Wersami serca - Grażyna Kamińska

idzie moja wspaniała

wisienka

zachwiał się

tort

wisienka spadła

zmiażdżył ją

niechcący jeden

gość

odskoczył by

ją ratować

w torcie

wylądował

jego nos

żona wyciąga

go z tortu

w poślizg wpadła

na wisience

coś jej się popruło

na skromnej sukience

rozległ się

na sali jeden

głos

mam dość

czułam że niepotrzebny

mi ten tort

kromka chleba

z masłem rumianek

i spokój

to dopiero coś

13.01.2024

- żyjesz? - cisza

- tak ale zaraz nie będę

dialog z naszej dziecinnej

przygody w przestrzeni

jak żywy rozbrzmiewa

co właściwie prócz

prawdziwej przyjaźni i miłości

do szczęścia potrzeba?

człowiek z czasem

się ściga

aby mieć więcej

jakaś maszyna

duszę mu ciągle

rozrywa

ktoś poza czasem

z litością głową

nad nami kiwa

ten dialog w moim

sercu rozbrzmiewa

czy czas na pewno

istnieje czy tylko ciało

się starzeje?

gdy jego materia

się rozpłynie

dusza na nowo

z Tobą w dzieciństwie

skrzydła rozwinie

Renatko

7.06.2024

kiedyś nielicznie

teraz nawiedzają

mnie grupowo

wręcz osiedliły się

na stałe bez pytania

o moje zdanie

już ich nie wygonię

więc dbam o nie

głaszczę je wieczorami

balsamuję najdłużej rano

w nadziei że trochę dłużej

sobie pośpią

lecz one tylko

lekko uśpione

jeden uśmiech i wszystkie

wyskakują posłusznie w

równym rzędzie salutują

szkoda że na mojego

małego mężczyznę

ten uśmiech tak działa

gdy mamusia o porządki

prosi zmarszczki wokół oczu

grzecznie łapki wycofują

więcej miejsca

tym na czole ustępują

13.02.2024