Ostatni pocałunek
Jest dziś dzień 23 lipiec 1944r.
Od tej daty minęło 70 bardzo smutnych lat dla nas,
bo żegnaliśmy się po raz ostatni w naszym życiu.
Oboje nie wiedzieliśmy, że już nigdy się nie spotkamy.
Boże mój, za co ta kara nas spotkała!
Żyję w ogromnym żalu, że coś bardzo pięknego
umknęło z mojego życia.
On z obłoków wysoko na niebie przygląda się mi,
jak ciężko żyje się tutaj bez ciebie.
Już może ostatnie moje dni.
Mnie już nie będzie, ale pamięć o tobie pozostanie
zapisana na kartkach papieru
jako wspomnienie o dobrym człowieku,
który chciał mi dać wszystko, herb i tytuł.
Zabrakło jeszcze pięć i pół miesiąca w jego życiu.
Ja od tej daty żyje 70 lat dłużej.
Nigdy miłych wspomnień o Tobie,
gorzkich łez za Tobą,
kochany Edwinie, mi nie brakuje.