B. Nalewki
Skandynawska nalewka na owocach anyżu gwiazdkowego (badianu)
4- 5 owoców badianu
100 g wódki czystej 40°
1 l wódki czystej 40°
Owoce lekko rozgnieść umieścić w szklanym zamykanym naczyniu, zalać je wódką, naczynie szczelnie zamknąć i odstawić w ciepłe miejsce na 2 - 3 dni. Po tym czasie przecedzić, jeśli jest taka potrzeba przefiltrować przez bibułę filtracyjną i płyn przelać do butelki. Odstawić na tydzień. Potem esencję badianową zmieszać z wódką czystą, odstawić aby się "przegryzło" na 2 tygodnie i można podawać na stół (schłodzone do 16 - 18°)
Nalewka anyżowa
Winiak 40 - 50° - 2 l
Anyż gwiazdkowy (badian) - 5 g
Nasiona anyżku - 1 g
Nasiona kminku - 1 g
Nasiona kolendry - 1 g
Nasiona kopru włoskiego - 1 g
Do szklanego naczynia włożyć wszystkie korzenie i zalać je winiakiem. Naczynie szczelnie zamknąć i postawić na 14 dni w ciepłe miejsce. Po upływie tego czasu alkohol zlać, przecedzić, przelać do butelek i odstawić w ciepłe miejsce na jeszcze około 3 - 4 tygodnie. Po tym czasie trunek jest gotowy do użycia. Podawać schłodzony do 8 - 12°C
Nalewka araliowa
Nalewkę sporządza się z dwóch (wagowych) części spirytusu 70° i jednej części (wagowej) rozkruszonych suchych korzeni (macerować w ciepłym miejscu przez cztery-sześć tygodni w szczelnie zamkniętym szklanym naczyniu, przefiltrować). Nalewkę przyjmuje się przez miesiąc-trzy miesiące dwa razy dziennie po piętnaście-dwadzieścia kropli na ćwierć szklanki wody.
Aralia mandżurska- "czartowskie drzewo" (Aralia elata, syn.: Aralia mandschurica) jest niewielkim drzewkiem rosnącym w podszyciu lasów liściastych na Syberii (Kraj Nadmorski), w północnych Chinach, Korei. Należy do rodziny araliowatych i jest spokrewniona z żeń-szeniem. Surowiec stanowią korzenie, w których występują m.in.: trójterpenowe saponiny - aralozydy A, B i C, żywice a także nieco olejku eterycznego. Odwary, proszki i nalewka z korzeni aralii mandżurskiej, zwanej przez ludy Syberii czartowskim drzewem, mają działanie bardzo zbliżone do działania żeń-szenia. Stosuje się je jako stymulatory ośrodkowego układu nerwowego, przy nerwicach, rozstrojach psychicznych (pomocniczo w psychozach), wtórnej (nie wrodzonej!!!) impotencji, zaburzeniach erekcji, zbyt wczesnej ejakulacji, w wyczerpaniu umysłowym i fizycznym oraz jako środki pobudzające i ogólnie wzmacniające. Nie wolno ich stosować w nadciśnieniu tętniczym, padaczce i bezsenności.
Nalewka araliowa zalecana jest jako stymulator ośrodkowego układu nerwowego, przy nerwicach, rozstrojach psychotycznych (pomocniczo w psychozach), wtórnej (nie wrodzonej!) impotencji, zaburzeniach erekcji, zbyt wczesnej ejakulacji, w wyczerpaniu umysłowym i fizycznym oraz jako środek pobudzający i ogólnie wzmacniający. Nie wolno jej stosować w nadciśnieniu tętniczym, padaczce i bezsenności.
Nalewka arnikowa
30 sztuk świeżo zerwanych kwiatów arniki górskiej
Tyle wódki czystej 45°, aby po zalaniu zakryła kwiaty
Kwiaty arniki wsypać do szklanego naczynia, zalać wódką, która powinna je dokładnie zakryć. Naczynie szczelnie zamknąć i postawić w słońcu na trzy tygodnie. Po upływie tego czasu płyn zlać, przecedzić przez bibułę filtracyjną, przelać do butelek, zakorkować i zalakować. Nalewkę pić po łyżeczce do kawy w szklance wody dwa razy dziennie. Uznaje się ją za "lek na wszystko" Ale tak naprawdę powinno się ją przyjmować w chorobie wieńcowej, osłabieniu mięśnia sercowego, żylakach odbytu, krwawieniach poporodowych, a zewnętrznie - do płukania - w bólach gardła, zębów, stanach zapalnych jamy ustnej i dziąseł. W uporczywych biegunkach spożywa się kostkę cukru nasączoną nalewką arnikową. Nalewka arnikowa ma wyłącznie znaczenie lecznicze.
