Wewnętrzny Ferment - Kuba Penar

Moja piękna niewiasto

Z piany mórz zrodzona

Córo piękna i miłości

Nie lamentuj miła znowu

Czego tutaj nie rozumiesz?

Nie czas teraz na twe żale!

Tutaj każdy ma swą rolę

I nieziemsko ją wypełnia

Załóż już swe piękne suknie

Niewygodne lecz powabne

I przypudruj ładnie nosek

Musisz kusić i czarować

Tyś najurodziwsza z bogiń

Na gołębich dusz rydwanie

Zadowalać musisz wszystkich

Choćbyś zawieść miała siebie

Bo tylko po to Cię stworzono

W wielkich prostokątach

Które podbić chmury chcą

Mieszkają szare szczury

Wszystkie w swoim gnieździe

Narzekają i stękają

Jakby zdechnąć miały zaraz

Pozornie stadne i otwarte

Szpiclują swych towarzyszy

Zaglądając im do misek

Bo jak lepszy, to okrada

W tym wiecznym kryzysie

Nikt uczciwy się nie najada!

Żywić tam można się innymi

Póki gorsi, póki słabsi

Bo smakują tak wybornie

Jednak precz z kolorowymi

Czarny, żółty lub tęczowy?

Z taką sierścią to na stryczek

Tak dla Właściciela żyją

Wszystkie dobre i oddane

Póki klatka jest wygodna

Nawet podzielone krzyżem

Na rozdartym już obrazku

Wyglądają pięknie

I zjednoczyć się potrafią

Kiedy ciernie kłują w łapki

Bo nienawiść łączy szczury!