Z głową w gwiazdach - Karol Wójcicki, Ilustrator: Tomasz Minkiewicz

Kup ebooka

39.99 zł
35.19 zł (29,99 zł najniższa cena z 30 dni)

-
Proszę czekać
 
POD JEDNYM NIEBEM
 
 
 

Kilka lat temu stanąłem pod nocnym niebem i spojrzałem na nie po raz pierwszy.

Od horyzontu aż po punkt nad moją głową - nazywany zenitem - niebo było pełne gwiazd. Były ich tysiące, a każda wyglądała inaczej, każda wydawała się nowa. Nie znałem ich nazw, nie rozpoznawałem kształtów, jakie razem tworzyły. Czułem się jednocześnie kompletnie zagubiony i szalenie podekscytowany. Wiedziałem jedno: wszystko, co teraz widzę, jest początkiem zupełnie nowej przygody - takiej, w której poznam gwiazdy, ich nazwy i historie, nauczę się rozpoznawać tworzone przez nie konstelacje i zrozumiem, jak to wszystko działa.

Dokładnie to samo czeka teraz ciebie.

 
 

Możesz się w tym miejscu zdziwić. Jak to możliwe, że ktoś, kto od lat opowiada o kosmosie, pokazuje niezwykłe zjawiska astronomiczne i bywa zapraszany do telewizji jako ekspert od nieba, zobaczył je dopiero kilka lat temu? Odpowiedź jest prosta. To nie było niebo, które znałem wcześniej. To było niebo południowe. Patrzyłem na nie z zachodniego wybrzeża Australii - po drugiej stronie planety. Z miejsca, gdzie nocą jest naprawdę ciemno, a światło cywilizacji nie odbiera gwiazdom blasku.

Choć mogłoby się wydawać, że wszyscy żyjemy pod tym samym niebem - i w pewnym sensie tak właśnie jest - to jego oblicze zmienia się w zależności od miejsca na Ziemi. Mieszkańcy półkuli północnej widzą inne gwiazdy i gwiazdozbiory niż osoby zamieszkujące Australię, Afrykę czy Amerykę Południową. Niebo nad kołem podbiegunowym diametralnie różni się od tego nad krajami leżącymi bliżej zwrotnika Raka. Inaczej wygląda latem, inaczej zimą. Inne obiekty zobaczysz wieczorem, inne tuż przed wschodem Słońca. W różnych zakątkach świata możesz obserwować odmienne zjawiska. Na dalekiej północy zimą na nocnym niebie pojawiają się spektakularne zorze polarne. Na półkuli południowej wysoko nad głową świeci niezwykle jasne centrum Drogi Mlecznej. W okolicach międzyzwrotnikowych, tuż po zmierzchu lub chwilę przed świtem, niebo wypełniają dziesiątki satelitów, które po kilkudziesięciu minutach znikają.

Polska jest pod tym względem miejscem bardzo uniwersalnym. Możesz tu obserwować zarówno niebo północne, jak i fragment nieba południowego. Latem zobaczysz ogromną liczbę sztucznych satelitów, doświadczysz białych nocy i istnieje duża szansa, że wypatrzysz obłoki srebrzyste. Gdy noce stają się dłuższe, czasem pojawiają się również zorze polarne, które od kilku lat wzbudzają prawdziwe emocje. Przez cały rok możesz obserwować planety, a kilka razy do roku także najbardziej znane i widowiskowe roje meteorów, takie jak Perseidy, Geminidy czy Kwadrantydy.

 
 

W najciemniejszych miejscach Polski, na przykład w Bieszczadach, można dostrzec jasne centrum Drogi Mlecznej. Nie wznosi się ono tak wysoko jak w Australii, ale wiosną i latem pięknie komponuje się z krajobrazem nad południowym horyzontem.

To wszystko sprawia, że niebo nad Polską jest jak wersja demonstracyjna kosmosu. Wiele zjawisk możesz zobaczyć naprawdę dobrze, a jeszcze więcej - wystarczająco dobrze, aby rozbudzić apetyt. Taka ciekawość potrafi przerodzić się w pasję do podróży. Wiem coś o tym, bo to właśnie ona od lat goni mnie po świecie w poszukiwaniu najbardziej niezwykłych widoków.

