WIOSNOMIŁOŚCI - Marcin Pusty, Agnieszka Januszewicz

VALENTYNOWEEN

i bladłem specjalnie od wczoraj

by odcień twarzy uzyskać

wręcz jaśniejący w ciemności

na ulic czarnych urwiskach

ty włożysz suknię pod kolor

krwiście bogatej czerwieni

zepniesz swe włosy wysoko

i usta wykreślisz ku czerni

ja kwiat dam ci biały, najbielszy

jak z kości polerowanej

a potem pójdziemy przez miasta

zaułki w mroku zamarłe

kto spotka nas - cofnie się z lękiem

w oczach rozwartych szeroko

a my - w źrenicach odbici

ty w lewym, ja w prawym oku

w mroźnej godzinie przedświtu

na porzuconym cmentarzu

zagramy upiorny nokturn...

wszak martwi się nie obrażą

och, pewnie znów przyjaciele

nie będą nam szczędzić krytyki:

"wy święta pomieszaliście! To

nie Halloween! To Walentynki!"

a my - tak trochę stropieni