Zapach pomarańczy - Katarzyna Siuda

Słowo wprowadzenia

Drogi Czytelniku.

Bohaterką niniejszej książki jest ONA. ONA jest neurotyczką i zmaga się z własną śmiertelnością, depresją, bólem związanym z licznymi stratami, samotnością, odrzuceniem i lękiem przed codziennością. Doświadcza stanów emocjonalnych, które przez wielu mogłyby być określone jako negatywne, a jednak każdy człowiek ich doświadcza i każde z tych uczuć ma swoją ważną i potrzebną funkcję. Doświadcza zatem takich uczuć jak lęk, gniew, zazdrość, smutek czy poczucie winy. Nie najlepiej radzi sobie z codziennym stresem. Równie silnie jednak doświadcza uczuć przyjemnych.

Zapamiętaj, Drogi Czytelniku, że neurotyzm nie jest zaburzeniem ani chorobą, a jedynie jednym z elementów charakteryzujących moją niestabilną emocjonalnie bohaterkę. ONA cierpi z powodu mentalnego hałasu spowodowanego jej wewnętrznymi konfliktami.

Na kolejnych stronach tej książki ONA dzieli się z Tobą swoją historią, osobistymi doświadczeniami. To te doświadczenia uczyniły z niej kobietę, z którą Ty dzisiaj się spotykasz.

Kiedy już stworzyłam tę historię, swego rodzaju psychoterapeutyczną opowieść albo nawet studium przypadku, pomyślałam, że moja bohaterka nie może pozostać bezimienna. ONA to roboczy obszar literackich zmagań. W procesie tworzenia opowieści ONA była wystarczająca, jednak gdy opowieść się dopełniła, dostrzegłam potrzebę nadania mojej bohaterce szczególnych cech. Ostatecznie otrzymała imię HOPE. Nadzieja przebija z treści niniejszej książki, poczuć ją można pośród smaków i zapachów zapisanych w zmysłowej pamięci dziewczyny, miesza się z zapachem pomarańczy.

Czy jesteś gotowy stać się przewodnikiem HOPE po jej chaotycznym, nieuporządkowanym świecie? Ile jesteś w stanie znieść? Czy chcesz ją zrozumieć? Jak głębokie są twoje pokłady empatii? Co jesteś gotów dla niej zrobić? Ile jesteś w stanie z siebie dać?