W tej książce opowiem o wszystkim, co możesz obserwować na polskim niebie. Chciałbym, żeby była przewodnikiem, którego bardzo brakowało mi ponad 20 lat temu, gdy zaczynałem swoje pierwsze świadome obserwacje nieba. Każdy rozdział pomoże ci zrozumieć kolejne obiekty i zjawiska. Dzięki czemu - krok po kroku - rozpoczniesz swoją przygodę z astronomią.

 

Mam nadzieję, że to, co teraz czujesz, jest mieszanką ekscytacji, ciekawości i lekkiego zagubienia. Dokładnie tak samo czułem się tamtej nocy pod australijskim niebem. I mogę cię zapewnić o jednym: gdy spędzisz trochę czasu pod gwiazdami i zaczniesz je rozpoznawać, bardzo szybko zapragniesz poznać kolejne. A ta pierwsza noc, ten pierwszy moment spojrzenia w górę zostanie z tobą na lata. Zapamiętaj go!

 
 
JAK I GDZIE ZACZĄĆ PRZYGODĘ Z OBSERWACJAMI NIEBA?
 
 
 

Pierwsze obserwacje astronomiczne prowadziłem z centrum największego miasta w Polsce - z Warszawy. A dokładniej - z okna mojego pokoju, na szóstym, najwyższym piętrze bloku na Pradze-Północ. Widok miałem ograniczony, mogłem zobaczyć jedynie niewielki fragment nieba w kierunku wschodnim i północno-wschodnim. Ale to wcale mi nie przeszkadzało. Do dziś ten kierunek horyzontu jest zresztą jednym z moich ulubionych. Z bardzo prostej przyczyny - to właśnie tam widać obiekty, które dopiero wschodzą i rozpoczynają wędrówkę po niebie.

Bardzo lubię czekać i patrzeć, jak coś powoli wyłania się zza horyzontu i - w moim przypadku - wznosi się ponad dach sąsiedniej kamienicy.

Choć obserwowałem niebo z centrum miasta i miałem bardzo ograniczone pole widzenia, mogłem zobaczyć całkiem sporo. A właściwie ta ograniczona perspektywa okazała się najbardziej pomocna. Sąsiednie kamienice zasłaniały dużą część nieba, dzięki czemu łatwiej było mi się skupić na zmianach zachodzących w jego niewielkim fragmencie. Widziałem wschodzące gwiazdozbiory charakterystyczne dla różnych pór roku, a także te, które pozostawały widoczne przez cały rok - tak zwane konstelacje okołobiegunowe.

Gdy oglądałem niebo z własnego okna, szybko zauważyłem coś jeszcze: ten sam fragment nigdy nie wyglądał dokładnie tak samo. Niebo zmieniało się nie tylko wraz z porami roku, ale nawet w ciągu jednej nocy. Jedne gwiazdy widziałem wczesnym wieczorem, a inne późno w nocy. Wiosenne niebo różniło się od jesiennego, a gwiazdy widoczne tuż przed świtem kilka miesięcy później można było zobaczyć od razu o zmierzchu.

Jedną z pierwszych rzeczy, które naprawdę warto zauważyć podczas obserwacji nieba, jest właśnie jego zmienność.

 
 

Wiele osób uważa nocne niebo za niezmienne. Tymczasem przez ruch obrotowy Ziemi wokół własnej osi, a także jej ruch wokół Słońca to, co widzimy nad głową w danym momencie nocy czy roku, stale się zmienia. Samo dostrzeżenie tych zjawisk, nawet jeszcze bez pełnego zrozumienia ich przyczyn, to świetny początek przygody z astronomią. I serio: możesz to robić absolutnie wszędzie.

Oczywiście zawsze zachęcam do obserwacji z miejsc, gdzie niebo jest możliwie najciemniejsze. I tu możesz poczuć się trochę rozczarowany, bo większość mieszkańców Europy żyje tam, gdzie nocne niebo jest widoczne w bardzo niedoskonałej formie. Wszystko za sprawą ogromnej ilości sztucznych świateł, które rozświetlają niebo i sprawiają, że widzimy znacznie mniej gwiazd, niż moglibyśmy.

