Pomysł napisania tej książki przyszedł mi do głowy kilka lat temu, gdy całkiem przypadkowo odkryłem, że biblioteka uniwersytetu, w którym uzyskałem licencjat w latach osiemdziesiątych XX wieku, zaczęła gromadzić publikacje Cambridge University Press poświęcone korespondencji Karola Darwina. Pewnego dnia z czystej ciekawości sięgnąłem po pierwszy tom i zacząłem czytać listy brytyjskiego przyrodnika. Szybko dałem się oczarować wiktoriańskiemu dramatowi życia, straty i odkryć, który się z nich wyłaniał. W ten sposób zaczęła się długa droga do tej publikacji. Chciałbym w tym miejscu podziękować moim profesorom biologii, dzisiaj już od dawna na emeryturze, których zainteresowanie Karolem Darwinem skłoniło bibliotekę do zainwestowania w tę kolekcję. Nigdy nie pomyślałbym o zapoznaniu się z tymi materiałami, gdyby dostęp do nich nie był tak łatwy.

Chciałbym również podziękować pracownikom wypożyczalni międzybibliotecznej Luther College, którzy sprawnie odnaleźli wiele nieznanych materiałów i źródeł. Dziękuję też Tylerowi Andersonowi, przyjacielowi z Facebooka, którego nigdy nie poznałem osobiście. Tyler podsunął mi niechcący ważny trop, zamieszczając komentarz do artykułu Janet Brown, którego wcześniej nie znałem. Artykuł ten otworzył przede mną kilka ważnych dróg badawczych, które wzbogaciły tę książkę. Punkt dla mediów społecznościowych!

Wiele badań przygotowawczych do tej książki przeprowadziłem podczas epidemii COVID-19, kiedy nie można było podróżować. Do niedawana dostęp do podstawowego źródła związanego z postacią Karola Darwina wymagał odbycia podróży do Cambridge University w Wielkiej Brytanii. Na szczęście z powodu rozwoju projektu Darwin Online, znaczna część materiałów archiwalnych jest dziś dostępna za pośrednictwem internetu. Wyrazy wdzięczności kieruję do Johna van Wyhego i tych wszystkich, którzy pracowali nad udostępnieniem tego bezcennego źródła. Bez niego nie zdołałbym napisać tej książki.

Dziękuję również Johnowi Westowi z Discovery Institute za zainteresowanie moją pracą i zachęcenie mnie do przedłożenia rękopisu w Discovery Institute Press. Jestem także wdzięczny Jonathanowi Wittowi za wnikliwą i staranną redakcję, co ogromnie wzmocniło przesłanie tej książki i ustrzegło mnie przed kilkoma poważnymi błędami. Wszystkie pozostałe błędy należy zapisać na mój rachunek.

Na koniec dziękuję Tinie, Amey i Tylerowi za cierpliwe tolerowanie mojej obsesji na punkcie Darwina oraz ciągłe wspieranie wszystkich moich przedsięwzięć naukowych.