Paryż. Podziemna kawiarnia,
złożona z kilku sal, z których jedna zwie się indyjską. Jest to
izba prostokątna, niby wykuta w skale. Sufit płaski, ozdobiony
bogatemi rzeźbami roślin, poplątanych w sieć gęstą. Na środku sali,
między dwoma wodotryskami, stoi śpiżowy posąg Buddy, wielkości
naturalnej. Izbę ze wszystkich stron otaczają kolumny pękate, od
podłogi do sufitu okryte rzeźbami. Między kolumnami gabinety;
między rzeźbionemi liśćmi i kwiatami lampki elektryczne. Sala robi
wrażenie ciasnej, choć jest obszerna i, dzięki wentylatorom,
doskonale przewiewana.
W jednym z gabinetów, które od sąsiednich oddzielają gęste,
złocone kraty w formie gałązek bluszczu, na taboretach podobnych do
kolumn i przy takichże stoliczkach siedzi trzech mężczyzn Polaków.
Łysawy szatyn, z ciemną brodą i senną twarzą, ma przed sobą talerz
sorbetów. Wysoki brunet, z fizjognomją drapieżnego ptaka, pije
kawę, wreszcie niski blondyn, z energicznemi ruchami i oczyma
stalowej barwy, miesza łyżeczką limonadę, której nie pije. - A zatem jeszcze nie obmyśliliście niczego? - pyta niecierpliwie
blondyn, Władysław Miler. - Owszem - odpowiada Zygmunt Goldberg z twarzą drapieżną. -
Dostarcz pieniędzy, ale dużo pieniędzy, i organizację z ludzi
gotowych na wszystko, a przedewszystkiem na śmierć, a ja podam ci
taki plan, którym będziesz zachwycony. - Chciałbym go jednak usłyszeć, jeżeli nie starasz się o patent
wynalazku - odrzekł Władysław. - Plan nietrudny do pojęcia - mówił Zygmunt Goldberg, a w jego
okrągłych oczach co chwilę zapalały się iskry. - Za jedno uderzenie
- dziesięć uderzeń, za jedną ruinę - dziesięć ruin, za jedną śmierć
- dziesięć śmierci... - Takie rzeczy łatwiej proponować, aniżeli wykonać - wtrącił
Miler. - Nie możesz dosięgnąć Johana, wal Fryca... nie dasz rady
mocniejszemu - bij słabych... dzieci... kobiety... - Ależ to jest podłość!... - Za jedną ich podłość oddaj dziesięć podłości - ciągnął Goldberg.
- Kiedy pantera musi walczyć ze słoniem, nie włazi mu pod nogi, ale
go chwyta za trąbę... Nie dasz im rady w Poznaniu, idź do Berlina;
wypędzą cię z Europy, szukaj ich w Ameryce, Azji, Australji... Za
wywłaszczony folwark - niszcz koleje, składy, kamienice, okręty,
mosty... Nie masz bagnetów i armat, weź nóż, dynamit, arszenik,
wreszcie bakterje cholery i dżumy... A dopiero kiedy całe Niemcy
krzykną z bólu, rząd ich zrozumie, że w dwudziestym wieku nawet
słabszego nie wolno krzywdzić, bo on w chemji, w bakterjologji
znajdzie środki odwetu. Taki jest mój plan.
CIĄG DALSZY TEKSTU W PEŁNEJ WERSJI