Herbatówka rooibos
30 g herbaty rooibos (czyli aspalant prosty - czerwonokrzew afrykański)
szklanka wrzątku
łyżeczka kardamonu
0,75 litra spirytusu 96°
0,75 litra białego wytrawnego wina
30 dag miodu jasnego płynnego (patoki)
szklanka wody
Herbatę rooibos oraz kardamon zaparzyć pod przykryciem, gdy napar naciągnie i ostygnie, wlać do niego spirytus, wino i wodę. Naczynie szczelnie zamknąć, odstawić na 10 dni. Po tym czasie płyn przecedzić przez bibułę filtracyjną, dodać miód, zlać do butelek i wynieść do chłodnej piwnicy. Trunek powinien dojrzewać 6 tygodni. Po tym czasie można go już pić schłodzony do 8 - 10°C. Herbatówka rooibos ma barwę złocistoczerwonawą, lekko miodowy smak i zapach.
Herbatę rooibos bez problemu można kupić w lepiej zaopatrzonych sklepach spożywczych.
Bazyliówka duńska
Świeżymi, zdrowymi, nie uszkodzonymi listkami, albo nawet całymi młodziutkimi wierzchołkami pędów bazylii napełniamy 1 słoika i dolewamy doń do pełna 40° wódki czystej. Słoik zakręcamy i odstawiamy na 24 godziny w ciemne, ciepłe miejsce. Po tym czasie płyn zlewamy i filtrujemy przez bibułę filtracyjną, a następnie przelewamy do butelki. Nalewka bazyliowa ma przepiękny "korzenny" aromat i klarowną zieloną barwę. W celach leczniczych, bądź po przejedzeniu można pić tę nalewkę w "czystej postaci" po łyżce stołowej. Jeśli natomiast chcielibyśmy sporządzić z niej wódkę, której można by wypić większą ilość, wyprodukowaną przez nas esencją doprawiamy (aby uzyskać pożądany smak i aromat) wódkę czystą, która odstawiamy na przynajmniej 7 - 8 dni do "przegryzienia". Potem można podawać na stół schłodzoną do 12 - 15°C. Znakomicie nadaje się do wszelkich mięs, sosów, pizzy i innych potraw kuchni włoskiej. Uwaga! Jeśli do produkcji nalewki użyjemy liści czy pędów bazylii koloru np. ciemnofioletowego, to nie uzyskamy zielonej barwy trunku, smak i zapach jednak na tym nie ucierpią. Poza tym: jest bardzo wiele odmian bazylii różniących się od siebie zapachem (smakiem też, choć mniej), dlatego jaką wyprodukujemy bazyliówkę zależy przede wszystkim od odmiany.
Rosyjska nastojka na liściach berberysu
Suszone liście berberysu - 100 g
Wódka czysta 40-50° - 1/2 l
A. Wódki i schnappsy
Wódka cebulowa
0,5 litra spirytusu 96°
0,5 litra przegotowanej wody
500 g cebuli
50 g owoców bzu czarnego
5-6 dużych ząbków czosnku
Cebulę, czosnek i owoce bzu zmiksować i pozostawić w spokoju przez osiem dni. Następnie przecedzić kilkakrotnie przez filtr do kawy, aż płyn stanie się przejrzysty, i zmieszać ze spirytusem połączonym z wodą. Pić raz dziennie, na noc, po kieliszku.
Nalewka nie ma ani ładnego zapachu, ani tym bardziej smaku, jednak jest bardzo pożyteczna. Jej działanie lecznicze jest szerokie. Obniża ciśnienie krwi, działa bakteriostatycznie i bakteriobójczo. Korzystnie wpływa na perystaltykę jelit, działa przeciwbiegunkowo (słabo), obniża poziom cukru we krwi, wskazana jest w leczeniu anginy, grypy, przeziębienia. Uważa się ją za niezły środek pomocniczy w kuracji stwardnienia tętnic. Ale to jeszcze nie wszystko. Przejawia bowiem lekkie działanie moczopędne, pomaga w leczeniu kamicy nerkowej, nieżytów jelit, w zwalczaniu robaków pasożytujących w przewodzie pokarmowym. Jest również dość skuteczna w zwalczaniu uporczywych zaparć i reguluje częstotliwość oddawania stolców. Nie bez znaczenia są jej właściwości przeciwkaszlowe i wykrztuśne.
