Wiersze własne - Józef Grudziński

Po bezkresie ócz twych oceanie, Żeglować pragnę...

Bez końca, Pośród zmysłów twoich kochanie,

Pragnę...

Niczym roślina pragnąca słońca.

Myśli moje, w marzenia wplecione,

Serce moje...

Ku tobie...

Miłość niesie mnie.

Po bezkresie miłości fal, Błądzę...

Szukając twojej przystani,

Po bezkresie w dal,

Gdzie żyją szczęśliwi i zakochani.

Przez sztormy, wichry i burze, Wiodą mnie,

Moje ciągłe nadzieje,

Ku miłości, moje podróże...

Czy miłość mą nagą, miłość twa odzieje?

Chcę dotrzeć do twojej przystani,

Ku tobie...

Niech gwiazdy nieba mnie skierują,

Choć serce me, każda fala rani,

To moje uczucia...

Ku tobie mnie kierują.

J.G. 23-09-2003r.

Poezją jest miłość, co w uczuciach pływa,

Chcemy żyć w poezji, bo za nią tęsknimy,

Wszędzie, gdzie jesteśmy, poezja też bywa,

Lecz jesteśmy ślepi...

Bo jej nie widzimy.

Poezją jest cisza, gdy myśli szemrają,

Kiedy spać nie możesz, bo tęsknotę czujesz,

Poezją jest chwila...

Której nie żałujesz.

Chwila, co wycisza i spokój przynosi,

Każde twe marzenie, fantazją owiane,

Lecz także poezją też jest...

Zakochanie.

Poezji nie czujesz, gdy twa dusza w mroku,

Błądząc wśród ciemności, powoli umiera,

Ty nie czule stoisz, patrząc na nią z boku,

Nie wiesz, że poezję ...

Nawet śmierć zawiera.

J.G. 13-06-2004r.

Czy moje uczucie, Coś dla ciebie znaczy?

Tak mi jest tęskno, do ciebie kochanie,

Kiedy me serce znowu cię zobaczy?

Czy będzie nam dane,

Czy ten dzień nastanie?

Jakież znaczenie, Ma miłość dla ciebie,

Jakie uczucie?

Tylko niech miłość,

Wciąż w sobie buduje.

Nie chcesz mych uczuć,

Zmuszał cię nie będę,

To się w miłości...

W uczuciach odrodzę.

Co za znaczenie?

Co przyszłość przyniesie,

Co ma być będzie. Nic tego nie zmieni,

Może uczucia...

Los ze sobą niesie,

Albo w me serce...

Nawrzuca kamieni.

J.G. 21-09-2004r.