Od wydawcy
86 lat w historii ludzkości to nic nieznaczące okamgnienie. Przez wieki scenerie różnych wydarzeń historycznych nie różniły się od siebie znacząco. Ale XX wiek przyniósł dziejom świata dynamikę zmian niespotykaną w historii nigdy wcześniej. Rewolucja przemysłowa i burzliwe przemiany polityczne stały się przyczynkiem nieodwracalnych zmian, dotkliwie odczuwalnych w życiu zwykłych ludzi.
Autor niniejszych wspomnień był naszym Ojcem, Teściem, Dziadkiem i Pradziadkiem, a jego życie przypadało na okres szalenie ciekawej transformacji dziejowej. Był łącznikiem pokoleniowym pamiętającym ludzi urodzonych w połowie XIX wieku, o których wspomina w książce, zaś Jego prawnuki, urodzone już w drugiej dekadzie XXI wieku mają szansę dożyć wieku XXII.
"Zeznania świadka historii" to tytuł oddający esencję treści. To życiorys człowieka, który w burzliwej drodze do stanowiska kapitana żeglugi wielkiej napotykał przeciwności losu, które nie zabiły w Nim woli podążania do obranego celu.
Niniejsza opowieść to również historia żeglugi, której kształt przez niemal 70 ostatnich lat zmienił się diametralnie. Lektura jest fascynującą podróżą w czasie, szczególnie dla tych, którzy z morzem związani są zawodowo i wierni starej prawdzie, że "navigare necesse est" (żeglowanie jest koniecznością) uprawiają ten zawód. Wielomiesięczne rejsy na statkach pod polską banderą, bez kontaktu z rodzinami i długotrwałe postoje w portach to rzeczywistość, która wśród współczesnych Europejczyków przeszła już do historii. Dawny charakter pracy na statkach, brak pośpiechu i nacisków z biura mogą wydawać się nam dziś obce. Również pozycja samego kapitana, który jeszcze 40 lat temu (jak przed wiekami) był "pierwszym po Bogu" wyglądała nieco inaczej niż dziś. Spisane przeżycia tworzą romantyczny obraz minionej przeszłości, zawierającej nutę nostalgii morskich opowieści. Autor wspomnień, w swojej książce bardzo wiele uwagi poświęca karierze zawodowej nawigatora - oficera pokładowego polskiej marynarki handlowej i w końcu dowódcy statku, którą pełnił do samego końca XX wieku. W dobie dzisiejszych zintegrowanych systemów nawigacyjnych, pozycjonowania satelitarnego, map elektronicznych i systemów identyfikacji statków, podczas lektury przenosimy się do innej epoki.
Niniejsza książka jest niewątpliwie cennym źródłem wiedzy dla rodziny i przyjaciół. Jest też pamiątką na pokolenia. Cieszymy się, że udało nam się uzyskać zgodę Autora do wydania jej w tradycyjnej formie, co dzieje się w trudnym czasie rozstania z Nim, ale również w czasie niewątpliwie historycznym, bo podczas zbierającej śmiertelne żniwo pandemii koronawirusa roku 2020. Choroba wywołana tym patogenem, obok bolesnego nowotworu nie ominęła również Autora.
Autor wspomnień był człowiekiem postępowym, zawsze podążającym z duchem czasu. Technologia wydawnicza, która opiera się na futurystycznych jeszcze do niedawna sieciach neuronowych i sztucznej inteligencji pozwoliła na częściowe zautomatyzowanie procesu wydawniczego. Dopełnia to obrazu technologicznych przemian jakie towarzyszyły Bohdanowi Brodnickiemu w ciągu Jego długiego i ciekawego życia. Wiatr historii dmie nieprzerwanie. Zdaje się, że Francis Fukuyama - ogłaszając koniec historii - popełnił (obok Marksa i Engelsa) największą pomyłkę w dziejach filozofii.
Bohdan Brodnicki zmarł dnia 22 grudnia 2020 roku. Odszedł na wieczną wachtę, jak mężczyzna, z bronią w ręku. W walce z dynamicznie postępującym nowotworem kości odebrał sobie życie we własnym Domu, oddając strzały w samo serce z przechowywanych przez dziesięciolecia w tajemnicy dwóch rewolwerów. Zasadniczy, ekscentryczny i niekonwencjonalny. Człowiek morza, który do końca konsekwentnie żył według własnych reguł. Kochający i kochany. W bólu rozstania rozumiemy Jego decyzję. Navigare necesse est, vivere non necesse -ta fraza stała się dziś do bólu prawdziwa. Nasz kochany Senior nie chciał żyć "za wszelką cenę". Uświadamia nam wszystkim, że jesteśmy bytami przypadkowymi, nie zaś koniecznymi.
Cześć Jego Pamięci!
Michał Baltazar Serafinowicz, wnuk Autora
