Janusz Olearnik

Anioły w świecie ludzi

© Janusz Olearnik, 2020

Książka jest zbiorem wierszy, a właściwie rymowanych wierszyków z morałem, nawiązujących do aktualnych spraw i wydarzeń. Bohaterami są anioły, które w naszym świecie doświadczają przygód i dziwnych dla nich zdarzeń. Są sympatyczne w naiwnym zakłopotaniu, bywają też śmieszne w upartych próbach zrozumienia naszego ludzkiego świata. Sytuacje z którymi zderzają się anioły są też niełatwe dla nas — ludzi. Zatem choć jest to książka o aniołach, to nade wszystko są to wierszyki dla ludzi, im pomocne.

ISBN 978-83-8221-354-6

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

1. Anioły w świecie ludzi

2. Prolog

3. PRZYGODY ANIOŁÓW W ŚWIECIE LUDZI

1. Tożsamość anielska

2. Autem do nieba

3. Pożyczka anielska

4. Polanicka legenda o anielskich skrzydłach

5. Buty dla aniołów

6. Śpioch wigilijny

7. Anioł XXL

8. Co jedzą anioły

9. Niefortunni pomocnicy

10. O marzeniach

4. DZIWNE SYTUACJE ANIELSKO-LUDZKIE

1. Przebierańcy

2. Przerwane pląsy anielskie

3. Zaklęcie

4. Anioł z pretensjami

5. Anioł zwątpienia

6. Anioł zachwycony marzeniami

7. Dobrze żyć z aniołami

8. Anioły twojego życia

5. ANIOŁY W ŚWIECIE POLITYKI

1. Dobry klimat

2. Anioł budżetowy

3. Sądy

4. Niedoszły prezydent anielski

5. Diabelska emerytura

6. Niedoszły biznes

6. Epilog

Prolog

Wszyscy lubią anioły. To są na ogół istoty pozytywne, czyniące dobro, czasem pomogą, czasem uchronią przed złem, a nawet mogą powstrzymać przed głupim uczynkiem albo słowem niemądrym, co się w głowie naszej wylęgnie. Nikt nie widział anioła, ale prawie każdy czuje jego obecność i aktywność, która kieruje naszymi myślami i postępowaniem. Podobno niektórzy mają nawet swoje prywatne anioły stróżujące — bezterminowo. To znaczy jest taki termin krańcowy, wtedy anioł odprowadza nas do nicości, ale nie mówmy tu o tym, bo to nic miłego. Pomyślmy raczej o tym, jak trudną robotę mają z nami te anioły, ile problemów mogą napotkać w tym ludzkim świecie.

Wątpię, aby były jakoś przygotowane, wyszkolone, żeby radzić sobie ze wszystkimi ludźmi — dobrymi i złymi, mądrymi tak i mądrymi owak, normalnymi i politykami, a jeszcze z tysiąc rodzajów można tu przytoczyć. Prawdopodobnie więc te anioły są zmuszone do improwizowania w trudnych sytuacjach, a tylko w takich wzywamy ich na pomoc. Owszem, mają one swoje zaplecze, czasem zgłaszają wątpliwości Swojemu Szefowi, zazwyczaj korzystając z najnowszych zdobyczy internetu lub innych środków komunikacji.

Jedno jest jednak pewne — wiele zdarzeń niezwyczajnych i wiele przygód czeka aniołów wśród ludzi.

Jak wszyscy na tym świecie, także anioły mają swoich oponentów, czyli diabły. Te starają się utrudnić anielską robotę. Każdy z nas o tym wie, tylko często zdarza się nam słuchać diabłów zamiast aniołów, zdarza się nawet z nimi współpracować. Wtedy mówimy, że mieliśmy złych doradców, tymczasem tu doradca jaki jest — każdy widzi: biały albo czarny.

Wypada poświęcić chwilę Szefowi Wszystkich Aniołów, to on na ogół powierza im zadania, to on daje wykładnię i interpretację w sytuacjach trudnych. W zasadzie anioły powinny sobie radzić same, w końcu są aniołami, ale zawsze dobrze jest móc do kogoś zadzwonić z problemem.

Jest jeden szczególny rodzaj aniołów, nieczęsto spotykany, czasem nawet nierozpoznany we właściwym czasie. To są anioły ludzkie, zwane też inaczej jako ludzie anielscy. Zdarzają się wokół nas, są wspaniali, bywa, że niewidoczni, ale mają wielkie serca. Kochamy ich, choć niektórych doceniamy dopiero, gdy odejdą.

