Wolny styl - Artur Ulicy

Wolny styl 1

Czas ucieka, na chwile w miejscu postoje.

Z życia biorę to co jest moje.

Zaczynałem od zera, rodzice miłość tylko dali.

Bieda nie pozwoliła płynąc na życiowej fali.

Co by nie było życie dalej jedzie.

Przyjaciół poznajemy w biedzie.

Lecz gdy ta bieda jednak nad spotyka.

Za zakrętem nikogo się nie spotyka.

Zostajemy sami z własnym cierpieniem.

Rozliczamy się wtedy z własnym sumieniem.

I właśnie wtedy stajemy się silni.

Gdy życie mówi słuchamy, bo jesteśmy pilni.

Pieniądze nie zawładnęły naszymi mózgami.

Nasze oczy nie stały się złotówkami.

A ten kto ma w tym życiu lepiej.

Nie pomoże bo patrzy tylko na siebie.

Można pomagać na wiele sposobów.

Łzy płyną gdy ludzie umierają z głodu.

Nigdy tego nie z rozumiem.

Ze kasa nawet najlepsze więzi psuje