Wódka herbatówka I
50 g herbaty czarnej (nie aromatyzowanej)
0,75 litra wody
0,5 litra spirytusu 96°
Herbatę zaparzyć w 0,75 litra wody, odstawić na pół godziny, aż dobrze naciągnie, przecedzić przez bibułę filtracyjną i do naparu wlać spirytus. Uzyskany trunek raz jeszcze przefiltrować, wlać do butelek, te zakorkować, zalakować i wynieść do piwnicy. Wódka powinna dojrzewać przez co najmniej sześć miesięcy. Jest mocna, o ciekawym złocistoczerwonawym kolorze i przyjemnym smaku, z delikatnym "herbatnim" akcentem.
Herbatówka jest doskonałym lekiem na biegunkę, przejawia słabe właściwości moczopędne - wskazana jest jako środek pomocniczy w leczeniu krwiomoczu i zapalenia nerek. Pita systematycznie, lecz z umiarem (nie więcej niż 25 g dziennie), zapobiega kamicy żółciowej i moczowej. Pozytywnie działa na wątrobę, nerki, nadnercza i śledzionę, a także sprzyja akumulowaniu się witaminy C w organizmie. Wywiera również dobroczynny wpływ na układ oddechowy, skórę, układ naczyniowy, reguluje krążenie, normuje ciśnienie krwi, działa wzmacniająco na naczynia włosowate. Dobroczynnie wpływa na układ nerwowy człowieka. Szczególnie pozytywnie na mózg. Usuwa uczucie zmęczenia, ból głowy, pobudza i aktywizuje do pracy umysłowej, przede wszystkim dzięki temu, iż rozszerza naczynia krwionośne mózgu, powodując jego lepsze ukrwienie i dotlenienie.
Wódka islandzka
200 ml spirytusu 96°
Kieliszek koniaku
60 ml soku wiśniowego
250 ml wody
Kropla esencji z gorzkich migdałów
2,5 g kardamonu
15 g świeżych jagód jałowca
10 dag rodzynek
Wszystkie składniki umieścić w szklanym naczyniu, zalać spirytusem z dodatkiem koniaku, soku wiśniowego i wody. Naczynie szczelnie zamknąć i odstawić na dwa tygodnie. Po upływie tego czasu płyn zlać i przecedzić przez bibułę filtracyjną. Wlać do butelki, tę szczelnie zamknąć i odstawić na kilka dni. Po tym czasie można trunek już pić. Jest wyborny! Poprawia trawienie, pobudza apetyt i wzmacnia żołądek. Jest to oryginalny przepis islandzki. Wódka ta działa pobudzająco, wzmacniająco, korzystnie wpływa na trawienie, poza tym działa także przeciwgorączkowo, zalecana jest w zaziębieniu, grypie, anginie, uporczywych zaparciach i pomocniczo w anemii.
Duński schnapps cynamonowy
Schnapps cynamonowy jest bardzo aromatyczny i słodkawo - pikantny. Smak i zapach zależy od gatunku użytego cynamonu, a jest ich kilka: Cinnamomum ceylanicum - Cynamonowiec cejloński (najlepszy, najwartościowszy, o najlepszym smaku i aromacie), Cinnamomum burmannii - Cynamonowiec jawajski, Cinnamomum cassia, syn. Cinnamomum aromaticum - Cynamonowiec wonny - cynamonowiec kasja - cynamonowiec chiński, Cinnamomum iners - Cynamonowiec indonezyjski, Cinnamomum loureirii - Cynamonowiec sajgoński, Cinnamomum massoia - Cynamonowiec nowogwinejski, Cinnamomum oliverii - Cynamonowiec australijski, Cinnamomum tanula - Cynamonowiec indyjski. Kora każdego z wyżęj wymienionych cynamonów nadaje się do przygotowania trunku:
Do szklanego naczynia wkładamy pokruszony 7-centymetrowy kawałek kory cynamonowej i zalewamy ja 250 g czystej 40° wódki. Naczynie szczelnie zamykamy i odstawiamy na 7 - 10 dni w miejsce ciepłe i ciemne. Po tym czasie płyn zlewamy i jeśli jest taka potrzeba filtrujemy przez bibułę filtracyjną. Następnie wlewamy do butelki, a te wynosimy do piwnicy na 30 - 100 dni, aby schnapps dojrzał. Po tym czasie można go już podawać na stół, po ogrzaniu do temperatury pokojowej.