 
 

Ten problem łatwo sobie wyobrazić. Spróbuj obserwować niebo, stojąc bezpośrednio pod świecącą latarnią. Bardzo szybko zrozumiesz, że powiedzenie "najciemniej pod latarnią" z astronomicznego punktu widzenia kompletnie nie ma sensu. Zanieczyszczenie światłem to dziś jedno z największych wyzwań nie tylko dla miłośników astronomii, lecz także dla zawodowych obserwatoriów, którym coraz trudniej znaleźć miejsca z naprawdę ciemnym niebem. Co więcej, nadmiar sztucznego światła przeszkadza również wielu gatunkom zwierząt, a nawet samym ludziom, którym naturalna ciemność potrzebna jest do nocnej regeneracji.

 
 

I teraz bardzo ważna rzecz: na początku przygody z obserwacjami nieba nie musisz wyjeżdżać w Bieszczady. Wbrew pozorom może to być nawet zły pomysł. Ogromna liczba gwiazd widocznych pod bardzo ciemnym niebem potrafi przytłoczyć i utrudnić orientację, której dopiero będziesz się uczyć. Obserwowanie nieba z miasta ma swoje zalety - pozwala skupić się na najjaśniejszych obiektach, których jest po prostu mniej.

 

Na pierwsze obserwacje wybierz miejsce położone blisko domu. Zadbaj o minimum komfortu. Spróbuj ustawić się tak, aby żadne sztuczne światło nie świeciło ci bezpośrednio w oczy. Czasem wystarczy przesunąć się o kilka metrów, aby nie znajdować się w pobliżu źródła światła. Jeśli masz ogród i możliwość wyłączenia oświetlenia, porozmawiaj z domownikami i spróbuj na chwilę stworzyć wokół siebie odrobinę ciemności. Zgaszenie świateł nie sprawi, że całe niebo nagle pociemnieje - jego jasność zależy od całej okolicy - ale często wystarczy, by komfort obserwacji znacznie się poprawił.

A kiedy już zaczniesz patrzeć w niebo, zobaczysz różne rzeczy. Niektóre znajome, inne zupełnie nowe. I być może przez chwilę znowu poczujesz się przytłoczony. Spokojnie. Mam na to rozwiązanie. I właśnie dlatego za chwilę przyjrzymy się prostemu sposobowi na identyfikowanie tego, co widzisz nad głową.

 

[...]

 
 

Książka do nabycia na kulturalnysklep.pl, w formie ebooka i audiobooka na Publio.pl

Redakcja: Karolina Kisiołek

Korekta: Ewa Gładysz-Jeż

Projekt okładki i ilustracje: Tomasz Minkiewicz

Opracowanie graficzne i skład: Elżbieta Wastkowska

Redaktor prowadzący: Marcin Kicki

 

Producent: Agora Książka i Muzyka sp. z o.o.

ul. Czerska 8/10, 00-732 Warszawa

wydawnictwo@agora.pl

www.wydawnictwoagora.pl

 

Copyright ? for the text by Karol Wójcicki, 2026

Copyright ? for the illustrations by Tomasz Minkiewicz, 2026

Copyright for this edition ? by Agora Książka i Muzyka sp. z o.o., 2026

 

Wszelkie prawa zastrzeżone

 

Ten e-book jest zgodny z wymogami Europejskiego Aktu o Dostępności (EAA)

 

Niniejsza publikacja jest chroniona prawem autorskim. Publikacja może być zwielokrotniona i wykorzystywana wyłączenie w zakresie dozwolonym przez prawo lub umowę zawartą z Wydawcą. Zwielokrotnianie i wykorzystywanie treści publikacji w jakiejkolwiek formie do eksploracji tekstów i danych (text and data mining) lub do trenowania modeli sztucznej inteligencji, bez uprzedniej, wyraźnej zgody Wydawcy jest zabronione.

 

Warszawa 2026

 

ISBN: 978-83-8380-642-6 (EPUB), 978-83-8380-642-6 (MOBI)

 

Wydanie pierwsze

 

Książka, którą nabyłeś, jest dziełem twórcy i wydawcy. Prosimy, abyś przestrzegał praw, jakie im przysługują. Jej zawartość możesz udostępnić nieodpłatnie osobom bliskim lub osobiście znanym. Ale nie publikuj jej w internecie. Jeśli cytujesz jej fragmenty, nie zmieniaj ich treści i koniecznie zaznacz, czyje to dzieło. A kopiując ją, rób to jedynie na użytek osobisty.

 

Szanujmy cudzą własność i prawo!

Polska Izba Książki

 

Konwersja publikacji do wersji elektronicznej