Wstęp do autobiografii - Katarzyna Koziorowska

Biały kwiat

Purpura rozgaszcza się

w niecierpliwym wieczorze.

Wiem,

że za chwilę zakwitnie

biały kwiat ulotnej samotności.

Wiem, że subtelność

spotka się ze snem, dedykowanym

przyszłości.

Przeistoczona

w listopadowy powiew nadziei,

zanurzam się

w Twojej bliskości, w myślach -

tak daleko im do ciszy.

W czułej kołysce, splecionej

z noworocznych mgieł,

zalęgła się nić pocieszenia,

ziarenko z klepsydry, które unoszą

moje lękliwe palce.

Usta, tak bardzo niepewne

pierwszego śniegu,

zdejmują ze mnie

wspomnienie, pozbawiają oddechu,

w którym ukryłam przyszłość.

Podzielona na rozdziały,

powielona jak dodruk

autobiografii - pozbawiam namiętność

korzeni, wyznaję nową religię.

Rozpinam serce, buduję

dom z kart; wszystko, co kocham,

czeka dziś w przedsionku

rzeczywistości.

Nawlekam na palce

paciorki łez -

tylko Ty wysłuchasz tę modlitwę.

Tylko Ty zrozumiesz prawdę

mojego dotyku, czułość zesłaną

przez zmierzch.