Wszystkie wspomniane anioły pojawiają się w tej książeczce. Spotykają ludzi i diabły, zmagają się z zagadkami naszego świata, doświadczają przygód i dziwnych zdarzeń, czasem są pomocne, czasem nieporadne. Nie zawsze sprostają problemom, ale zostawiają nam dobre rady, bywa, że wpadają w nastrój moralizatorski. Są sympatyczne w tym swoim zakłopotaniu, a nawet naiwności, są przyjazne w staraniach o poprawę naszego losu, bywają też śmieszne w upartych próbach zrozumienia naszego ludzkiego świata.

Kochajmy nasze anioły, a gdy trzeba — pomagajmy w ich robocie.

***

Przedstawiam tutaj zbiór utworów o aniołach w ludzkim świecie. Są to żartobliwe wierszyki-rymowanki z morałem, mini-felietony nawiązujące do aktualnych spraw i zdarzeń, przeplatane wierszami z oryginalną poetycką refleksją. Bohaterami są zawsze anioły, które w tym ludzkim świecie spotykają sytuacje trudne, czasem dla nich niezrozumiałe. Ale te sytuacje, zdarzenia, wątpliwości są też niełatwe dla nas — ludzi. Więc chociaż jest to książka o aniołach, to nade wszystko są to wierszyki dla ludzi, im dedykowane, dla nich pomocne.

Janusz Olearnik, aspirant anielski

Książkę tę dedykuję Żonie — Mirze oraz dzieciom:

Tomaszowi, Iwonie i Adamowi — moim najprawdziwszym aniołom

PRZYGODY ANIOŁÓW
W ŚWIECIE LUDZI

Tożsamość anielska

Siedzi anioł na ławeczce,

pisze SMS-a:

Panie Boże co mam zrobić?

W głowie mi się miesza!

Teraz życie tu na ziemi

się skomplikowało.

Jakoś bardziej jest tęczowo,

nie tak czarno-biało.

Więc się pytam — Panie Boże,

bo mi lata płyną,

czy ja bardziej jestem chłopcem,

czy raczej dziewczyną?

Pan Bóg na to: mój aniele

nie zawracaj głowy,

ty na każdą sytuację

musisz być gotowy.

Co to znaczy — myśli anioł.

Próżno męczy swoją głowę,

nie rozumie biedaczysko,

że anioły są bezpłciowe.

A na końcu tego wiersza

taki morał jest ozdobą:

Bóg z aniołem nie poradzą

jak masz problem sam ze sobą.

Autem do nieba

Człowiek jedzie samochodem,

pisze SMS-a:

mój aniele — poradź proszę,

w głowie mi się miesza.

Moje życie tu na ziemi

się skomplikowało…

Nagle trzask i … przestał pisać,

wielkie BUM się stało!

Tir wyjechał z bocznej drogi,

człowiek był zajęty,

no i mamy katastrofę

— on już pośród świętych.

Teraz będzie mógł z aniołem

tak, tak, oczywiście,

porozmawiać o swych sprawach,

nawet osobiście.

Z tej króciutkiej historyjki

taki morał woła:

nie pisz w aucie SMS-ów

— nawet do anioła.

Pożyczka anielska

Kiedyś anioł się zasiedział

w miłej restauracji,

spóźnił biedak się na pociąg

do niebiańskiej stacji.

Co tu robić w tym miasteczku,

kiedy już dziewiąta?

Usiadł anioł na ławeczce,

a tu menel z kąta.

I tak mówi do anioła:

„szanowny kolego,

pożycz piątkę na jabola

lub coś mocniejszego”.

Był to anioł z Los Angeles,

miał tylko dolary.

Menel dostał swoją piątkę,

kupił dwa browary.

Wtedy żal mu się zrobiło,

mógł o stówkę krzyknąć!

Wraca menel na ławeczkę,

ale anioł zniknął.

Więc na koniec tej bajeczki

taki morał się wynurza:

kiedy spotkasz już anioła,

to od razu proś o dużo.

Polanicka legenda o anielskich skrzydłach

W Polanicy dwa anioły

po robocie się zjawiły,

siadły z piwkiem na tarasie,

skrzydła w kącie postawiły.

Zachwyciły się spokojem,

drzewa cicho im szumiały,

zagadały się anioły

i o świecie zapomniały.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.