były one znane jako Enuma Anu Enlil. Babilończycy mieli znaczną przewagę nad innymi współczesnymi cywilizacjami w gromadzeniu tego materiału, ponieważ ich rozumienie matematyki było najbardziej zaawansowane w starożytnym świecie. Do 500 roku p.n.e. opracowali zodiak.

TRADYCJA HERMETYCZNA

Babilońska wiedza zodiakalna dotarła do Egiptu, gdzie została połączona i zasymilowana z egipskimi tradycjami mistycznymi i religijnymi. W VI i VII wieku przed naszą erą przenikała się również z wierzeniami greckimi. Jednym z najważniejszych produktów tego połączenia było powstanie tak zwanej tradycji hermetycznej. Grecki bóg Hermes, posłaniec bogów, miał również cechy wielu innych bogów, w tym egipskiego Thota. W niejasny sposób Hermes zyskał przydomek trismegistos, co oznacza, że określano go trzema przymiotnikami, z których część była związana z Thotem. W końcu nazwano go Hermesem Trismegistusem, co można przetłumaczyć jako Hermes Po Trzykroć Chwalony. W dalszej kolejności powstał duży zbiór pism z nim związanych, znany jako pisma hermetyczne. Obejmował on szereg ważnych dokumentów astrologicznych, które zawierały i łączyły ze sobą greckie, babilońskie i egipskie odkrycia astrologiczne.

ASTROLOGIA HELLENISTYCZNA

Większość elementów, które dziś kojarzymy z astrologią, powstała przed II wiekiem p.n.e.

• Horoskop, czyli kosmogram urodzeniowy, prezentował pozycje gwiazd w momencie narodzin.

• Słońce, Księżyc i znane planety były ustawione na tle koła zodiaku.

• Znaki zodiaku wznoszące się ponad horyzont w momencie narodzin uznawano za Ascendent.

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki