Wiersze - Małgorzata Sempka
«
»
Reflow text when sidebars are open.
W ogrodzie wiary
Ma myśl przewodnia
Znikną senne mary
Skruszy się ściana chłodna
Myśl myślą się zaraża
I wiruje wysoko
W ciepło słów zamienia
Jak w toń wód głęboką
Wiatr fale kołysze
Duża łódź się słania
Na jego pokładzie
Bóg prawdę odsłania
On burze ucisza
Po wodzie uczy chodzić
Lecz wiara prawdziwa
Musi się w sercu narodzić
Pielęgnuj swa wiarę
Nadzieję swą wzniecaj
Nie bądź niedowiarkiem
Prawdzie nie zaprzeczaj
Się urodziłam
Trzepotu twych skrzydeł
Białych doświadczyłam
Widziałam siedział jeden
Na oknie
I patrzył w szybę
Jak kwiatek moknie
Drugi za rękę
Dziecko prowadził
A trzeci babci
Rozsądnie radził
A mój Aniołek
Jest wyjątkowy
Zawsze obecny
Jest obok głowy
Myśli me karmi
Te ku dobremu
A złe przegania
Ku szczęściu memu
Co ja zrobiła
Bym bez Anioła
Sama ogarnąć
Tego nie zdołam
To On pracuje
Za mnie i myśli
czasami nawet
W nocy się przyśni
Dzięki Aniele
Za Twoją troskę
Niech w mojej głowie
Będą myśli Boskie