Wczoraj - Marta Mazuruk

My, znów przeklęci

My, zamknięci w otchłani

Przestrzeni otwartej bez wyjść

Z uczuciem rzuconym na kamień

Z duszą wylaną z pełnego dzbana łez

My, wadliwa część świata

Upośledzony kawałek układanki

Przed lustrem spowiadamy

Nie zgadzimy się nigdy

Na zapomnienie rozpaczy.

Tuż pod twoimi stopami

Grzechów głośne krzyki

Stanąłeś w miejscu

W leśne świata wnyki

Łzy pochłaniają twoją duszę

Do domu ścieżki kręte

Mapa uczuć rozszarpana

Twoje serce jak żebrak biedne

Wznosisz o poranku

Zimnym wiatrem wspomnienie

Zanim spadłeś spod chmury

Przed ostatnim tchnieniem

Ciało nagie, chude owiń gąszczem

Rozpal sklepieniem swój ogień

Mchem wyściel serce i ducha